ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ
____Πολλές είναι οι φωνές, οι οποίες αντιτίθενται στην κυριαρχία του Δ.Ν.Τ. Την θεωρούν απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας! Προάγγελο δυστυχίας. Σας παρουσιάζω δύο απ΄αυτές. Ενός αλλοδαπού οικονομολόγου, του κ. Μαρξ Καϊζερ, και ενός γνώριμου προσώπου, του κ. Μίκυ Θεοδωράκη. Τα συμπεράσματα δικά σας. Η δική μας άποψη είναι: Η Ελλάδα μας έχει πωληθή πρό πολλού σε ξένα αφεντικά. Το Συμβόλαιο πωλήσεως τώρα μόλις υλοποιείται! Το βασανιστικό ερώτημα είναι: Αφού το πρόβλημα της οικονομίας είναι πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως εις τι εχρειάζετο η εσπευσμένη μετάβαση του Πρωθυπουργού κ. Γεωργ. Παπανδρέου στην Αμερική; Σε ώρα πολύ κρίσιμη τι χρειάζεται η επίσκεψη του Προέδρου της FYROM στην Ελλάδα, τον οποίον θα υποδεχθούμε ως "Πρόεδρο της Μακεδονίας"; Τι χρειάζεται επίσης η άφιξη του Προέδρου της Τουρκίας μετά πολυμελούς αντιπροσωπείας στην πονεμένη Ελλάδα; Οι κακές γλώσσες λέγουν, ότι τα εθνικού χαρακτήρος προβλήματα οδηγούνται σε λύσεις εις βάρος των Ελληνικών συμφερόντων. Η ονομασία "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" φαίνεται πως θα επισημοποιηθή. Το Αιγαίο θα μοιρασθή. Το ζήτημα της Θράκης θα ρυθμισθή υπέρ της Τουρκίας. Το Κυπριακό θα λυθή κατά το Σχέδιο Αννάν! Τί άλλο θέλουμε; Οι Μεγάλοι του κόσμου θα λάβουν ό,τι θέλουν χωρίς αντίσταση! Θα τους πούμε μάλιστα και "ευχαριστώ", όπως είπε ο τότε Πρωθυπουργός κ. Κωνστ. Σημίτης στον Αμερικανικό Παράγοντα! Τελικά οι Σοσιαλιστές φαίνεται, ότι θα αναδειχθούν συνεργάτες των "ληστών¨, που κυκλώνουν τήν ταλαίπωρη Χώρα μας. Το δυστύχημα είναι, ότι οι Έλληνες, αποκοιμισμένοι από την οικονομική κρίση και τήν κατευθυνόμενη "διαφώτιση" των Μ.Μ.Ε. δεν αντιδρούν! Μακάρι όλα αυτά να αποδειχθούν "όνειρα θερινής νυκτός"! Ο καιρός θα το δείξη.
+ Ο Κ & Αι. Αμβρόσιος
Αίγιο, 28 Απριλίου 2010
*************
«Οικονομική μαφία το ΔΝΤ»
23/04/2010 21:37
του Μαξ Κάιζερ
Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα διασύρεται και λοιδορείται από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ο Μαξ Κάιζερ, ένας από τους πιο ριζοσπαστικούς και τολμηρούς οικονομικούς αναλυτές, στέκεται στο πλευρό μας και μιλά ανοιχτά για «οικονομική μαφία» και «οικονομικούς τρομοκράτες» που οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή. Γνωρίζοντας άριστα τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθώς υπήρξε χρηματιστής στην Γουόλ Στρητ για περίπου 25 χρόνια, ο Μαξ Κάιζερ, που είχε προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια την οικονομική κατάρρευση της Ισλανδίας, ζητά την σύλληψη των τραπεζιτών της Goldman Sachs και προτρέπει τους Έλληνες να διεξάγουν δημοψήφισμα για την προσφυγή της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.Παρουσιαστής οικονομικών εκπομπών στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα του κόσμου, ανάμεσα στα οποία το BBC, το Αγγλικό Αλ Τζαζίρα και το Russia Today, ο Μαξ Κάιζερ μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», χαρακτηρίζει ανούσια τα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας πως τα πραγματικά μέτρα θα μας τα επιβάλει το Δ.Ν.Τ. Θεωρεί πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που θα θυσιαστεί από τις διεθνείς αγορές και προτρέπει τους Έλληνες να εμποδίσουν αυτήν την προοπτική.
Είναι το Δ.Ν.Τ μονόδρομος για την Ελλάδα, ή υπάρχουν εναλλακτικές οδοί;
Ο μονόδρομος για την Ελλάδα αυτή τη στιγμή πρέπει να είναι η σύλληψη των τραπεζιτών της Goldman Sachs και όλων όσων συμμετείχαν στην χάλκευση της ελληνικής οικονομίας το 2000, που μπήκατε στο ευρώ. Το επόμενο βήμα, η εθνικοποίηση των τραπεζών, όπως έκανε η Σουηδία το 1993. Το Δ.Ν.Τ είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεστε. Θα χάσετε την κυριαρχία σας. Ασκεί οικονομική τρομοκρατία. Χρησιμοποιεί οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής. Θα σας βιάσει με τέτοιον τρόπο, που δεν θα έχετε νιώσει ποτέ χειρότερο πόνο.
Υπάρχει η άποψη πως το Δ.Ν.Τ δεν είναι ο «κακός λύκος» αλλά η μοναδική λύση για την Ελλάδα;
Αν κάποιος σας κάψει το σπίτι για να σας πουλήσει μετά κάρβουνο θα το θεωρούσατε λογικό; Αυτό ακριβώς έκανε και η Goldman Sachs στην ελληνική οικονομία. Σας έκαψαν σαν εμπρηστές και τώρα έρχονται και σας λένε μην ανησυχείτε θα σας δώσουμε κάρβουνο. Είναι εξωφρενικό. Το Δ.Ν.Τ διεμήνυσε στην Ελλάδα πως αν το χρειαστεί θα έρθει για βοήθεια. Τα επενδυτικά hedge funds της Γουόλ Στρητ επιτίθενται στην αγορά ομολόγων της Ελλάδας για να κατευθύνουν την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας. Και ο λόγος που το κάνουν είναι απλός. Να αναγκάζουν τον ελληνικό λαό να ζητήσει τη βοήθεια του Δ.Ν.Τ. Και το Δ.Ν.Τ θα πει, αφού μας φωνάξατε για βοήθεια εμείς απλώς ήρθαμε. Οι τραπεζίτες της Γουόλ Στρητ συνεργάζονται απόλυτα με το Δ.Ν.Τ. Είναι μια οικονομική μαφία και τα hedge funds είναι οι εκτελεστές. Οι έρευνες για την Goldman Sachs στις Η.Π.Α αλλά και στην Ευρώπη δείχνουν το μέγεθος της μαφίας. Είναι αναμεμειγμένοι σε παράνομες δραστηριότητες σε όλον τον κόσμο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση που βρίσκεται; Πως εξηγείτε την αντιμετώπιση της Γαλλίας και της Γερμανίας;
Η Γερμανία είναι στην πλευρά των τραπεζιτών της Γουόλ Στρητ. Δεν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα ή το ευρώ. Το ευρώ αντικατέστησε ένα φθηνό μάρκο ώστε να διατηρήσει ανταγωνιστικές τις εξαγωγές της. Όσο η Ελλάδα είναι το πρόβλημα, το ευρώ πέφτει και η Γερμανία ευνοείται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ ανταγωνίζονται το δολάριο. Δυστυχώς η κρίση θα καταστρέψει το ευρώ. Οι τραπεζιτικοί τρομοκράτες της Γουόλ Στρητ, έχουν σκοπό μετά την Ελλάδα, να καταστρέψουν την Πορτογαλία και να συνεχίσουν. Η καταστροφή του ευρώ θα βοηθήσει το δολάριο να παραμείνει το μοναδικό διεθνές νόμισμα, το μοναδικό «αποθεματικό νόμισμα». Αν μια χώρα θέλει να αγοράσει πετρέλαιο, πρέπει πρώτα να αγοράσει δολάρια. Αν μια χώρα θέλει να αγοράσει χαλκό, πρέπει πρώτα να αγοράσει δολάρια. Γιατί αυτά και αρκετά ακόμα προϊόντα πωλούνται μόνο σε δολάρια. Αυτό σημαίνει πως οι Η.Π.Α κερδίζουν διαρκώς. Όλος ο κόσμος είναι υποχρεωμένος να αγοράζει συνεχώς δολάρια. Το ευρώ λοιπόν απείλησε την αυτοκρατορία του δολαρίου. Ήταν λογικό αυτό να μην αρέσει στους τραπεζίτες της Γουόλ Στρητ. Χρησιμοποιούν την κρίση για να καταστρέψουν το ευρώ. Οι Έλληνες πρέπει να σταθούν ενάντια στους τραπεζίτες, όπως κάνανε οι Ισλανδοί.
Τι προτείνετε; Πώς θα καταφέρουμε να ζητήσουμε δάνεια από τις αγορές;
Να κάνετε δημοψήφισμα. Όπως στην Ισλανδία. Οι Ισλανδοί αποφάσισαν με 93% να μην δώσουν σε μερικούς τραπεζίτες 5 δις ευρώ. Πρέπει εσείς οι Έλληνες να αποφασίσετε αν θέλετε το Δ.Ν.Τ στη χώρα σας. Η κυβέρνησή σας δεν έχει αυτήν την εντολή. Σας θεωρούν ανόητους και δεν ζητάνε τη γνώμη σας; Θεωρούν πως είστε μωρά και δεν έχετε δικαίωμα λόγου; Πως δεν μπορείτε να αποφασίσετε για τις ζωές σας; Ζητείστε δημοψήφισμα. Θέλετε το Δ.Ν.Τ στη χώρα σας ή όχι; Εσείς έχετε τη δύναμη. Πρέπει να παλέψετε, να αγωνιστείτε. Αν δεν γίνει δημοψήφισμα τότε να γίνουν εκλογές. Να εθνικοποιήσετε άμεσα όλες τις τράπεζές σας, να δημιουργήσετε δύο ή τρεις κρατικές τράπεζες και να αναδομήσετε την οικονομία σας. Μην πάτε μακριά. Κοιτάξτε το μοντέλο που εφάρμοσε η Σουηδία το 1993.
__________ NOD32 5061 (20100426) Information __________This message was checked by NOD32 antivirus system.http://www.eset.com/__________
********
ΚΑΙ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ κ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
Το ΔΝΤ ΠΡΟΜΗΝΥΜΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΣΥΜΦΟΡΩΝ
ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας. Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση. Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι; Παρ’ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απ’ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού. Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό. Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ‘ρθουν. Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν. Μακάρι να έχω άδικο.
Αθήνα, 27.4.2010 Μίκης Θεοδωράκης
***********
ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ
____Στίς κρίσιμες στιγμές τήν δόξα της Ελλάδος έσωσαν μερικοί γενναίοι, που δεν προσκύνησαν τον οποιοδήποτε κατακτητή, αλλά επέδειξαν αξιοθαύμαστο ηρωϊσμό. Δεν ετόλμησαν να ψελλίοσυν το ευχαριστώ του κ. Σημίτη, αλλά ακολούθησαν την επιταγήν των αρχαλίων Σπαρτιατών: " ή ταν ή επί τάς" ! Δηλ. Να ξαναγυρίσεις από τη μάχη ή εσύ με την ασπίδα σου ή (να σε φέρουν) πάνω στην ασπίδα σου (νεκρό).
Να ένα παράδειγμα. Θαυμάστε το! ΚΩΝΣΤ. ΚΟΥΚΙΔΗΣ!
+ Ο Κ & Αι. Αμβρόσιος
Κουκίδης Κων/νος : Τέτοια παλληκάρια βγάζει μέχρι και σήμερα η Ελλάδα!
Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα ..."Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να...υψώσει τη σβάστικα.Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από τήν εληά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρύζουν στό ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, τήν γαλανόλευκη σημαία πού θ' αντικατασταθή από τόν αγκυλωτό σταυρό. Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα.Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνο που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.
Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωϊ έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος.. απλά αρνήθηκε! Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση."ΟΧΙ"! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ' αυτά οι Έλληνες..Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού. Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ' ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του.Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από τό κενό: 60 μέτρα πιό κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στόν βράχο, σκεπασμένος μέ τό σάβανο πού διάλεξε. Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής τών εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι καί ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τόν ραδιοφωνικό σταθμόν Αθηνών γιά νά στείλουν μήνυμα στόν Χίτλερ:«Μάϊν Φύρερ, στίς 27 Απριλίου, στίς 8 καί 10, εισήλθαμε εις τάς Αθήνας, επί κεφαλής τών πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, καί στίς 8 καί 45, υψώσαμε τήν σημαία τού Ράϊχ πάνω στήν Ακρόπολη καί στό Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ». Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει. Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ' αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό. Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο: "A Greek carries his flag to the death" (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλληκάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη. Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους. Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα του ευζώνου (κατά μια άλλη άποψη ήταν 17χρονος νέος της Εθνικής Οργανώσεως Νέων αλλά τι σημασία έχει. Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας. Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει. Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους. Απαιτείστε να γραφτεί τ' όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας. Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρύζετε τη σημαία μας. Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας"
------------------------------------------------------
Η παράδοση διέσωσε ότι την 27ην Απριλίου 1941, ο Έλληνας φρουρός της Σημαίας στην Ακρόπολη, με την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, για να μην την παραδώσει, τυλίχθηκε με αυτήν και ρίχθηκε στο κενό από ύψος 200 μέτρων. Ο αυτόχειρας ήταν ο στρατιώτης Κωνσταντίνος Κουκίδης. Το παραπάνω γεγονός μνημονεύθηκε:
Σε ανταπόκριση από το Κάιρο την 9ην Ιουνίου 1941 της αγγλικής εφημερίδος "Daily Mail".
Από τον Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο στο ημερολόγιό του.
Από τον λογοτέχνη μας Μενέλαο Λουντέμη στο έργο του "Αυτοί που φέρανε την καταχνιά".
Στο λεύκωμα "Έπεσαν για τη ζωή", έκδοση της Κ.Ε. του ΚΚΕ.
Σε πολλές επιστολές αναγνωστών του ημερήσιου αθηναϊκού Τύπου.
http://www.panellines.gr/ethnika/epos40/k_koukidis.htm
ΑΛΛΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ, ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ!
ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΙΝΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ!
Αναρτήθηκε από ΣΤΟΧΑΖΟΜΑΙ και ΓΡΑΦΩ...... στις 11:08 μ.μ.
Ετικέτες ΘΕΣΕΙΣ και ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ Δ.Ν.Τ.
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ-«ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟ»
**********ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ*********
«ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟ»
Το «Άγιον και Μέγα Σάββατον» είναι η ημέρα που συνδέει τη Μεγάλη Παρασκευή -την ημέρα του Σταυρού- με την Κυριακή , ημέρα της Ανάστασης του Κυρίου। Για πολλούς ανθρώπους, η αληθινή φύση και το νόημα αυτού του «συνδέσμου», η ουσιαστική αναγκαιότητα αυτής της «ενδιάμεσης ημέρας» παραμένει άγνωστη, ή ίσως σκοτεινή. Για μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που εκκλησιάζονται οι «σπουδαιότερες» ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας είναι η Μεγάλη Παρασκευή και η Κυριακή, δηλαδή ο Σταυρός και η Ανάσταση. Χωρίς το Μεγάλο Σάββατο όμως αυτές οι δύο ημέρες παραμένουν, κατά κάποιο τρόπο, «ασύνδετες». Έχουμε δηλαδή μια ημέρα λύπης και υστέρα έρχεται η ημέρα της χαράς. Σ’ αυτή τη διαδοχή η λύπη απλά αντικαθίσταται από τη χαρά… Αλλά σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας που εκφράζεται στη λειτουργική της παράδοση, η φύση αυτής της διαδοχής δεν είναι μια απλή αντικατάσταση. Η Εκκλησία διακηρύσσει ότι ο Χριστός «επάτησε τω θανάτω τον θάνατον». Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και πριν από την Ανάσταση συμβαίνει κάποιο γεγονός στο οποίο η λύπη δεν αντικαθίσταται απλά από τη χαρά, αλλά μεταμορφώνεται σε χαρά. Το Μεγάλο Σάββατο είναι ακριβώς η ημέρα αυτής της μεταμόρφωσης , η ημέρα κατά την οποία η νίκη έρχεται από μέσα και εξαφανίζει την ήττα, η ημέρα οπότε έχουμε την ευκαιρία να ηρεμήσουμε και να σκεφτούμε, πριν από την Ανάσταση, το θάνατο του ίδιου του θανάτου … Όλα αυτά εκφράζονται, και πολύ περισσότερο βιώνονται, κάθε χρόνο στη διάρκεια αυτής της υπέροχης πρωινής ακολουθίας του Μεγάλου Σαββάτου. Η Θεία Λειτουργία αυτής της ημέρας γίνεται για μας ένα σωτήριο μεταμορφωτικό παρόν.
Ερχόμενοι στο ναό το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου έχουμε ολοκληρώσει τις ακολουθίες της Μεγάλης Παρασκευής. Σήμερα στους ενοριακούς ναούς ο Όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου ψέλνεται τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ. Η λύπη της Μεγάλης Παρασκευής είναι, επομένως, το εισαγωγικό θέμα, το σημείο έναρξης θα λέγαμε, του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου. Αρχίζει σαν νεκρώσιμη ακολουθία, σαν θρήνος σε νεκρό σώμα. Οι ιερείς βγαίνουν από το ιερό και στέκονται μπροστά στον Επιτάφιο, θυμιατίζουν αργά τον Επιτάφιο, τις εικόνες και όλο το εκκλησίασμα. Όλοι μαζί, λαός και κληρικοί, στεκόμαστε μπροστά στον τάφο του Κυρίου μας και συγκεντρώνουμε τη σκέψη μας στο μεγάλο γεγονός του Θανάτου Του, της φαινομενικής ήττας. Κείνη τη στιγμή αρχίζουμε να ψάλλουμε τα εγκώμια σε τρεις στάσεις. Τα εγκώμια είναι τροπάρια που λέγονται με στίχους από τον «Άμωμο» δηλαδή, τον 118ο Ψαλμό.
«Μακάριοι οι άμωμοι εν οδώ, οι παρευόμενοι εν νόμω Κυρίου.» (Ψαλμ. 118,1).
«Η ζωή εν τάφω, κατετέθης Χριστέ…»
Με τα τροπάρια αυτά των εγκωμίων εκφράζεται ο τρόμος και το δέος των ανθρώπων και όλης της δημιουργίας μπροστά στο θάνατο του Ιησού Χριστού.
«Ευλογητός ει Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματα σου». (Ψαλμ. 118,12).
«Απορεί και φύσις, νοερά και πληθύς, η ασώματος Χριστέ, το μυστήριον της αφράστου και αρρήτου σου ταφής».
«Σος ειμί εγώ, σώσόν με, ότι τα δικαιώματα σου εξεζήτησα» (Ψαλμ. 118, 94).
«Τέτρωμαι δεινώς, και σπαράττομαι τα σπλάχνα Λόγε, βλέπουσα την άδικόν σου σφαγήν έλεγεν η πάναγνος εν κλαυθμώ».
Παρ’ όλον αυτόν το θρήνο και μαζί με τη θλίψη και τον πόνο, κάτι άλλο, κάτι νέο, κάνει την εμφάνιση του και σιγά-σιγά θα γίνει περισσότερο φανερό. Πρώτα απ’ όλα το βλέπουμε στον Ψαλμό 118 που αρχίζει με τη λέξη «Μακάριοι…» Ευλογημένοι οι άμωμοι οι πορευόμενοι κατά το νόμο του Κυρίου. Ο Ψαλμός αυτός στη λειτουργική παράδοση των πρώτων αιώνων της Εκκλησίας μας αποτελούσε έναν από τους βασικούς ύμνους του Μεσονυκτικού και του Όρθρου της Κυριακής. Η ημέρα της Κυριακής, όπως είναι γνωστό είναι η εβδομαδιαία ανάμνηση της Ανάστασης του Χριστού . Σήμερα στην πράξη της Εκκλησίας μας ο Ψαλμός 118 διαβάζεται (ή ψέλνεται) στη νεκρώσιμη ακολουθία. Το περιεχόμενο του Ψαλμού αυτού δεν είναι καθόλου νεκρώσιμο. Έχουμε στους στίχους του την καθαρότερη και πληρέστερη έκφραση αγάπης για το νόμο του θεού, δηλαδή για το σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο και τη ζωή του. Η πραγματική ζωή, η ζωή την οποία έχασε ο άνθρωπος ύστερα από την αμαρτία του, βρίσκεται στην τήρηση και την εκπλήρωση του θείου Νόμου, στη ζωή με τον Θεό και για τον Θεό, για την όποια δημιουργήθηκε ο άνθρωπος.
«Εν τη οδώ των μαρτυρίων σου ετέρφθην, ως επί παντί πλούτω» (Ψαλμ. 118. 14).
«Εν τοις δικαιώμασί σου μελετήσω, ουκ επιλήσομαι των λόγων σου» (Ψαλμ. 118. 16).
Επειδή ο Ιησούς Χριστός είναι η εικόνα της τέλειας τήρησης του θείου Νόμου, και όλη η ζωή Του είχε έναν και μόνο σκοπό, την πλήρη υπακοή στο θέλημα του Πατρός Του, η Εκκλησία ερμηνεύει αυτό τον Ψαλμό σαν τα λόγια του ίδιου του Χριστού προς τον Πατέρα Του: «Ίδε ότι τας εντολάς σου ηγάπησα · Κύριε, εν τω ελέει σου ζήσόν με» (Ψαλμ. 118, 159).
Ο θάνατος του Ιησού Χριστού είναι η τελική απόδειξη της αγάπης Του για το θέλημα του Θεού και της υπακοής Του στον πατέρα Του. Είναι μια πράξη καθαρής υπακοής και πλήρους εμπιστοσύνης στο θέλημα του Πατέρα · και για την Εκκλησία, ακριβώς αυτή η μέχρι τέλους υπακοή, αυτή η τέλεια κένωση του Υιού, βάζει το θεμέλιο και κάνει την αρχή για τη νίκη. Ο Πατέρας επιθυμεί αυτόν το θάνατο, ο Υιός τον αποδέχεται, αποδέχεται αποκαλύπτοντας άνευ ορών πίστη στην τελειότητα του θελήματος του Πατέρα και στην αναγκαιότητα αυτής της θυσίας του Υιού από τον Πατέρα. Ο Ψαλμός 118 είναι ψαλμός τέτοιας υπακοής και γι’ αυτό αποτελεί μια προαγγελία ότι μ’ αυτή την υπακοή αρχίζει ο θρίαμβος…
Αλλά γιατί άραγε ο Πατέρας να επιθυμεί αυτό το θάνατο; Γιατί ο θάνατος του Υιού είναι αναγκαίος; Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι το τρίτο θέμα που αναφέρουν οι ύμνοι του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου. Το βλέπουμε πρώτα στα τροπάρια των Αίνων που ακολουθούν ύστερα από στίχους του Ψαλμού 118. Στα τροπάρια αυτά ο θάνατος του Χριστού περιγράφεται σαν κάθοδος στον Άδη.
«Σήμερον συνέχει τάφος, τον συνέχοντα παλάμη την κτίσιν·· καλύπτει λίθος, τον καλύψαντα αρετή τους ουρανούς·· υπνοί η ζωή, και Άδης τρέμει και Αδάμ των δεσμών απολύεται. Δόξα τη ση οικονομία, δι’ ης τελέσας πάντα σαββατισμόν αιώνιον, εδωρήσω ημίν την παναγίαν εκ νεκρών σον ανάστασιν».
«Άδης» δεν είναι κάποιος τόπος, αλλά στη βιβλική γλώσσα σημαίνει αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα του θανάτου, την κατάσταση του σκότους, της απελπισίας, της καταστροφής, ό,τι δηλαδή είναι ο θάνατος. Και αυτή η πραγματικότητα του θανάτου – την οποία φυσικά δεν δημιούργησε ο Θεός, ούτε τη θέλησε ποτέ για τα δημιουργήματα Του – τονίζει έντονα ότι ο «Άρχων του κόσμου τούτου » έχει τεράστια δύναμη στον κόσμο. Σατανάς, Αμαρτία, Θάνατος είναι o ι «διαστάσεις» του Άδη · είναι το περιεχόμενο του. Διότι η αμαρτία έρχεται από το Σατανά και ο θάνατος είναι το αποτέλεσμα της αμαρτίας: «δι’ ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισήλθεν και δια της αμαρτίας ο θάνατος» (Ρωμ. 5,12). «Εβασίλευσεν ο θάνατος από Αδάμ μέχρι Μωϋσέως» (Ρωμ. 5,14). Έτσι όλο το σύμπαν έγινε ένα απέραντο κοσμικό νεκροταφείο και καταδικάστηκε στην καταστροφή και την απόγνωση. Γι’ αυτό ο θάνατος είναι ο «έσχατος εχθρός» (Α’ Κορ. 15, 27) ο οποίος καταργείται , νικιέται μόνο με το θάνατο του σαρκωθέντος Χριστού. Αυτή η συνάντηση με το θάνατο είναι η «ώρα» του Χριστού για την οποία είπε: «αλλά δια τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην» (Ίω. 12, 27)… και τώρα αυτή η «ώρα» ήρθε · και ο Υιός του Θεού εισέρχεται στη χώρα του θανάτου, πεθαίνει. Oι Πατέρες της Εκκλησίας μας, συνήθως, περιγράφουν αυτή τη στιγμή σαν μια μονομαχία ανάμεσα στον Χριστό και το Θάνατο, στο Χριστό και το Σατανά. Γιατί αυτός ο θάνατος, ο θάνατος του Χριστού, θα ήταν ή ο τελικός θρίαμβος του Σατανά, ή η τελειωτική και αμετάκλητη ήττα του.
Η μονομαχία του Ιησού Χριστού με το Σατανά εκτελείται σε διάφορα στάδια. Στην αρχή οι δυνάμεις του κακού φαίνεται να θριαμβεύουν. Ο Δίκαιος σταυρώνεται, εγκαταλείπεται από όλους, υπομένει εξευτελιστικό θάνατο. Κατεβαίνει στον «Άδη» και εγκαθίσταται στην περιοχή του σκότους και της απόγνωσης… Αλλά, ακριβώς αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, αποκαλύπτεται το πραγματικό νόημα αυτού του θανάτου. Εκείνος που πεθαίνει στο Σταυρό έχει τη ζωή μέσα Του – είναι ο ίδιος ζωή. Δηλαδή η ζωή Του δεν είναι κάποια δωρεά που Του δόθηκε από κάποιον άλλον από έξω, δωρεά που θα μπορούσε, κατά συνέπεια, να Του αφαιρεθεί, αλλά είναι ο ίδιος ζωή · η ζωή είναι η ίδια η ουσία Του. Διότι Αυτός είναι η ζωή και η πηγή κάθε ζωής. «Εν αυτώ ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων». (Ιω. 1, 4). Ο άνθρωπος Ιησούς πεθαίνει, αλλά αυτός ο Άνθρωπος είναι ο Υιός του Θεού. Σαν άνθρωπος μπορεί πραγματικά να πεθάνει, αλλά «εν Αυτώ» ο ίδιος ο Θεός εισέρχεται στην πραγματικότητα του θανάτου, συμμετέχει στο θάνατο . Αυτό είναι το μοναδικό, το αναλλοίωτο νόημα του θανάτου του Χριστού. Ο Άνθρωπος που πεθαίνει είναι Θεός, ή για να είμαστε πιο ακριβείς, είναι ο Θεάνθρωπος. Ο Θεός είναι ο Άγιος, ο Αθάνατος. Εκείνος ο οποίος «ασυγχήτως, ατρέπτως, αναλλοιώτως γέγονεν άνθρωπος» και μόνο σ’ αυτή την ενότητα του Θεού και του Ανθρώπου, στο πρόσωπο του Χριστού, μπορεί ο ανθρώπινος θάνατος να προσληφθεί από τον θεό, να ξεπεραστεί και να καταστραφεί γιατί ο Χριστός «επάτησε τω θανάτω τον θάνατον».
Τώρα λοιπόν – ύστερα απ’ όλα αυτά – καταλαβαίνουμε γιατί ο Θεός επιθυμεί αυτόν το θάνατο, γιατί ο Πατέρας προσφέρει το Μονογενή Υιό Του να θανατωθεί. Θέλει, διακαώς, όλο το ανθρώπινο γένος να σωθεί, το επιθυμεί, αλλά δεν το επιβάλλει. Δηλαδή αυτή η νίκη κατά του θανάτου δεν είναι πράξη της θεϊκής Του δύναμης. Ο Ιησούς Χριστός στον κήπο της Γεθσημανής είχε πει: «δοκείς ότι ου δύναμαι άρτι παρακαλέσαι τον πατέρα μου, και παραστήσει μοι πλείους ή δώδεκα λεγεώνας αγγέλων;» (Ματθ. 26, 53). Δεν χρησιμοποιεί όμως τη θεϊκή Του δύναμη, ούτε κάποιον εκβιασμό, έστω και αν αυτή η βία μπορεί να φέρει σωτηρία. Η νίκη Του, λοιπόν, κατά του θανάτου είναι πράξη αγάπης, ελευθερίας και αβίαστης παράδοσης στον θεό Πατέρα Του. Γιατί ο θεός δημιούργησε τον άνθρωπο ελεύθερο να αγαπάει και να αφοσιώνεται στον θεό μέσα σε πλήρη ελευθερία, χωρίς καταναγκασμούς και πιέσεις. Κάθε άλλος τρόπος σωτηρίας θα ερχόταν σε αντίθεση με τη φύση του ανθρώπου και επομένως δεν θα ήταν πραγματική σωτηρία. Ακριβώς γι’ αυτό ήταν αναγκαίο να σαρκωθεί και να σταυρωθεί ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Με τη Σάρκωση και το θάνατο του Χριστού ο άνθρωπος επανακτά την αγάπη και την υπακοή. Με το Χριστό ο άνθρωπος ξεπερνάει την αμαρτία και το κακό. Είναι ουσιαστικό ότι ο θάνατος δεν καταπατήθηκε μόνο από τον θεό, αλλά ξεπεράστηκε και νικήθηκε μέσα στην ίδια την ανθρώπινη φύση από τον άνθρωπο και δια του άνθρωπου. «Επειδή γαρ δι’ ανθρώπου ο θάνατος, και δι’ ανθρώπου ανάστασις νεκρών. Ώσπερ γαρ εν τω Αδάμ πάντες αποθνήσκουσιν, ούτω και εν τω Χριστώ πάντες ζωοποιηθήσονται.» (Α’ Κορ. 15, 21-22).
Ο Ιησούς Χριστός τελείως ελεύθερα δέχεται το θάνατο. Λέει δε για τη ζωή Του: «Ουδείς αίρει αυτήν απ’ εμού, αλλ’ εγώ τίθημι αυτήν απ’ εμαυτού» (Ιω. 10, 18). Θυσιάζει οικειοθελώς τη ζωή Του αλλά όχι χωρίς πάλη. Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου διαβάζουμε: «…ήρξατο λυπείσθαι και αδημονείν… λέγει τοις μαθηταίς · περίλυπος εστίν η ψυχή μου έως θανάτου» (Ματθ. 26, 37). Αυτή τη στιγμή της αγωνίας Του κορυφώνεται το μέτρο της υπακοής Του, και επομένως εδώ βρίσκεται και η εξουδετέρωση, η καταστροφή της ηθικής ρίζας του θανάτου , του θανάτου σαν αποτέλεσμα της αμαρτίας και της παρακοής.
Όλη η ζωή του Ιησού Χριστού είναι ζωή «εν θεώ» – όπως ακριβώς πρέπει να είναι η ζωή κάθε ανθρώπου – είναι «Ζωή πε πληρωμένη». Αυτή η ζωή, η γεμάτη από νόημα και περιεχόμενο, γεμάτη από τον Θεό, ξεπερνάει το θάνατο και καταστρέφει τη δύναμη του. Διότι θάνατος, πάνω απ’ όλα, είναι η στέρηση της ζωής, η διάλυση της ζωής που έχει ξεκοπεί από τη μοναδική πηγή της. Ο θάνατος του Χριστού είναι μια κίνηση αγάπης προς τον Θεό, μια πράξη υπακοής και εμπιστοσύνης, πίστης και τελειότητας – είναι μια πράξη ζωής, («Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα μου» Λουκ. 23, 46), η όποια εκμηδενίζει το θάνατο. Η Ζωή είναι ο θάνατος του θανάτου!
Αυτό είναι το νόημα της καθόδου του Χριστού στον Άδη, το νόημα του θανάτου Του που έγινε Νίκη. Και το φως αυτής της νίκης φωταγωγεί την αγρυπνία και το θρήνο μας μπροστά στον Τάφο:«Η ζωή πως θνήσκεις: Πως και τάφω οικείς; του θανάτου το βασίλειον λύεις δε, και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς. Ιησού Χριστέ μου, Βασιλεύ του παντός τι ζητών τοις εν τω Άδη ελήλυθας; ή το γένος απολύσαι των βρωτών;
Η ζωή εν τάφω κατετέθης, Χριστέ, και θανάτω σου τον θάνατον ώλεσας και έπήγασας τω κόσμω την ζωήν.
Ως φωτός λυχνία, νυν η σαρξ του Θεού, υπό γην ως υπό μόδιον κρύπτεται, και διώκει τον εν Άδη σκοτασμόν.»
(Τροπάρια από την πρώτη στάση των Εγκωμίων)
Η ζωή μπαίνει στο Βασίλειο του θανάτου. Το θείο Φως λάμπει στα φρικτά σκοτάδια του. Φωτίζει όλους αυτούς που βρίσκονται εκεί, διότι ο Χριστός είναι η ζωή όλων και η μοναδική πηγή κάθε ζωής. Έτσι ο Χριστός πεθαίνει για όλους και ό,τι συμβαίνει στη ζωή Του, συμβαίνει στην ίδια τη ζωή, στη ζωή όλων μας… Αυτή η κάθοδος στον Άδη είναι η συνάντηση της ζωής όλων μας με το θάνατο όλων μας:
«Επί γης κατήλθες, ίνα σώσεις Αδάμ · και εν γη μη ευρηκώς τούτον Δέσποτα, μέχρις Άδου κατελήλυθας ζητών».
(Τροπάριο από την πρώτη στάση των Εγκωμίων). Η λύπη και η χαρά αλληλοχτυπιούνται και τώρα η χαρά είναι εκείνη που νικάει. Τα εγκώμια συμπληρώνονται και ο διάλογος – μονομαχία – ανάμεσα στη Ζωή και το Θάνατο φτάνει στο τέλος. Για πρώτη φορά ακούγεται ο ύμνος της νίκης και του θριάμβου, ο ύμνος της χαράς. Αυτόν τον ύμνο τον ακούμε κάθε Κυριακή στον Όρθρο, καθώς αρχίζουμε την ημέρα της Αναστάσεως:
«Των Αγγέλων ο δήμος, κατεπλάγη ορών σε εν νεκροίς λογισθέντα, του θανάτου δε Σωτήρ, την ισχύν καθελόντα, και συν εαυτώ τον Αδάμ εγείραντα, και εξ Άδου πάντας ελευθερώσαντα.
Τι τα μύρα, συμπαθώς τοις δάκρυσιν, ω μαθήτριαι κιρνάτε; ο αστράπτων εν τω τάφω άγγελος προσεφθέγγετο ταίς μυροφόροις · ίδετε υμείς τον τάφον και ήσθητε · ο Σωτήρ γαρ εξανέστη τον μνήματος»
Έπειτα αρχίζει ο ωραιότατος Κανόνας του Μεγάλου Σαββάτου, στον οποίο, για άλλη μια φορά, συνοψίζονται και εξετάζονται βαθύτερα όλα τα θέματα – από τον νεκρώσιμο θρήνο ως τη νίκη κατά του θανάτου – και τελειώνει με το εξής τροπάριο της Θ’ Ωδής:«Αγαλλιάσθω η κτίσις·· ευφραινέσθωσαν πάντες οι γηγενείς· ο γαρ εχθρός εσκύλευται Άδης· μετά μύρων Γυναίκες προσυπαντάτωσαν· τον Αδάμ συν τη Εύα λυτρούται παγγενή· και τη τρίτη ημέρα εξαναστήσομαι!»
«Και τη τρίτη ημέρα εξαναστήσομαι!» Από δω και μπρος πια η πασχαλινή χαρά αρχίζει να πλημμυρίζει την ακολουθία του Μεγάλου Σαββάτου. Εμείς όμως στεκόμαστε ακόμα μπροστά στον Τάφο, αλλά ο Τάφος αυτός είναι ζωηφόρος! Η Ζωή αναπαύεται «εν τάφω», μια καινούργια δημιουργία ξεπηδάει από τον Τάφο αυτόν. Για μια ακόμα φορά, την ημέρα της αναπαύσεως, την Εβδόμη Ημέρα, ο Δημιουργός «αναπαύσατο από παντός έργου». «Η Ζωή εν τω τάφω και ο Άδης τρέμει», και μεις σιωπάμε και εμβαθύνουμε στο νόημα αυτού του ευλογημένου Σαββάτου και στην ιερή ησυχία Εκείνου που μας ξαναφέρνει στη ζωή. «Δεύτε ίδωμεν την ζωήν ημών, εν τάφω κειμένην, ίνα τους εν τάφοις κείμενους ζωοποιήση». Το πλήρες νόημα και το μυστικό βάθος της «Έβδομης Ημέρας» – του Μεγάλου Σαββάτου – που είναι ημέρα πλήρωσης και αποκορύφωσης, αποκαλύπτεται τώρα εντελώς. Το δοξαστικό των Αίνων μιλάει αποκαλυπτικά:
«Την σήμερον μυστικώς, ο μέγας Μωϋσής προδιετυπούτο λέγων· Και ευλόγησεν ο Θεός την ημέραν την εβδόμην· Τούτο γαρ εστί το ευλογημένον Σάββατον, αύτη εστίν η της καταπαύσεως ημέρα· εν η κατέπαυσεν από πάντων των έργων αυτού, ο μονογενής Υιός του Θεού, διά της κατά τον θάνατον οικονομίας, τη σαρκί σαββατίσας· και εις ο ην, πάλιν επανελθών, δια της Αναστάσεως, εδωρήσατο ημίν ζωήν την αιώνιον, ως μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος.»
Όταν το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής στη διάρκεια του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, κάνουμε την περιφορά του Επιταφίου – μια απλή και γεμάτη δέος περιφορά γύρω από το ναό – δεν κάνουμε μια επικήδεια πορεία. Όχι. Είναι ο Υιός του Αθανάτου Θεού που πορεύεται μέσα στο σκοτάδι του Άδη και αναγγέλει σε «όλες τις γενεές του Αδάμ» τη χαρά της ερχόμενης ανάστασης. «Αναστήσονται o ι νεκροί, και εγερθήσονται o ι εν τοις μνημείοις, και πάντες οι εν τη γη αγαλλιάσονται».
Όταν μετά την περιφορά του Επιταφίου, γυρίζουμε στο ναό, γνωρίζουμε πια το μυστήριο του ζωοδότου θανάτου του Χριστού. Ο Άδης πατήθηκε. Ο Άδης τρέμει. Μπαίνουμε πια στο τελικό θέμα: την Ανάσταση.
Το Σάββατο, η Εβδόμη Ημέρα, ολοκληρώνει την ιστορία της σωτηρίας, της οποίας η τελευταία πράξη υπήρξε το ξεπέρασμα του θανάτου. Μετά το Σάββατο έρχεται η Πρώτη Ημέρα της νέας δη μιουργίας, της νέας ζωής που βγήκε από τον Τάφο. Το θέμα της Ανάστασης εγκαινιάζεται με το προκείμενον του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου. «Ανάστα, Κύριε, βοήθησον ημίν. Ο Θεός, εν τοις ωσίν ημών ηκούσαμεν».
Ακολουθεί το πρώτο ανάγνωσμα, από τις προφητείες του Ιεζεκιήλ (κεφ. 37), για τα «οστά τα ξηρά». «Έθηκέ με εν μέσω του πεδίου · και τούτο ην μεστόν οστέων ανθρωπίνων ξηρών…» Η προφητεία παρουσιάζει εδώ το θρίαμβο του θανάτου πάνω στον κόσμο και στο σκοτάδι και την χωρίς καμιά ελπίδα καταδίκη σε θάνατο όλου του σύμπαντος . Αλλά ο Θεός μιλάει στον προφήτη. Του αναγγέλλει ότι αυτή η καταδίκη δεν είναι ο τελικός και αμετάκλητος προορισμός του ανθρώπου. Τα «οστά τα ξηρά» θα ακούσουν τους λόγους του Κυρίου. Οι νεκροί θα ζήσουν και πάλι. «Τάδε λέγει Κύριος Κύριος · ιδού εγώ ανοίγω τα μνήματα υμών, και ανάξω υμάς εκ των μνημάτων υμών και εισάξω υμάς εις την γην του Ισραήλ.» Μετά από την προφητεία αυτή έρχεται το δεύτερο προκείμενο με το ίδιο θέμα – επίκληση:
« Ανάστηθι, Κύριε ο Θεός μου, υψωθήτω η χειρ σου.»
Πως θα συμβεί αυτό; Πως θα πραγματοποιηθεί αυτή η παγκόσμια ανάσταση; Το δεύτερο ανάγνωσμα που ακολουθεί (Α’ Κορ. 5, 6-8 και Γαλ. 3, 13-14) δίνει την απάντηση. «Μικρά ζύμη όλον το φύραμα ζυμοί · και γαρ το Πάσχα ημών, υπέρ ημών ετύθη Χριστός». Ο Ιησούς Χριστός, το «ημέτερον Πάσχα», είναι αυτό το φύραμα της αναστάσεως όλων μας. Όπως ο Θάνατος Του νικάει τον άρχοντα του θανάτου, έτσι και η Ανάσταση Του είναι η απόδειξη της αναστάσεως όλων μας, διότι η ζωή Του είναι πηγή κάθε ζωής. Οι στίχοι του Αλληλούια που ακολουθούν – και που κυρίως ψάλλονται στην Πασχαλινή ακολουθία – αναγγέλλουν την Ανάσταση και επικυρώνουν την τελική απάντηση, τη βεβαιότητα, ότι ο καιρός της νέας δημιουργίας, της ανέσπερης Ημέρας, έχει αρχίσει:
«Αλληλούια, Αλληλούια, Αλληλούια!
Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν.
Ως εκλείπει καπνός, εκλειπέτωσαν, ως τήκεται κηρός από πρόσωπον πυρός.
Ούτως απολούνται οι αμαρτωλοί, από προσώπου του Θεού.»
Τα αναγνώσματα από τις προφητείες τελείωσαν. Μέχρι τώρα δεν ακούσαμε παρά μόνο προφητείες. Ακόμα βρισκόμαστε στο Μεγάλο Σάββατο, μπροστά στον τάφο του Χριστού. Θα πρέπει να ζήσουμε όλη τούτη τη μακρυά ημέρα πριν να φτάσουμε στο τέλος της, στα μεσάνυχτα, για ν’ ακούσουμε το: «Χριστός ανέστη!» πριν μπούμε για τα καλά στη γιορτή της Ανάστασης του Κυρίου. Γι’ αυτό σε τούτη την ορθρινή ακολουθία το τρίτο ανάγνωσμα που την συμπληρώνει είναι από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (κεφ. 27, 62-66) και μας μιλάει, ακόμα μια φορά, για τον Τάφο του Κυρίου και το σφράγισμα του: «οι δε πορευθέντες ησφαλίσαντο τον τάφον σφραγίσαντες τον λίθον μετά της κουστωδίας».
Έτσι τελειώνει ο Όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου που διαβάζεται τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ. Και ακριβώς εδώ, μ’ αυτό το τέλος, γίνεται εντονότερο το εσχατολογικό νόημα αυτής της «ενδιάμεσης ημέρας», του «Ευλογημένου Σαββάτου». Ο Ιησούς Χριστός «ανέστη εκ νεκρών». Την Ανάσταση Του θα τη γιορτάσουμε μεγαλόπρεπα την ημέρα του Πάσχα, την Κυριακή. Αυτή η γιορτή εξαίρει ένα μοναδικό γεγονός του παρελθόντος και συμμετέχει σ’ ένα μυστήριο του μέλλοντος . Ζούμε ήδη τη δική Του Ανάσταση, όχι όμως ακόμα τη δική μας. Εμείς έχουμε δρόμο μπροστά μας να πορευτούμε. Πρέπει να πεθάνουμε, να αποδεχτούμε το θάνατο, το χωρισμό, την καταστροφή. Η πραγματικότητα στην οποία ζούμε σε τούτον τον κόσμο, στον «παρόντα αιώνα» είναι ακριβώς αυτή η πραγματικότητα του Μεγάλου Σαββάτου. Όσα έγιναν αυτό το Σάββατο και τα γιορτάζουμε σήμερα, είναι η αληθινή εικόνα των συνθηκών της ανθρωπότητας σήμερα.
Πιστεύουμε στην Ανάσταση, γιατί ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε, πάτησε «θανάτω» το θάνατο. Προσδοκούμε την Ανάσταση. Ξέρουμε ότι ο Θάνατος του Χριστού εκμηδένισε τη δύναμη του θανάτου. Ο θάνατος δεν αποτελεί πια το απελπισμένο τέλος του άνθρωπου και την καταστροφή του σύμπαντος… Όταν βαπτιζόμαστε στο όνομα της Αγίας Τριάδας, βαπτιζόμαστε στο θάνατο του Χριστού και από κείνη τη στιγμή συμμετέχουμε στη ζωή Του που βγήκε από τον τάφο. Κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα Του, που είναι η τροφή της αθανασίας, της αιωνιότητας. Έχουμε έτσι μέσα μας τη βεβαιότητα της συμμετοχής στην αιώνια ζωή. Όλη η χριστιανική ζωή, η ύπαρξη μας «εν Χριστώ» σταθμίζεται, μετριέται, με αυτές τις ενέργειες μας που μας φέρνουν σε άμεση κοινωνία με τον «νέο αιώνα» της Θείας Βασιλείας, ενώ ακόμα ζούμε εδώ, σ’ αυτή τη γη οπού ο θάνατος είναι το αναπόφευκτο μερίδιο μας.
Αλλά αυτή η ζωή ανάμεσα στην Ανάσταση του Χριστού και στην ημέρα της κοινής ανάστασης δεν είναι ακριβέστατα η ζωή κατά το Μεγάλο Σάββατο; Δεν είναι η προσδοκία , το θεμελιώδες και ουσιαστικό μέρος της χριστιανικής ζωής και εμπειρίας μας; Όλοι μας περιμένουμε… Περιμένουμε με αγάπη, ελπίδα και πίστη. Και αυτή η αναμονή, η προσδοκία για τον ερχομό της ανάστασης και της ζωής του «κόσμου τούτου», της ζωής που «κέκρυπται συν τω Χριστώ” (Κολ. 3, 3-4), αυτή η αυξανόμενη προσδοκία «εν αγάπη και βεβαιότητι», είναι το δικό μας Μεγάλο Σάββατο. «Σιγησάτω πασά σαρξ βροτεία, και στήτω μετά φόβου και τρόμου, και μηδέν γή ϊνον εν εαυτή λογιζέσθω…» ψέλνουμε αντί του Χερουβικού ύμνου στη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Σαββάτου. Σιγά-σιγά καθετί σ’ αυτό τον κόσμο διαπερνιέται από το Φως που έρχεται από κει που προσδοκούμε . Το «είδωλο του κόσμου τούτου» περνάει, χάνεται και αυτή η άφθορη ζωή «εν Χριστώ» γίνεται η μέγιστη και οριστική αξία μας.
Κάθε χρόνο το Μεγάλο Σάββατο, μετά από την πρωινή ακολουθία και τη Θεία Λειτουργία, περιμένουμε τη νύχτα της Ανάστασης και το πλήρωμα της Πασχαλινής ευφροσύνης. Ξέρουμε ότι ώρα με την ώρα έρχεται αυτή η νύχτα και όμως πόσο αργό μας φαίνεται αυτό το πλησίασμα, πόσο μακρυά και ατέλειωτη είναι τούτη η ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου! Αλλ’ όμως αυτή η σιγή, η θαυμαστή ησυχία του Μεγάλου Σαββάτου, δεν είναι το καλύτερο σύμβολο της ζωής μας σ’ αυτό τον κόσμο; Δεν είναι η ζωή μας εδώ στη γη μια συνεχής αναμονή; Δεν βρισκόμαστε πάντοτε στην «ενδιάμεση ημέρα» περιμένοντας το Πάσχα του Κυρίου, προετοιμάζοντας τον εαυτό μας για την ανέσπερη ημέρα της Βασιλείας Του;
Πρωτοπρεσβυτέρου Αλεξάνδρου Σμέμαν, Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, Σύντομη λειτουργική εξήγηση των ημερών της Μεγάλης Εβδομάδας. Εκδ. Ακρίτας 1990.
«ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟ»
Το «Άγιον και Μέγα Σάββατον» είναι η ημέρα που συνδέει τη Μεγάλη Παρασκευή -την ημέρα του Σταυρού- με την Κυριακή , ημέρα της Ανάστασης του Κυρίου। Για πολλούς ανθρώπους, η αληθινή φύση και το νόημα αυτού του «συνδέσμου», η ουσιαστική αναγκαιότητα αυτής της «ενδιάμεσης ημέρας» παραμένει άγνωστη, ή ίσως σκοτεινή. Για μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που εκκλησιάζονται οι «σπουδαιότερες» ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας είναι η Μεγάλη Παρασκευή και η Κυριακή, δηλαδή ο Σταυρός και η Ανάσταση. Χωρίς το Μεγάλο Σάββατο όμως αυτές οι δύο ημέρες παραμένουν, κατά κάποιο τρόπο, «ασύνδετες». Έχουμε δηλαδή μια ημέρα λύπης και υστέρα έρχεται η ημέρα της χαράς. Σ’ αυτή τη διαδοχή η λύπη απλά αντικαθίσταται από τη χαρά… Αλλά σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας που εκφράζεται στη λειτουργική της παράδοση, η φύση αυτής της διαδοχής δεν είναι μια απλή αντικατάσταση. Η Εκκλησία διακηρύσσει ότι ο Χριστός «επάτησε τω θανάτω τον θάνατον». Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και πριν από την Ανάσταση συμβαίνει κάποιο γεγονός στο οποίο η λύπη δεν αντικαθίσταται απλά από τη χαρά, αλλά μεταμορφώνεται σε χαρά. Το Μεγάλο Σάββατο είναι ακριβώς η ημέρα αυτής της μεταμόρφωσης , η ημέρα κατά την οποία η νίκη έρχεται από μέσα και εξαφανίζει την ήττα, η ημέρα οπότε έχουμε την ευκαιρία να ηρεμήσουμε και να σκεφτούμε, πριν από την Ανάσταση, το θάνατο του ίδιου του θανάτου … Όλα αυτά εκφράζονται, και πολύ περισσότερο βιώνονται, κάθε χρόνο στη διάρκεια αυτής της υπέροχης πρωινής ακολουθίας του Μεγάλου Σαββάτου. Η Θεία Λειτουργία αυτής της ημέρας γίνεται για μας ένα σωτήριο μεταμορφωτικό παρόν.
Ερχόμενοι στο ναό το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου έχουμε ολοκληρώσει τις ακολουθίες της Μεγάλης Παρασκευής. Σήμερα στους ενοριακούς ναούς ο Όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου ψέλνεται τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ. Η λύπη της Μεγάλης Παρασκευής είναι, επομένως, το εισαγωγικό θέμα, το σημείο έναρξης θα λέγαμε, του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου. Αρχίζει σαν νεκρώσιμη ακολουθία, σαν θρήνος σε νεκρό σώμα. Οι ιερείς βγαίνουν από το ιερό και στέκονται μπροστά στον Επιτάφιο, θυμιατίζουν αργά τον Επιτάφιο, τις εικόνες και όλο το εκκλησίασμα. Όλοι μαζί, λαός και κληρικοί, στεκόμαστε μπροστά στον τάφο του Κυρίου μας και συγκεντρώνουμε τη σκέψη μας στο μεγάλο γεγονός του Θανάτου Του, της φαινομενικής ήττας. Κείνη τη στιγμή αρχίζουμε να ψάλλουμε τα εγκώμια σε τρεις στάσεις. Τα εγκώμια είναι τροπάρια που λέγονται με στίχους από τον «Άμωμο» δηλαδή, τον 118ο Ψαλμό.
«Μακάριοι οι άμωμοι εν οδώ, οι παρευόμενοι εν νόμω Κυρίου.» (Ψαλμ. 118,1).
«Η ζωή εν τάφω, κατετέθης Χριστέ…»
Με τα τροπάρια αυτά των εγκωμίων εκφράζεται ο τρόμος και το δέος των ανθρώπων και όλης της δημιουργίας μπροστά στο θάνατο του Ιησού Χριστού.
«Ευλογητός ει Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματα σου». (Ψαλμ. 118,12).
«Απορεί και φύσις, νοερά και πληθύς, η ασώματος Χριστέ, το μυστήριον της αφράστου και αρρήτου σου ταφής».
«Σος ειμί εγώ, σώσόν με, ότι τα δικαιώματα σου εξεζήτησα» (Ψαλμ. 118, 94).
«Τέτρωμαι δεινώς, και σπαράττομαι τα σπλάχνα Λόγε, βλέπουσα την άδικόν σου σφαγήν έλεγεν η πάναγνος εν κλαυθμώ».
Παρ’ όλον αυτόν το θρήνο και μαζί με τη θλίψη και τον πόνο, κάτι άλλο, κάτι νέο, κάνει την εμφάνιση του και σιγά-σιγά θα γίνει περισσότερο φανερό. Πρώτα απ’ όλα το βλέπουμε στον Ψαλμό 118 που αρχίζει με τη λέξη «Μακάριοι…» Ευλογημένοι οι άμωμοι οι πορευόμενοι κατά το νόμο του Κυρίου. Ο Ψαλμός αυτός στη λειτουργική παράδοση των πρώτων αιώνων της Εκκλησίας μας αποτελούσε έναν από τους βασικούς ύμνους του Μεσονυκτικού και του Όρθρου της Κυριακής. Η ημέρα της Κυριακής, όπως είναι γνωστό είναι η εβδομαδιαία ανάμνηση της Ανάστασης του Χριστού . Σήμερα στην πράξη της Εκκλησίας μας ο Ψαλμός 118 διαβάζεται (ή ψέλνεται) στη νεκρώσιμη ακολουθία. Το περιεχόμενο του Ψαλμού αυτού δεν είναι καθόλου νεκρώσιμο. Έχουμε στους στίχους του την καθαρότερη και πληρέστερη έκφραση αγάπης για το νόμο του θεού, δηλαδή για το σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο και τη ζωή του. Η πραγματική ζωή, η ζωή την οποία έχασε ο άνθρωπος ύστερα από την αμαρτία του, βρίσκεται στην τήρηση και την εκπλήρωση του θείου Νόμου, στη ζωή με τον Θεό και για τον Θεό, για την όποια δημιουργήθηκε ο άνθρωπος.
«Εν τη οδώ των μαρτυρίων σου ετέρφθην, ως επί παντί πλούτω» (Ψαλμ. 118. 14).
«Εν τοις δικαιώμασί σου μελετήσω, ουκ επιλήσομαι των λόγων σου» (Ψαλμ. 118. 16).
Επειδή ο Ιησούς Χριστός είναι η εικόνα της τέλειας τήρησης του θείου Νόμου, και όλη η ζωή Του είχε έναν και μόνο σκοπό, την πλήρη υπακοή στο θέλημα του Πατρός Του, η Εκκλησία ερμηνεύει αυτό τον Ψαλμό σαν τα λόγια του ίδιου του Χριστού προς τον Πατέρα Του: «Ίδε ότι τας εντολάς σου ηγάπησα · Κύριε, εν τω ελέει σου ζήσόν με» (Ψαλμ. 118, 159).
Ο θάνατος του Ιησού Χριστού είναι η τελική απόδειξη της αγάπης Του για το θέλημα του Θεού και της υπακοής Του στον πατέρα Του. Είναι μια πράξη καθαρής υπακοής και πλήρους εμπιστοσύνης στο θέλημα του Πατέρα · και για την Εκκλησία, ακριβώς αυτή η μέχρι τέλους υπακοή, αυτή η τέλεια κένωση του Υιού, βάζει το θεμέλιο και κάνει την αρχή για τη νίκη. Ο Πατέρας επιθυμεί αυτόν το θάνατο, ο Υιός τον αποδέχεται, αποδέχεται αποκαλύπτοντας άνευ ορών πίστη στην τελειότητα του θελήματος του Πατέρα και στην αναγκαιότητα αυτής της θυσίας του Υιού από τον Πατέρα. Ο Ψαλμός 118 είναι ψαλμός τέτοιας υπακοής και γι’ αυτό αποτελεί μια προαγγελία ότι μ’ αυτή την υπακοή αρχίζει ο θρίαμβος…
Αλλά γιατί άραγε ο Πατέρας να επιθυμεί αυτό το θάνατο; Γιατί ο θάνατος του Υιού είναι αναγκαίος; Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι το τρίτο θέμα που αναφέρουν οι ύμνοι του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου. Το βλέπουμε πρώτα στα τροπάρια των Αίνων που ακολουθούν ύστερα από στίχους του Ψαλμού 118. Στα τροπάρια αυτά ο θάνατος του Χριστού περιγράφεται σαν κάθοδος στον Άδη.
«Σήμερον συνέχει τάφος, τον συνέχοντα παλάμη την κτίσιν·· καλύπτει λίθος, τον καλύψαντα αρετή τους ουρανούς·· υπνοί η ζωή, και Άδης τρέμει και Αδάμ των δεσμών απολύεται. Δόξα τη ση οικονομία, δι’ ης τελέσας πάντα σαββατισμόν αιώνιον, εδωρήσω ημίν την παναγίαν εκ νεκρών σον ανάστασιν».
«Άδης» δεν είναι κάποιος τόπος, αλλά στη βιβλική γλώσσα σημαίνει αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα του θανάτου, την κατάσταση του σκότους, της απελπισίας, της καταστροφής, ό,τι δηλαδή είναι ο θάνατος. Και αυτή η πραγματικότητα του θανάτου – την οποία φυσικά δεν δημιούργησε ο Θεός, ούτε τη θέλησε ποτέ για τα δημιουργήματα Του – τονίζει έντονα ότι ο «Άρχων του κόσμου τούτου » έχει τεράστια δύναμη στον κόσμο. Σατανάς, Αμαρτία, Θάνατος είναι o ι «διαστάσεις» του Άδη · είναι το περιεχόμενο του. Διότι η αμαρτία έρχεται από το Σατανά και ο θάνατος είναι το αποτέλεσμα της αμαρτίας: «δι’ ενός ανθρώπου η αμαρτία εις τον κόσμον εισήλθεν και δια της αμαρτίας ο θάνατος» (Ρωμ. 5,12). «Εβασίλευσεν ο θάνατος από Αδάμ μέχρι Μωϋσέως» (Ρωμ. 5,14). Έτσι όλο το σύμπαν έγινε ένα απέραντο κοσμικό νεκροταφείο και καταδικάστηκε στην καταστροφή και την απόγνωση. Γι’ αυτό ο θάνατος είναι ο «έσχατος εχθρός» (Α’ Κορ. 15, 27) ο οποίος καταργείται , νικιέται μόνο με το θάνατο του σαρκωθέντος Χριστού. Αυτή η συνάντηση με το θάνατο είναι η «ώρα» του Χριστού για την οποία είπε: «αλλά δια τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην» (Ίω. 12, 27)… και τώρα αυτή η «ώρα» ήρθε · και ο Υιός του Θεού εισέρχεται στη χώρα του θανάτου, πεθαίνει. Oι Πατέρες της Εκκλησίας μας, συνήθως, περιγράφουν αυτή τη στιγμή σαν μια μονομαχία ανάμεσα στον Χριστό και το Θάνατο, στο Χριστό και το Σατανά. Γιατί αυτός ο θάνατος, ο θάνατος του Χριστού, θα ήταν ή ο τελικός θρίαμβος του Σατανά, ή η τελειωτική και αμετάκλητη ήττα του.
Η μονομαχία του Ιησού Χριστού με το Σατανά εκτελείται σε διάφορα στάδια. Στην αρχή οι δυνάμεις του κακού φαίνεται να θριαμβεύουν. Ο Δίκαιος σταυρώνεται, εγκαταλείπεται από όλους, υπομένει εξευτελιστικό θάνατο. Κατεβαίνει στον «Άδη» και εγκαθίσταται στην περιοχή του σκότους και της απόγνωσης… Αλλά, ακριβώς αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, αποκαλύπτεται το πραγματικό νόημα αυτού του θανάτου. Εκείνος που πεθαίνει στο Σταυρό έχει τη ζωή μέσα Του – είναι ο ίδιος ζωή. Δηλαδή η ζωή Του δεν είναι κάποια δωρεά που Του δόθηκε από κάποιον άλλον από έξω, δωρεά που θα μπορούσε, κατά συνέπεια, να Του αφαιρεθεί, αλλά είναι ο ίδιος ζωή · η ζωή είναι η ίδια η ουσία Του. Διότι Αυτός είναι η ζωή και η πηγή κάθε ζωής. «Εν αυτώ ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων». (Ιω. 1, 4). Ο άνθρωπος Ιησούς πεθαίνει, αλλά αυτός ο Άνθρωπος είναι ο Υιός του Θεού. Σαν άνθρωπος μπορεί πραγματικά να πεθάνει, αλλά «εν Αυτώ» ο ίδιος ο Θεός εισέρχεται στην πραγματικότητα του θανάτου, συμμετέχει στο θάνατο . Αυτό είναι το μοναδικό, το αναλλοίωτο νόημα του θανάτου του Χριστού. Ο Άνθρωπος που πεθαίνει είναι Θεός, ή για να είμαστε πιο ακριβείς, είναι ο Θεάνθρωπος. Ο Θεός είναι ο Άγιος, ο Αθάνατος. Εκείνος ο οποίος «ασυγχήτως, ατρέπτως, αναλλοιώτως γέγονεν άνθρωπος» και μόνο σ’ αυτή την ενότητα του Θεού και του Ανθρώπου, στο πρόσωπο του Χριστού, μπορεί ο ανθρώπινος θάνατος να προσληφθεί από τον θεό, να ξεπεραστεί και να καταστραφεί γιατί ο Χριστός «επάτησε τω θανάτω τον θάνατον».
Τώρα λοιπόν – ύστερα απ’ όλα αυτά – καταλαβαίνουμε γιατί ο Θεός επιθυμεί αυτόν το θάνατο, γιατί ο Πατέρας προσφέρει το Μονογενή Υιό Του να θανατωθεί. Θέλει, διακαώς, όλο το ανθρώπινο γένος να σωθεί, το επιθυμεί, αλλά δεν το επιβάλλει. Δηλαδή αυτή η νίκη κατά του θανάτου δεν είναι πράξη της θεϊκής Του δύναμης. Ο Ιησούς Χριστός στον κήπο της Γεθσημανής είχε πει: «δοκείς ότι ου δύναμαι άρτι παρακαλέσαι τον πατέρα μου, και παραστήσει μοι πλείους ή δώδεκα λεγεώνας αγγέλων;» (Ματθ. 26, 53). Δεν χρησιμοποιεί όμως τη θεϊκή Του δύναμη, ούτε κάποιον εκβιασμό, έστω και αν αυτή η βία μπορεί να φέρει σωτηρία. Η νίκη Του, λοιπόν, κατά του θανάτου είναι πράξη αγάπης, ελευθερίας και αβίαστης παράδοσης στον θεό Πατέρα Του. Γιατί ο θεός δημιούργησε τον άνθρωπο ελεύθερο να αγαπάει και να αφοσιώνεται στον θεό μέσα σε πλήρη ελευθερία, χωρίς καταναγκασμούς και πιέσεις. Κάθε άλλος τρόπος σωτηρίας θα ερχόταν σε αντίθεση με τη φύση του ανθρώπου και επομένως δεν θα ήταν πραγματική σωτηρία. Ακριβώς γι’ αυτό ήταν αναγκαίο να σαρκωθεί και να σταυρωθεί ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Με τη Σάρκωση και το θάνατο του Χριστού ο άνθρωπος επανακτά την αγάπη και την υπακοή. Με το Χριστό ο άνθρωπος ξεπερνάει την αμαρτία και το κακό. Είναι ουσιαστικό ότι ο θάνατος δεν καταπατήθηκε μόνο από τον θεό, αλλά ξεπεράστηκε και νικήθηκε μέσα στην ίδια την ανθρώπινη φύση από τον άνθρωπο και δια του άνθρωπου. «Επειδή γαρ δι’ ανθρώπου ο θάνατος, και δι’ ανθρώπου ανάστασις νεκρών. Ώσπερ γαρ εν τω Αδάμ πάντες αποθνήσκουσιν, ούτω και εν τω Χριστώ πάντες ζωοποιηθήσονται.» (Α’ Κορ. 15, 21-22).
Ο Ιησούς Χριστός τελείως ελεύθερα δέχεται το θάνατο. Λέει δε για τη ζωή Του: «Ουδείς αίρει αυτήν απ’ εμού, αλλ’ εγώ τίθημι αυτήν απ’ εμαυτού» (Ιω. 10, 18). Θυσιάζει οικειοθελώς τη ζωή Του αλλά όχι χωρίς πάλη. Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου διαβάζουμε: «…ήρξατο λυπείσθαι και αδημονείν… λέγει τοις μαθηταίς · περίλυπος εστίν η ψυχή μου έως θανάτου» (Ματθ. 26, 37). Αυτή τη στιγμή της αγωνίας Του κορυφώνεται το μέτρο της υπακοής Του, και επομένως εδώ βρίσκεται και η εξουδετέρωση, η καταστροφή της ηθικής ρίζας του θανάτου , του θανάτου σαν αποτέλεσμα της αμαρτίας και της παρακοής.
Όλη η ζωή του Ιησού Χριστού είναι ζωή «εν θεώ» – όπως ακριβώς πρέπει να είναι η ζωή κάθε ανθρώπου – είναι «Ζωή πε πληρωμένη». Αυτή η ζωή, η γεμάτη από νόημα και περιεχόμενο, γεμάτη από τον Θεό, ξεπερνάει το θάνατο και καταστρέφει τη δύναμη του. Διότι θάνατος, πάνω απ’ όλα, είναι η στέρηση της ζωής, η διάλυση της ζωής που έχει ξεκοπεί από τη μοναδική πηγή της. Ο θάνατος του Χριστού είναι μια κίνηση αγάπης προς τον Θεό, μια πράξη υπακοής και εμπιστοσύνης, πίστης και τελειότητας – είναι μια πράξη ζωής, («Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα μου» Λουκ. 23, 46), η όποια εκμηδενίζει το θάνατο. Η Ζωή είναι ο θάνατος του θανάτου!
Αυτό είναι το νόημα της καθόδου του Χριστού στον Άδη, το νόημα του θανάτου Του που έγινε Νίκη. Και το φως αυτής της νίκης φωταγωγεί την αγρυπνία και το θρήνο μας μπροστά στον Τάφο:«Η ζωή πως θνήσκεις: Πως και τάφω οικείς; του θανάτου το βασίλειον λύεις δε, και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς. Ιησού Χριστέ μου, Βασιλεύ του παντός τι ζητών τοις εν τω Άδη ελήλυθας; ή το γένος απολύσαι των βρωτών;
Η ζωή εν τάφω κατετέθης, Χριστέ, και θανάτω σου τον θάνατον ώλεσας και έπήγασας τω κόσμω την ζωήν.
Ως φωτός λυχνία, νυν η σαρξ του Θεού, υπό γην ως υπό μόδιον κρύπτεται, και διώκει τον εν Άδη σκοτασμόν.»
(Τροπάρια από την πρώτη στάση των Εγκωμίων)
Η ζωή μπαίνει στο Βασίλειο του θανάτου. Το θείο Φως λάμπει στα φρικτά σκοτάδια του. Φωτίζει όλους αυτούς που βρίσκονται εκεί, διότι ο Χριστός είναι η ζωή όλων και η μοναδική πηγή κάθε ζωής. Έτσι ο Χριστός πεθαίνει για όλους και ό,τι συμβαίνει στη ζωή Του, συμβαίνει στην ίδια τη ζωή, στη ζωή όλων μας… Αυτή η κάθοδος στον Άδη είναι η συνάντηση της ζωής όλων μας με το θάνατο όλων μας:
«Επί γης κατήλθες, ίνα σώσεις Αδάμ · και εν γη μη ευρηκώς τούτον Δέσποτα, μέχρις Άδου κατελήλυθας ζητών».
(Τροπάριο από την πρώτη στάση των Εγκωμίων). Η λύπη και η χαρά αλληλοχτυπιούνται και τώρα η χαρά είναι εκείνη που νικάει. Τα εγκώμια συμπληρώνονται και ο διάλογος – μονομαχία – ανάμεσα στη Ζωή και το Θάνατο φτάνει στο τέλος. Για πρώτη φορά ακούγεται ο ύμνος της νίκης και του θριάμβου, ο ύμνος της χαράς. Αυτόν τον ύμνο τον ακούμε κάθε Κυριακή στον Όρθρο, καθώς αρχίζουμε την ημέρα της Αναστάσεως:
«Των Αγγέλων ο δήμος, κατεπλάγη ορών σε εν νεκροίς λογισθέντα, του θανάτου δε Σωτήρ, την ισχύν καθελόντα, και συν εαυτώ τον Αδάμ εγείραντα, και εξ Άδου πάντας ελευθερώσαντα.
Τι τα μύρα, συμπαθώς τοις δάκρυσιν, ω μαθήτριαι κιρνάτε; ο αστράπτων εν τω τάφω άγγελος προσεφθέγγετο ταίς μυροφόροις · ίδετε υμείς τον τάφον και ήσθητε · ο Σωτήρ γαρ εξανέστη τον μνήματος»
Έπειτα αρχίζει ο ωραιότατος Κανόνας του Μεγάλου Σαββάτου, στον οποίο, για άλλη μια φορά, συνοψίζονται και εξετάζονται βαθύτερα όλα τα θέματα – από τον νεκρώσιμο θρήνο ως τη νίκη κατά του θανάτου – και τελειώνει με το εξής τροπάριο της Θ’ Ωδής:«Αγαλλιάσθω η κτίσις·· ευφραινέσθωσαν πάντες οι γηγενείς· ο γαρ εχθρός εσκύλευται Άδης· μετά μύρων Γυναίκες προσυπαντάτωσαν· τον Αδάμ συν τη Εύα λυτρούται παγγενή· και τη τρίτη ημέρα εξαναστήσομαι!»
«Και τη τρίτη ημέρα εξαναστήσομαι!» Από δω και μπρος πια η πασχαλινή χαρά αρχίζει να πλημμυρίζει την ακολουθία του Μεγάλου Σαββάτου. Εμείς όμως στεκόμαστε ακόμα μπροστά στον Τάφο, αλλά ο Τάφος αυτός είναι ζωηφόρος! Η Ζωή αναπαύεται «εν τάφω», μια καινούργια δημιουργία ξεπηδάει από τον Τάφο αυτόν. Για μια ακόμα φορά, την ημέρα της αναπαύσεως, την Εβδόμη Ημέρα, ο Δημιουργός «αναπαύσατο από παντός έργου». «Η Ζωή εν τω τάφω και ο Άδης τρέμει», και μεις σιωπάμε και εμβαθύνουμε στο νόημα αυτού του ευλογημένου Σαββάτου και στην ιερή ησυχία Εκείνου που μας ξαναφέρνει στη ζωή. «Δεύτε ίδωμεν την ζωήν ημών, εν τάφω κειμένην, ίνα τους εν τάφοις κείμενους ζωοποιήση». Το πλήρες νόημα και το μυστικό βάθος της «Έβδομης Ημέρας» – του Μεγάλου Σαββάτου – που είναι ημέρα πλήρωσης και αποκορύφωσης, αποκαλύπτεται τώρα εντελώς. Το δοξαστικό των Αίνων μιλάει αποκαλυπτικά:
«Την σήμερον μυστικώς, ο μέγας Μωϋσής προδιετυπούτο λέγων· Και ευλόγησεν ο Θεός την ημέραν την εβδόμην· Τούτο γαρ εστί το ευλογημένον Σάββατον, αύτη εστίν η της καταπαύσεως ημέρα· εν η κατέπαυσεν από πάντων των έργων αυτού, ο μονογενής Υιός του Θεού, διά της κατά τον θάνατον οικονομίας, τη σαρκί σαββατίσας· και εις ο ην, πάλιν επανελθών, δια της Αναστάσεως, εδωρήσατο ημίν ζωήν την αιώνιον, ως μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος.»
Όταν το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής στη διάρκεια του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, κάνουμε την περιφορά του Επιταφίου – μια απλή και γεμάτη δέος περιφορά γύρω από το ναό – δεν κάνουμε μια επικήδεια πορεία. Όχι. Είναι ο Υιός του Αθανάτου Θεού που πορεύεται μέσα στο σκοτάδι του Άδη και αναγγέλει σε «όλες τις γενεές του Αδάμ» τη χαρά της ερχόμενης ανάστασης. «Αναστήσονται o ι νεκροί, και εγερθήσονται o ι εν τοις μνημείοις, και πάντες οι εν τη γη αγαλλιάσονται».
Όταν μετά την περιφορά του Επιταφίου, γυρίζουμε στο ναό, γνωρίζουμε πια το μυστήριο του ζωοδότου θανάτου του Χριστού. Ο Άδης πατήθηκε. Ο Άδης τρέμει. Μπαίνουμε πια στο τελικό θέμα: την Ανάσταση.
Το Σάββατο, η Εβδόμη Ημέρα, ολοκληρώνει την ιστορία της σωτηρίας, της οποίας η τελευταία πράξη υπήρξε το ξεπέρασμα του θανάτου. Μετά το Σάββατο έρχεται η Πρώτη Ημέρα της νέας δη μιουργίας, της νέας ζωής που βγήκε από τον Τάφο. Το θέμα της Ανάστασης εγκαινιάζεται με το προκείμενον του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου. «Ανάστα, Κύριε, βοήθησον ημίν. Ο Θεός, εν τοις ωσίν ημών ηκούσαμεν».
Ακολουθεί το πρώτο ανάγνωσμα, από τις προφητείες του Ιεζεκιήλ (κεφ. 37), για τα «οστά τα ξηρά». «Έθηκέ με εν μέσω του πεδίου · και τούτο ην μεστόν οστέων ανθρωπίνων ξηρών…» Η προφητεία παρουσιάζει εδώ το θρίαμβο του θανάτου πάνω στον κόσμο και στο σκοτάδι και την χωρίς καμιά ελπίδα καταδίκη σε θάνατο όλου του σύμπαντος . Αλλά ο Θεός μιλάει στον προφήτη. Του αναγγέλλει ότι αυτή η καταδίκη δεν είναι ο τελικός και αμετάκλητος προορισμός του ανθρώπου. Τα «οστά τα ξηρά» θα ακούσουν τους λόγους του Κυρίου. Οι νεκροί θα ζήσουν και πάλι. «Τάδε λέγει Κύριος Κύριος · ιδού εγώ ανοίγω τα μνήματα υμών, και ανάξω υμάς εκ των μνημάτων υμών και εισάξω υμάς εις την γην του Ισραήλ.» Μετά από την προφητεία αυτή έρχεται το δεύτερο προκείμενο με το ίδιο θέμα – επίκληση:
« Ανάστηθι, Κύριε ο Θεός μου, υψωθήτω η χειρ σου.»
Πως θα συμβεί αυτό; Πως θα πραγματοποιηθεί αυτή η παγκόσμια ανάσταση; Το δεύτερο ανάγνωσμα που ακολουθεί (Α’ Κορ. 5, 6-8 και Γαλ. 3, 13-14) δίνει την απάντηση. «Μικρά ζύμη όλον το φύραμα ζυμοί · και γαρ το Πάσχα ημών, υπέρ ημών ετύθη Χριστός». Ο Ιησούς Χριστός, το «ημέτερον Πάσχα», είναι αυτό το φύραμα της αναστάσεως όλων μας. Όπως ο Θάνατος Του νικάει τον άρχοντα του θανάτου, έτσι και η Ανάσταση Του είναι η απόδειξη της αναστάσεως όλων μας, διότι η ζωή Του είναι πηγή κάθε ζωής. Οι στίχοι του Αλληλούια που ακολουθούν – και που κυρίως ψάλλονται στην Πασχαλινή ακολουθία – αναγγέλλουν την Ανάσταση και επικυρώνουν την τελική απάντηση, τη βεβαιότητα, ότι ο καιρός της νέας δημιουργίας, της ανέσπερης Ημέρας, έχει αρχίσει:
«Αλληλούια, Αλληλούια, Αλληλούια!
Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν.
Ως εκλείπει καπνός, εκλειπέτωσαν, ως τήκεται κηρός από πρόσωπον πυρός.
Ούτως απολούνται οι αμαρτωλοί, από προσώπου του Θεού.»
Τα αναγνώσματα από τις προφητείες τελείωσαν. Μέχρι τώρα δεν ακούσαμε παρά μόνο προφητείες. Ακόμα βρισκόμαστε στο Μεγάλο Σάββατο, μπροστά στον τάφο του Χριστού. Θα πρέπει να ζήσουμε όλη τούτη τη μακρυά ημέρα πριν να φτάσουμε στο τέλος της, στα μεσάνυχτα, για ν’ ακούσουμε το: «Χριστός ανέστη!» πριν μπούμε για τα καλά στη γιορτή της Ανάστασης του Κυρίου. Γι’ αυτό σε τούτη την ορθρινή ακολουθία το τρίτο ανάγνωσμα που την συμπληρώνει είναι από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (κεφ. 27, 62-66) και μας μιλάει, ακόμα μια φορά, για τον Τάφο του Κυρίου και το σφράγισμα του: «οι δε πορευθέντες ησφαλίσαντο τον τάφον σφραγίσαντες τον λίθον μετά της κουστωδίας».
Έτσι τελειώνει ο Όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου που διαβάζεται τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ. Και ακριβώς εδώ, μ’ αυτό το τέλος, γίνεται εντονότερο το εσχατολογικό νόημα αυτής της «ενδιάμεσης ημέρας», του «Ευλογημένου Σαββάτου». Ο Ιησούς Χριστός «ανέστη εκ νεκρών». Την Ανάσταση Του θα τη γιορτάσουμε μεγαλόπρεπα την ημέρα του Πάσχα, την Κυριακή. Αυτή η γιορτή εξαίρει ένα μοναδικό γεγονός του παρελθόντος και συμμετέχει σ’ ένα μυστήριο του μέλλοντος . Ζούμε ήδη τη δική Του Ανάσταση, όχι όμως ακόμα τη δική μας. Εμείς έχουμε δρόμο μπροστά μας να πορευτούμε. Πρέπει να πεθάνουμε, να αποδεχτούμε το θάνατο, το χωρισμό, την καταστροφή. Η πραγματικότητα στην οποία ζούμε σε τούτον τον κόσμο, στον «παρόντα αιώνα» είναι ακριβώς αυτή η πραγματικότητα του Μεγάλου Σαββάτου. Όσα έγιναν αυτό το Σάββατο και τα γιορτάζουμε σήμερα, είναι η αληθινή εικόνα των συνθηκών της ανθρωπότητας σήμερα.
Πιστεύουμε στην Ανάσταση, γιατί ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε, πάτησε «θανάτω» το θάνατο. Προσδοκούμε την Ανάσταση. Ξέρουμε ότι ο Θάνατος του Χριστού εκμηδένισε τη δύναμη του θανάτου. Ο θάνατος δεν αποτελεί πια το απελπισμένο τέλος του άνθρωπου και την καταστροφή του σύμπαντος… Όταν βαπτιζόμαστε στο όνομα της Αγίας Τριάδας, βαπτιζόμαστε στο θάνατο του Χριστού και από κείνη τη στιγμή συμμετέχουμε στη ζωή Του που βγήκε από τον τάφο. Κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα Του, που είναι η τροφή της αθανασίας, της αιωνιότητας. Έχουμε έτσι μέσα μας τη βεβαιότητα της συμμετοχής στην αιώνια ζωή. Όλη η χριστιανική ζωή, η ύπαρξη μας «εν Χριστώ» σταθμίζεται, μετριέται, με αυτές τις ενέργειες μας που μας φέρνουν σε άμεση κοινωνία με τον «νέο αιώνα» της Θείας Βασιλείας, ενώ ακόμα ζούμε εδώ, σ’ αυτή τη γη οπού ο θάνατος είναι το αναπόφευκτο μερίδιο μας.
Αλλά αυτή η ζωή ανάμεσα στην Ανάσταση του Χριστού και στην ημέρα της κοινής ανάστασης δεν είναι ακριβέστατα η ζωή κατά το Μεγάλο Σάββατο; Δεν είναι η προσδοκία , το θεμελιώδες και ουσιαστικό μέρος της χριστιανικής ζωής και εμπειρίας μας; Όλοι μας περιμένουμε… Περιμένουμε με αγάπη, ελπίδα και πίστη. Και αυτή η αναμονή, η προσδοκία για τον ερχομό της ανάστασης και της ζωής του «κόσμου τούτου», της ζωής που «κέκρυπται συν τω Χριστώ” (Κολ. 3, 3-4), αυτή η αυξανόμενη προσδοκία «εν αγάπη και βεβαιότητι», είναι το δικό μας Μεγάλο Σάββατο. «Σιγησάτω πασά σαρξ βροτεία, και στήτω μετά φόβου και τρόμου, και μηδέν γή ϊνον εν εαυτή λογιζέσθω…» ψέλνουμε αντί του Χερουβικού ύμνου στη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Σαββάτου. Σιγά-σιγά καθετί σ’ αυτό τον κόσμο διαπερνιέται από το Φως που έρχεται από κει που προσδοκούμε . Το «είδωλο του κόσμου τούτου» περνάει, χάνεται και αυτή η άφθορη ζωή «εν Χριστώ» γίνεται η μέγιστη και οριστική αξία μας.
Κάθε χρόνο το Μεγάλο Σάββατο, μετά από την πρωινή ακολουθία και τη Θεία Λειτουργία, περιμένουμε τη νύχτα της Ανάστασης και το πλήρωμα της Πασχαλινής ευφροσύνης. Ξέρουμε ότι ώρα με την ώρα έρχεται αυτή η νύχτα και όμως πόσο αργό μας φαίνεται αυτό το πλησίασμα, πόσο μακρυά και ατέλειωτη είναι τούτη η ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου! Αλλ’ όμως αυτή η σιγή, η θαυμαστή ησυχία του Μεγάλου Σαββάτου, δεν είναι το καλύτερο σύμβολο της ζωής μας σ’ αυτό τον κόσμο; Δεν είναι η ζωή μας εδώ στη γη μια συνεχής αναμονή; Δεν βρισκόμαστε πάντοτε στην «ενδιάμεση ημέρα» περιμένοντας το Πάσχα του Κυρίου, προετοιμάζοντας τον εαυτό μας για την ανέσπερη ημέρα της Βασιλείας Του;
Πρωτοπρεσβυτέρου Αλεξάνδρου Σμέμαν, Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, Σύντομη λειτουργική εξήγηση των ημερών της Μεγάλης Εβδομάδας. Εκδ. Ακρίτας 1990.
Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΙΑΣ & ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΟΜΑΔΟΣ
Ἀγαπητοὶ ἐνορίτες,
Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ εἰσήλθαμε εἰς τὴν πλέον Ἱερὰ Περίοδο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστὴς, ὅπου θὰ ζήσουμε γιά μία ἀκόμη φορὰ τὰ Ἄχραντα Πάθη ἀλλὰ καὶ τὴν Ἔνδοξο Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Στήν προσπάθειά μας γιά τὴν καλύτερη ἐξυπηρέτησής σας, σᾶς παραθέτουμε παρακάτω τὸ βασικὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καὶ τῆς Ἀναστάσεως.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ.
Ἑορτάζομεν τὴν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα θριαμβευτικήν εἴσοδο τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ὥρα:
07:00 - 10:00 Θεία Λειτουργία τῶν Βαΐων.
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.
ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ.
Μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταραθείσης καὶ ξηρανθείσης συκῆς.
Ὥρα:
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ.
Μνείαν ποιούμεθα τῆς παραβολῆς τῶν δέκα Παρθένων.
Ὥρα:
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ
Μνείαν ποιούμεθα τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ πόρνης γυναικὸς.
Ὥρα:
16:00 - 17:15 Τὸ Μυστήριον τοῦ Ἁγίου καὶ Ἱεροῦ Εὐχελαίου.
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νιπτήρος.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ 1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ.
Μνείαν ποιούμεθα τοῦ Ἱεροῦ Νιπτῆρος, τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, τῆς ἐν Γεθσημανῇ Προσευχῆς τοῦ Κυρίου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Ἰούδα προδοσίας τοῦ Κυρίου.
Ὥρα:
07:30 - 09:30 Μ. Ἐσπερινὸς μετὰ τῆς Θ. Λειτουργίας τοῦ Μ. Βασιλείου.
19:00 - 22:30 Ἀκολουθία τῶν Ἁγίων Παθῶν (12 Ευαγγέλια).
(Ὁ Ἱερὸς Ναὸς θὰ παραμείνει ἀνοικτὸς καθ᾿ ὅλην τὴν διάρκεια τοῦ στολισμοῦ τοῦ Ἐπιταφίου).
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ.
Ἐπιτελοῦμεν ἀνάμνησιν τῶν ἁγίων καὶ σωτηρίων παθῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
(Ὁ Ἱερὸς Ναὸς θὰ παραμείνει ἀνοικτὸς καθ᾿ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας).
Ὥρα:
08:00 – 10:30 Αἱ Μεγάλαι Ὧραι.
Μ. Ἐσπερινὸς - Ἱερὰ Ἀποκαθήλωσις.
10:30 - 12:00 Τρισάγια -ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟΝ ΔΙΓΕΛΙΩΤΙΚΩΝ
19:00 - 22:30 Ἀκολουθία Επιταφίου Θρήνου.
Ἔξοδος τοῦ Ἐπιταφίου 21:00
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ 3 - 4 ΑΠΡΙΛΙΟΥ.
Ἑορτάζομεν τὴν Θεόσωμον ταφὴν καὶ τὴν εἰς ᾅδου κάθοδον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ὥρα:
07:30 - 9:30 Μέγας Ἐσπερινὸς μετὰ τῆς Θ. Λειτουργίας τοῦ Μ. Βασιλείου.
Ἑορτάζομεν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν
τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
22:30 (περίπου) Ὑποδοχὴ τοῦ Ἁγίου Φωτὸς εἰς στόν Ἱερὸ Ναό μας.
Ὥρα:
11:00 νυχτερινή Κωδωνοκρουσία. Ἡ Ἀκολουθίας τῆς Παννυχίδος.
24:00 ἀκριβῶς. Ἡ Λαμπαδηφόρος ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
24:30 - 1:45 (περίπου) Ἡ Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
18:30 - 19:30 Ὁ Μέγας Ἐσπερινὸς τῆς Ἀγάπης.
Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ εἰσήλθαμε εἰς τὴν πλέον Ἱερὰ Περίοδο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστὴς, ὅπου θὰ ζήσουμε γιά μία ἀκόμη φορὰ τὰ Ἄχραντα Πάθη ἀλλὰ καὶ τὴν Ἔνδοξο Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Στήν προσπάθειά μας γιά τὴν καλύτερη ἐξυπηρέτησής σας, σᾶς παραθέτουμε παρακάτω τὸ βασικὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καὶ τῆς Ἀναστάσεως.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ.
Ἑορτάζομεν τὴν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα θριαμβευτικήν εἴσοδο τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ὥρα:
07:00 - 10:00 Θεία Λειτουργία τῶν Βαΐων.
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.
ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ.
Μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταραθείσης καὶ ξηρανθείσης συκῆς.
Ὥρα:
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ.
Μνείαν ποιούμεθα τῆς παραβολῆς τῶν δέκα Παρθένων.
Ὥρα:
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ
Μνείαν ποιούμεθα τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ πόρνης γυναικὸς.
Ὥρα:
16:00 - 17:15 Τὸ Μυστήριον τοῦ Ἁγίου καὶ Ἱεροῦ Εὐχελαίου.
19:30 - 21:00 Ἀκολουθία τοῦ Νιπτήρος.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ 1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ.
Μνείαν ποιούμεθα τοῦ Ἱεροῦ Νιπτῆρος, τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, τῆς ἐν Γεθσημανῇ Προσευχῆς τοῦ Κυρίου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Ἰούδα προδοσίας τοῦ Κυρίου.
Ὥρα:
07:30 - 09:30 Μ. Ἐσπερινὸς μετὰ τῆς Θ. Λειτουργίας τοῦ Μ. Βασιλείου.
19:00 - 22:30 Ἀκολουθία τῶν Ἁγίων Παθῶν (12 Ευαγγέλια).
(Ὁ Ἱερὸς Ναὸς θὰ παραμείνει ἀνοικτὸς καθ᾿ ὅλην τὴν διάρκεια τοῦ στολισμοῦ τοῦ Ἐπιταφίου).
ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ.
Ἐπιτελοῦμεν ἀνάμνησιν τῶν ἁγίων καὶ σωτηρίων παθῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
(Ὁ Ἱερὸς Ναὸς θὰ παραμείνει ἀνοικτὸς καθ᾿ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας).
Ὥρα:
08:00 – 10:30 Αἱ Μεγάλαι Ὧραι.
Μ. Ἐσπερινὸς - Ἱερὰ Ἀποκαθήλωσις.
10:30 - 12:00 Τρισάγια -ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟΝ ΔΙΓΕΛΙΩΤΙΚΩΝ
19:00 - 22:30 Ἀκολουθία Επιταφίου Θρήνου.
Ἔξοδος τοῦ Ἐπιταφίου 21:00
ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ 3 - 4 ΑΠΡΙΛΙΟΥ.
Ἑορτάζομεν τὴν Θεόσωμον ταφὴν καὶ τὴν εἰς ᾅδου κάθοδον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ὥρα:
07:30 - 9:30 Μέγας Ἐσπερινὸς μετὰ τῆς Θ. Λειτουργίας τοῦ Μ. Βασιλείου.
Ἑορτάζομεν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν
τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
22:30 (περίπου) Ὑποδοχὴ τοῦ Ἁγίου Φωτὸς εἰς στόν Ἱερὸ Ναό μας.
Ὥρα:
11:00 νυχτερινή Κωδωνοκρουσία. Ἡ Ἀκολουθίας τῆς Παννυχίδος.
24:00 ἀκριβῶς. Ἡ Λαμπαδηφόρος ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
24:30 - 1:45 (περίπου) Ἡ Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
18:30 - 19:30 Ὁ Μέγας Ἐσπερινὸς τῆς Ἀγάπης.
Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ;
ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ;
______Από άγνωστόν μου αποστολέα, που υπογράφει ως π. Νικόλαος, με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο έλαβα ένα έμμέσως υβριστικό μήνυμα, διά του οποίου ερωτώμαι "που θα ευρίσκωμαι¨ τήν ημέρα κατά την οποίαν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ Βαρθολομαίος θά επισκεφθή την Καλαμάταν.
_____Κατ΄αρχήν ευχαριστώ τον άγνωστόν μου ιερέα για τον καταφρονητικό του λόγο. Του λέγω όμως, ότι οι γενναίοι και οι άγιοι ΔΕΝ ΥΒΡΙΖΟΥΝ, καλυπτόμενοι κάτω από την ανωνυμία!
_____Απαντώ στο ερώτημά του:
Δεν θα είμαι στην Καλαμάτα, επειδή δεν έλαβα σχετική Πρόσκληση! Οι 30 Αρχιερείς ή όσοι θα μεταβούν εκεί, έχουν λάβει Πρόσκληση από τον οικείο Μητροπολίτη.
Δεν έλαβα Πρόσκληση, όπως υποθέτω, επειδή δεν είμαι εξ εκείνων οι οποίοι έναντι του Οικουμενικού Θρόνου προσφέρουν "γην καί ύδωρ"! Διατηρώ το δικαίωμα να εκφράζω ελευθέρως την γνώμην μου. Πιστεύω, ότι η Εκκλησία της Ελλάδος είναι μια Αυτοκέφαλος και αυτοδιοικούμενη Εκκλησία. Πιστεύω επίσης, ότι ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος μειώνει τό κύρος Του και χάνει από την αίγλη του θεσμού, τον οποίο εκπροσωπεί, με το να ευρίσκεται "ευκαίρως - ακαίρως", δηλ. κάθε λίγο και λιγάκι, στην Ελλάδα!
Πιστεύω, ότι απετέλεσε τραγικό λάθος, όταν ο Παναγιώτατος Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος προσφάτως τόλμησε νά επισκεφθή την Συναγωγή των Εβραίων στην Νέα Υόρκη
Όπως επίσης το γεγονός επισκεπτόμενος το εργοστάσιο της Coca-Cola στηνστις ΗΠΑ προσέφερε το Κοράνιο ως δώρο στο Γενικό Διευθυντή της Εταιρείας! Η δικαιολογία, ότι ο Γενικός Διευθυντής είναι Μουσουλμάνος ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΕΙΘΕΙ! Με την πράξη αυτή ο Παναγιώτατος εξυπηρέτησε τα σχέδια της "παγκοσμιοποιήσεως". Δεν νοείται εξίσωση της Καινής Διαθήκης και του Κορανίου!
Δεν έχει διευκρινισθή ακόμη εάν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος έχει διαπράξει ένα ακόμη τραγικώτερο τραγικό λάθος, εάν δηλ. ωμίλησε για κάποιους "ξεβράκωτους" Έλληνες, εννοώντας τους ηρωϊκούς Αγωνιστές του 1821. Στον Πρόλογο βιβλίου, που κυκλοφορεί προσεχώς από τις Εκδόσεις μας με τίτλο "Πέτρα Σκανδάλου" του Ηλία Μηνιάτη, γράφουμε και τα εξής: "Μεγάλος θόρυβος ηγέρθη, κυρίως μέσα από τόν ηλεκτρονικόν τύπον, εξ αφορμής κάποιων δηλώσεων του Παναγιωτάτου Οἰκουμενικού μας Πατριάρχου περί των Αγωνιστών του 1821, τούς οποίους φέρεται να απεκάλεσε, αν απεκάλεσε, μέ τό επίθετο «ξεβράκωτοι». Εμείς προσωπικά δέν πιστεύουμε, ότι μία Μεγάλη Μορφή της Εκκλησίας, όπως ο κ.κ. Βαρθλομαίος, θά ηδύνατο νά σημειώση ένα τόσον σοβαρόν ολίσθημα γλώσσης. Αλλά καί δέν δυνάμεθα νά απορρίψωμεν ασυζητητί τήν ειδησεογραφίαν. Οι μεγάλης κυκλοφορίας Εφημερίδες των Αθηνών καί τά ηλεκτρονικά Μέσα Ενημερώσεως «έθαψαν» τήν είδησιν. Παρά ταῦτα δύο μικροτέρας κυκλοφορίας εφημερίδες κατέγραψαν τήν είδησιν καί εσχολίασαν τίς δηλώσεις αυτές. Μέχρι σήμερα οι δηλώσεις αυτές δέν έχουν διαψευσθή. Τό ζήτημα μπορεί καί νά στασιάζεται. Παρά ταύτα συζητείται καί αναπαράγεται ευκαίρως-ακαίρως.Ο χρόνος των δηλώσεων τοποθετείται μίαν μόλις εβδομάδα προ της ενθρονίσεώς Του εις τὸν Πατριαρχικὸν Θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως. Η ενθρόνισις έγινε τὴν 2αν Νοεμβρίου 1991. Πρό ολίγων λοιπόν ημερῶν ο νέος Πατριάρχης, προφανῶς διά νά ευχαριστήση τήν Τουρκίαν, είπε (;) τὰ εξῆς εξωφρενικὰ περὶ των Ελλήνων Αγωνιστῶν του 1821: «Δυστυχώς οι δύο λαοὶ διέκοψαν τὴν υπέροχη συμβίωση των 400 χρόνων, όταν ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι, τὸ 1821, καὶ δημιούργησαν τὶς γνωστὲς προστριβές.....». Εάν τά είπεν, όποιος καί αν τά εξεστόμησεν, «ένοχος θανάτου εστί». Τήν είδηση κατέγραψαν οἱ Εφημερίδες «Αυριανή» της 26ης Οκτωβρίου 1991 καί «Ελεύθερη Ώρα» της 30ής Οκτωβρίου 1991.
Στον πρόλογο του ιδίου βιβλίου γράφουμε και τα εξής: Η ψυχή μας διακατέχεται απὸ μεγάλην αγωνίαν καθὼς βλέπομεν...
1. ...τὰ διαρκώς επιταχυνόμενα βήματα προσεγγίσεως των Δυτικών εκ μέρους του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,
2. ...τὴν ανανέωσιν της θεωρίας περὶ πρωτείου του Πάπα κλπ. εκ μέρους του νέου Πάπα Ῥώμης Βενεδίκτου του 16ου,
3. ...τὴν άγνοιαν, καὶ συγχρόνως τὴν αδιαφορίαν, του χριστεπωνύμου πληρώματος των Ορθοδόξων περὶ τὰ δογματικὰ ζητήματα της αμωμήτου ημών πίστεως,
4. ...τὸ κείμενον της εν Ραβέννη της Ιταλίας συνελθούσης μικτής Επιτροπής Διαλόγου (8-14 Ὀκτωβρίου 2007) μεταξὺ Ορθοδόξων καὶ Ῥωμαιοκαθολικών, τὸ οποίον εν πολλοίς τυγχάνει αμφίσημον καὶ ασαφές,
5. ...την περί παγκοσμιοποιήσεως θεωρίαν καὶ Κίνησιν, ήτις οδηγεί την ανθρωπότητα εις ένα νέον είδος συγκριτισμού δηλ. εις μίαν νέαν θρησκείαν, η οποία θα περιλαμβάνει στοιχεία απὸ όλα τὰ γνωστά μονοθεϊστικά καὶ μή θρησκεύματα,
6. ...την ταύτισιν της Πρωτοθρόνου εν Κωνσταντινουπόλει Ορθοδόξου Εκκλησίας με την πέρα του Ατλαντικοῦ υπερδύναμιν του κόσμου τούτου, όπως πανηγυρικὰ αναφέρεται εις την διακήρυξιν του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου: «Το Πατριαρχείο μας καὶ ἡ Αμερικὴ υπηρετούμε τα ίδια ιδανικά δικαιοσύνης, ελευθερίας, όλες τις μεγάλες ηθικὲς και πνευματικες αξίες που ισχύουν διαχρονικώς, παγκοσμίως...», καθ᾿όν χρόνον είναι γνωστὸν ότι εκ των Η.Π.Α. εκπορεύεται η θεωρία της παγκοσμιοποιήσεως, η κίνησις της Νέας Εποχής, το παράλογον αξίωμα «το δίκαιον του ισχυροτέρου»,
7. ...την αντικειμενικήν αδυναμίαν των Ορθοδόξων Ιεραρχῶν, ήτοι Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Μητροπολιτών και Επισκόπων, να αντιτάξουν, εάν χρειασθή, ένα σθεναρὸν ΟΧΙ εις τον Οικουμενικὸν Πατριάρχην, τὸν σημερινὸν ή τον αυριανόν, εάν καὶ εφ᾿ όσον ούτος θα υπερβή τα όρια του επιτρεπτού ή του ανεκτού κατὰ τὴν επιχειρουμένην προσέγγισιν με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Η θέσις του εκάστοτε Οικουμενικού Πατριάρχου είναι περιβεβλημένη με τοιαύτην και τοσαύτην ισχύν, ώστε -υπὸ τα σημερινὰ δεδομένα- ουδείς δύναται να εγκαλέση τούτον ή να καταγγείλη τούτον δι αυθαιρεσίαν κλπ., πολλώ δε μάλλον να τον δικάση, εφ᾿ όσον Αυτὸς καὶ μόνον Αυτὸς έχει το προνόμιον να συγκαλή εις Σύνοδον τους Ορθοδόξους, είτε Οικουμενικήν, είτε Πανορθόδοξον τοιαύτην. Κατηγορούμεν τους Ρωμαιοκαθολικούς διά το Πρωτείον και το Αλάθητον του Πάπα, αλλὰ Πρωτείον εξ ίσου ισχυρὸν και Αλάθητον εξ ίσου ακλόνητον διεκδικεί και ο ημέτερος Πατριάρχης της Κωνσταντινουπόλεως, ο «αυθέντης καὶ Δεσπότης», όπως συνήθως προσφωνείται εις το Φανάρι,
8. ...την ευκαίρως-ακαίρως εκδηλουμένην πρόθεσιν του Φαναρίου και την οσημέραι εντεινομένην προσπάθειαν πρός εξάρτησιν και πλήρη υποταγὴν καὶ υποδούλωσιν της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος εις τον Οικουμενικὸν Πατριάρχην:
a. μετὰ την Απόφασιν της σεπτης Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος του Ιουνίου 2004, προεδρεύοντος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου,
b. μετά τὴν «ειρηνικὴν επίσκεψιν» του νέου Αρχιεπισκόπου Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου εις τὸ Φανάριον, όπου ουσιαστικώς υπεσχέθη τυφλὴν καὶ άνευ όρων υπακοὴν εις τον Παναγιώτατον Οικουμενικὸν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίον καὶ τὴν ολοκληρωτικὴν παράδοσιν της Εκκλησίας μας. Εκεί ο Παναγιώτατος Πατριάρχης, υποδεχόμενος τον υψηλὸν Επισκέπτην του κ.κ. Ιερώνυμον, προσεφώνησεν τούτον ως «Μητροπολίτην Aθηνών», προφανώς διά να υποδηλώση σαφέστατα το σχήμα της μετὰ ταύτα συνεργασίας των! Καὶ τέλος,
c. μετὰ τὴν υπ’ αριθμ. Πρωτ. 312/28.03.2008 εκ Φαναρίου αποσταλείσαν απαντητικήν επιστολὴν πρὸς τὸν Αρχιεπίσκοπον Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον, διά της οποίας ο Παναγιώτατος Πατριάρχης υπεραμύνεται σθεναρώς των δικαιωμάτων Του επί των Επαρχιών των λεγομένων «Νέων Χωρών», επικυρώνει τα κεκτημένα, και νουθετεί -ουχὶ ως ισότιμον Αδελφόν, αλλά δίκην μαθητού του Δημοτικού Σχολείου- τον εν Αθήναις Προκαθήμενον της τοπικής και Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος διά τήν χάραξιν νέας πορείας της ἐκκλησιαστικής νηός. «Καταθυμίως ούν, επευχόμεθα και αναμένομεν άρδην μεταβολήν τε καἰ απαγκίστρωσιν εκ πολιτειοκρατικών αντιλήψεων, νομικών αγκυλώσεων καί δυσκαμψιών του παρελθόντος...» κ.ά.
Παρά ταύτα διατηρώ ακέραιο το σεβασμό μου τόσο πρό το σεπτό πρόσωπο του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο Οποίος αποτελεί εξέχουσαν φυσιογνωμίαν της Ορθοδοξίας, όσο και πρός τον ίδιο τόν θεσμό.
Αν, τέλος, ήθελα να παραβλέψω όλα τα παραπάνω καί να τα λησμονήσω, με κανένα τρόπο δέν θα μπορέσω να διαγράψω από τήν μνήμη μου την μακάβρια εκείνη σκηνή της "αποτάξεως" του μακαριστού Χριστοδούλου, που αποτελεί ασυγχώρητο λάθος της εκκλησιαστικής καριέρας του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου.
Υπήρξα ο ένας και μοναδικός Ιεράρχης, ο οποίος κατά την έκτακτη Συνέλευση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας του Ιουνίου 2004 κατεψήφισε την πρότασιν, ότι η Πράξις του 1928 "ισχύει καθ' όλας αυτής τας διατάξεις".
Τελικά μεθαύριο 2 Φεβρουαρίου, εορτή της Υπαπαντής, θα λειτουργήσω, εάν ζώ, στον ομώνυμο Ναό της Κοινότητος "Καλαμιάς" της Επαρχίας μου.
_____Αυτά λοιπόν αγαπητέ μου π. Νικόλαε από την Αυστραλίαν, έστω και αν δεν σας έπεισα. Τώρα πιά τα "ουαί" και τα περί "υποκριτών" σας τα επιστρέφω. Δεν μου ανήκουν!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ
30 Αρχιερείς θα υποδεχθούν
τον Οικουμενικό Πατριάρχη στη Καλαμάτα
Εσείς "Αγιε" Καλαβρύτων, που θά ευρίσκεσθε την ημέρα εκείνην?
Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν δε γέμουσιν οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας.
Ματθαίου (23, 27)
Father Nicholas "frns@bigpond.net.au"
______Από άγνωστόν μου αποστολέα, που υπογράφει ως π. Νικόλαος, με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο έλαβα ένα έμμέσως υβριστικό μήνυμα, διά του οποίου ερωτώμαι "που θα ευρίσκωμαι¨ τήν ημέρα κατά την οποίαν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ Βαρθολομαίος θά επισκεφθή την Καλαμάταν.
_____Κατ΄αρχήν ευχαριστώ τον άγνωστόν μου ιερέα για τον καταφρονητικό του λόγο. Του λέγω όμως, ότι οι γενναίοι και οι άγιοι ΔΕΝ ΥΒΡΙΖΟΥΝ, καλυπτόμενοι κάτω από την ανωνυμία!
_____Απαντώ στο ερώτημά του:
Δεν θα είμαι στην Καλαμάτα, επειδή δεν έλαβα σχετική Πρόσκληση! Οι 30 Αρχιερείς ή όσοι θα μεταβούν εκεί, έχουν λάβει Πρόσκληση από τον οικείο Μητροπολίτη.
Δεν έλαβα Πρόσκληση, όπως υποθέτω, επειδή δεν είμαι εξ εκείνων οι οποίοι έναντι του Οικουμενικού Θρόνου προσφέρουν "γην καί ύδωρ"! Διατηρώ το δικαίωμα να εκφράζω ελευθέρως την γνώμην μου. Πιστεύω, ότι η Εκκλησία της Ελλάδος είναι μια Αυτοκέφαλος και αυτοδιοικούμενη Εκκλησία. Πιστεύω επίσης, ότι ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος μειώνει τό κύρος Του και χάνει από την αίγλη του θεσμού, τον οποίο εκπροσωπεί, με το να ευρίσκεται "ευκαίρως - ακαίρως", δηλ. κάθε λίγο και λιγάκι, στην Ελλάδα!
Πιστεύω, ότι απετέλεσε τραγικό λάθος, όταν ο Παναγιώτατος Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος προσφάτως τόλμησε νά επισκεφθή την Συναγωγή των Εβραίων στην Νέα Υόρκη
Όπως επίσης το γεγονός επισκεπτόμενος το εργοστάσιο της Coca-Cola στηνστις ΗΠΑ προσέφερε το Κοράνιο ως δώρο στο Γενικό Διευθυντή της Εταιρείας! Η δικαιολογία, ότι ο Γενικός Διευθυντής είναι Μουσουλμάνος ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΕΙΘΕΙ! Με την πράξη αυτή ο Παναγιώτατος εξυπηρέτησε τα σχέδια της "παγκοσμιοποιήσεως". Δεν νοείται εξίσωση της Καινής Διαθήκης και του Κορανίου!
Δεν έχει διευκρινισθή ακόμη εάν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος έχει διαπράξει ένα ακόμη τραγικώτερο τραγικό λάθος, εάν δηλ. ωμίλησε για κάποιους "ξεβράκωτους" Έλληνες, εννοώντας τους ηρωϊκούς Αγωνιστές του 1821. Στον Πρόλογο βιβλίου, που κυκλοφορεί προσεχώς από τις Εκδόσεις μας με τίτλο "Πέτρα Σκανδάλου" του Ηλία Μηνιάτη, γράφουμε και τα εξής: "Μεγάλος θόρυβος ηγέρθη, κυρίως μέσα από τόν ηλεκτρονικόν τύπον, εξ αφορμής κάποιων δηλώσεων του Παναγιωτάτου Οἰκουμενικού μας Πατριάρχου περί των Αγωνιστών του 1821, τούς οποίους φέρεται να απεκάλεσε, αν απεκάλεσε, μέ τό επίθετο «ξεβράκωτοι». Εμείς προσωπικά δέν πιστεύουμε, ότι μία Μεγάλη Μορφή της Εκκλησίας, όπως ο κ.κ. Βαρθλομαίος, θά ηδύνατο νά σημειώση ένα τόσον σοβαρόν ολίσθημα γλώσσης. Αλλά καί δέν δυνάμεθα νά απορρίψωμεν ασυζητητί τήν ειδησεογραφίαν. Οι μεγάλης κυκλοφορίας Εφημερίδες των Αθηνών καί τά ηλεκτρονικά Μέσα Ενημερώσεως «έθαψαν» τήν είδησιν. Παρά ταῦτα δύο μικροτέρας κυκλοφορίας εφημερίδες κατέγραψαν τήν είδησιν καί εσχολίασαν τίς δηλώσεις αυτές. Μέχρι σήμερα οι δηλώσεις αυτές δέν έχουν διαψευσθή. Τό ζήτημα μπορεί καί νά στασιάζεται. Παρά ταύτα συζητείται καί αναπαράγεται ευκαίρως-ακαίρως.Ο χρόνος των δηλώσεων τοποθετείται μίαν μόλις εβδομάδα προ της ενθρονίσεώς Του εις τὸν Πατριαρχικὸν Θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως. Η ενθρόνισις έγινε τὴν 2αν Νοεμβρίου 1991. Πρό ολίγων λοιπόν ημερῶν ο νέος Πατριάρχης, προφανῶς διά νά ευχαριστήση τήν Τουρκίαν, είπε (;) τὰ εξῆς εξωφρενικὰ περὶ των Ελλήνων Αγωνιστῶν του 1821: «Δυστυχώς οι δύο λαοὶ διέκοψαν τὴν υπέροχη συμβίωση των 400 χρόνων, όταν ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι, τὸ 1821, καὶ δημιούργησαν τὶς γνωστὲς προστριβές.....». Εάν τά είπεν, όποιος καί αν τά εξεστόμησεν, «ένοχος θανάτου εστί». Τήν είδηση κατέγραψαν οἱ Εφημερίδες «Αυριανή» της 26ης Οκτωβρίου 1991 καί «Ελεύθερη Ώρα» της 30ής Οκτωβρίου 1991.
Στον πρόλογο του ιδίου βιβλίου γράφουμε και τα εξής: Η ψυχή μας διακατέχεται απὸ μεγάλην αγωνίαν καθὼς βλέπομεν...
1. ...τὰ διαρκώς επιταχυνόμενα βήματα προσεγγίσεως των Δυτικών εκ μέρους του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,
2. ...τὴν ανανέωσιν της θεωρίας περὶ πρωτείου του Πάπα κλπ. εκ μέρους του νέου Πάπα Ῥώμης Βενεδίκτου του 16ου,
3. ...τὴν άγνοιαν, καὶ συγχρόνως τὴν αδιαφορίαν, του χριστεπωνύμου πληρώματος των Ορθοδόξων περὶ τὰ δογματικὰ ζητήματα της αμωμήτου ημών πίστεως,
4. ...τὸ κείμενον της εν Ραβέννη της Ιταλίας συνελθούσης μικτής Επιτροπής Διαλόγου (8-14 Ὀκτωβρίου 2007) μεταξὺ Ορθοδόξων καὶ Ῥωμαιοκαθολικών, τὸ οποίον εν πολλοίς τυγχάνει αμφίσημον καὶ ασαφές,
5. ...την περί παγκοσμιοποιήσεως θεωρίαν καὶ Κίνησιν, ήτις οδηγεί την ανθρωπότητα εις ένα νέον είδος συγκριτισμού δηλ. εις μίαν νέαν θρησκείαν, η οποία θα περιλαμβάνει στοιχεία απὸ όλα τὰ γνωστά μονοθεϊστικά καὶ μή θρησκεύματα,
6. ...την ταύτισιν της Πρωτοθρόνου εν Κωνσταντινουπόλει Ορθοδόξου Εκκλησίας με την πέρα του Ατλαντικοῦ υπερδύναμιν του κόσμου τούτου, όπως πανηγυρικὰ αναφέρεται εις την διακήρυξιν του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου: «Το Πατριαρχείο μας καὶ ἡ Αμερικὴ υπηρετούμε τα ίδια ιδανικά δικαιοσύνης, ελευθερίας, όλες τις μεγάλες ηθικὲς και πνευματικες αξίες που ισχύουν διαχρονικώς, παγκοσμίως...», καθ᾿όν χρόνον είναι γνωστὸν ότι εκ των Η.Π.Α. εκπορεύεται η θεωρία της παγκοσμιοποιήσεως, η κίνησις της Νέας Εποχής, το παράλογον αξίωμα «το δίκαιον του ισχυροτέρου»,
7. ...την αντικειμενικήν αδυναμίαν των Ορθοδόξων Ιεραρχῶν, ήτοι Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Μητροπολιτών και Επισκόπων, να αντιτάξουν, εάν χρειασθή, ένα σθεναρὸν ΟΧΙ εις τον Οικουμενικὸν Πατριάρχην, τὸν σημερινὸν ή τον αυριανόν, εάν καὶ εφ᾿ όσον ούτος θα υπερβή τα όρια του επιτρεπτού ή του ανεκτού κατὰ τὴν επιχειρουμένην προσέγγισιν με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Η θέσις του εκάστοτε Οικουμενικού Πατριάρχου είναι περιβεβλημένη με τοιαύτην και τοσαύτην ισχύν, ώστε -υπὸ τα σημερινὰ δεδομένα- ουδείς δύναται να εγκαλέση τούτον ή να καταγγείλη τούτον δι αυθαιρεσίαν κλπ., πολλώ δε μάλλον να τον δικάση, εφ᾿ όσον Αυτὸς καὶ μόνον Αυτὸς έχει το προνόμιον να συγκαλή εις Σύνοδον τους Ορθοδόξους, είτε Οικουμενικήν, είτε Πανορθόδοξον τοιαύτην. Κατηγορούμεν τους Ρωμαιοκαθολικούς διά το Πρωτείον και το Αλάθητον του Πάπα, αλλὰ Πρωτείον εξ ίσου ισχυρὸν και Αλάθητον εξ ίσου ακλόνητον διεκδικεί και ο ημέτερος Πατριάρχης της Κωνσταντινουπόλεως, ο «αυθέντης καὶ Δεσπότης», όπως συνήθως προσφωνείται εις το Φανάρι,
8. ...την ευκαίρως-ακαίρως εκδηλουμένην πρόθεσιν του Φαναρίου και την οσημέραι εντεινομένην προσπάθειαν πρός εξάρτησιν και πλήρη υποταγὴν καὶ υποδούλωσιν της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος εις τον Οικουμενικὸν Πατριάρχην:
a. μετὰ την Απόφασιν της σεπτης Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος του Ιουνίου 2004, προεδρεύοντος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου,
b. μετά τὴν «ειρηνικὴν επίσκεψιν» του νέου Αρχιεπισκόπου Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου εις τὸ Φανάριον, όπου ουσιαστικώς υπεσχέθη τυφλὴν καὶ άνευ όρων υπακοὴν εις τον Παναγιώτατον Οικουμενικὸν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίον καὶ τὴν ολοκληρωτικὴν παράδοσιν της Εκκλησίας μας. Εκεί ο Παναγιώτατος Πατριάρχης, υποδεχόμενος τον υψηλὸν Επισκέπτην του κ.κ. Ιερώνυμον, προσεφώνησεν τούτον ως «Μητροπολίτην Aθηνών», προφανώς διά να υποδηλώση σαφέστατα το σχήμα της μετὰ ταύτα συνεργασίας των! Καὶ τέλος,
c. μετὰ τὴν υπ’ αριθμ. Πρωτ. 312/28.03.2008 εκ Φαναρίου αποσταλείσαν απαντητικήν επιστολὴν πρὸς τὸν Αρχιεπίσκοπον Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον, διά της οποίας ο Παναγιώτατος Πατριάρχης υπεραμύνεται σθεναρώς των δικαιωμάτων Του επί των Επαρχιών των λεγομένων «Νέων Χωρών», επικυρώνει τα κεκτημένα, και νουθετεί -ουχὶ ως ισότιμον Αδελφόν, αλλά δίκην μαθητού του Δημοτικού Σχολείου- τον εν Αθήναις Προκαθήμενον της τοπικής και Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος διά τήν χάραξιν νέας πορείας της ἐκκλησιαστικής νηός. «Καταθυμίως ούν, επευχόμεθα και αναμένομεν άρδην μεταβολήν τε καἰ απαγκίστρωσιν εκ πολιτειοκρατικών αντιλήψεων, νομικών αγκυλώσεων καί δυσκαμψιών του παρελθόντος...» κ.ά.
Παρά ταύτα διατηρώ ακέραιο το σεβασμό μου τόσο πρό το σεπτό πρόσωπο του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο Οποίος αποτελεί εξέχουσαν φυσιογνωμίαν της Ορθοδοξίας, όσο και πρός τον ίδιο τόν θεσμό.
Αν, τέλος, ήθελα να παραβλέψω όλα τα παραπάνω καί να τα λησμονήσω, με κανένα τρόπο δέν θα μπορέσω να διαγράψω από τήν μνήμη μου την μακάβρια εκείνη σκηνή της "αποτάξεως" του μακαριστού Χριστοδούλου, που αποτελεί ασυγχώρητο λάθος της εκκλησιαστικής καριέρας του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου.
Υπήρξα ο ένας και μοναδικός Ιεράρχης, ο οποίος κατά την έκτακτη Συνέλευση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας του Ιουνίου 2004 κατεψήφισε την πρότασιν, ότι η Πράξις του 1928 "ισχύει καθ' όλας αυτής τας διατάξεις".
Τελικά μεθαύριο 2 Φεβρουαρίου, εορτή της Υπαπαντής, θα λειτουργήσω, εάν ζώ, στον ομώνυμο Ναό της Κοινότητος "Καλαμιάς" της Επαρχίας μου.
_____Αυτά λοιπόν αγαπητέ μου π. Νικόλαε από την Αυστραλίαν, έστω και αν δεν σας έπεισα. Τώρα πιά τα "ουαί" και τα περί "υποκριτών" σας τα επιστρέφω. Δεν μου ανήκουν!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ
30 Αρχιερείς θα υποδεχθούν
τον Οικουμενικό Πατριάρχη στη Καλαμάτα
Εσείς "Αγιε" Καλαβρύτων, που θά ευρίσκεσθε την ημέρα εκείνην?
Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν δε γέμουσιν οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας.
Ματθαίου (23, 27)
Father Nicholas "frns@bigpond.net.au"
ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ;
ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ;
______Από άγνωστόν μου αποστολέα, που υπογράφει ως π. Νικόλαος, με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο έλαβα ένα έμμέσως υβριστικό μήνυμα, διά του οποίου ερωτώμαι "που θα ευρίσκωμαι¨ τήν ημέρα κατά την οποίαν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ Βαρθολομαίος θά επισκεφθή την Καλαμάταν.
_____Κατ΄αρχήν ευχαριστώ τον άγνωστόν μου ιερέα για τον καταφρονητικό του λόγο. Του λέγω όμως, ότι οι γενναίοι και οι άγιοι ΔΕΝ ΥΒΡΙΖΟΥΝ, καλυπτόμενοι κάτω από την ανωνυμία!
_____Απαντώ στο ερώτημά του:
Δεν θα είμαι στην Καλαμάτα, επειδή δεν έλαβα σχετική Πρόσκληση! Οι 30 Αρχιερείς ή όσοι θα μεταβούν εκεί, έχουν λάβει Πρόσκληση από τον οικείο Μητροπολίτη.
Δεν έλαβα Πρόσκληση, όπως υποθέτω, επειδή δεν είμαι εξ εκείνων οι οποίοι έναντι του Οικουμενικού Θρόνου προσφέρουν "γην καί ύδωρ"! Διατηρώ το δικαίωμα να εκφράζω ελευθέρως την γνώμην μου. Πιστεύω, ότι η Εκκλησία της Ελλάδος είναι μια Αυτοκέφαλος και αυτοδιοικούμενη Εκκλησία. Πιστεύω επίσης, ότι ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος μειώνει τό κύρος Του και χάνει από την αίγλη του θεσμού, τον οποίο εκπροσωπεί, με το να ευρίσκεται "ευκαίρως - ακαίρως", δηλ. κάθε λίγο και λιγάκι, στην Ελλάδα!
Πιστεύω, ότι απετέλεσε τραγικό λάθος, όταν ο Παναγιώτατος Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος προσφάτως τόλμησε νά επισκεφθή την Συναγωγή των Εβραίων στην Νέα Υόρκη
Όπως επίσης το γεγονός επισκεπτόμενος το εργοστάσιο της Coca-Cola στηνστις ΗΠΑ προσέφερε το Κοράνιο ως δώρο στο Γενικό Διευθυντή της Εταιρείας! Η δικαιολογία, ότι ο Γενικός Διευθυντής είναι Μουσουλμάνος ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΕΙΘΕΙ! Με την πράξη αυτή ο Παναγιώτατος εξυπηρέτησε τα σχέδια της "παγκοσμιοποιήσεως". Δεν νοείται εξίσωση της Καινής Διαθήκης και του Κορανίου!
Δεν έχει διευκρινισθή ακόμη εάν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος έχει διαπράξει ένα ακόμη τραγικώτερο τραγικό λάθος, εάν δηλ. ωμίλησε για κάποιους "ξεβράκωτους" Έλληνες, εννοώντας τους ηρωϊκούς Αγωνιστές του 1821. Στον Πρόλογο βιβλίου, που κυκλοφορεί προσεχώς από τις Εκδόσεις μας με τίτλο "Πέτρα Σκανδάλου" του Ηλία Μηνιάτη, γράφουμε και τα εξής: "Μεγάλος θόρυβος ηγέρθη, κυρίως μέσα από τόν ηλεκτρονικόν τύπον, εξ αφορμής κάποιων δηλώσεων του Παναγιωτάτου Οἰκουμενικού μας Πατριάρχου περί των Αγωνιστών του 1821, τούς οποίους φέρεται να απεκάλεσε, αν απεκάλεσε, μέ τό επίθετο «ξεβράκωτοι». Εμείς προσωπικά δέν πιστεύουμε, ότι μία Μεγάλη Μορφή της Εκκλησίας, όπως ο κ.κ. Βαρθλομαίος, θά ηδύνατο νά σημειώση ένα τόσον σοβαρόν ολίσθημα γλώσσης. Αλλά καί δέν δυνάμεθα νά απορρίψωμεν ασυζητητί τήν ειδησεογραφίαν. Οι μεγάλης κυκλοφορίας Εφημερίδες των Αθηνών καί τά ηλεκτρονικά Μέσα Ενημερώσεως «έθαψαν» τήν είδησιν. Παρά ταῦτα δύο μικροτέρας κυκλοφορίας εφημερίδες κατέγραψαν τήν είδησιν καί εσχολίασαν τίς δηλώσεις αυτές. Μέχρι σήμερα οι δηλώσεις αυτές δέν έχουν διαψευσθή. Τό ζήτημα μπορεί καί νά στασιάζεται. Παρά ταύτα συζητείται καί αναπαράγεται ευκαίρως-ακαίρως.Ο χρόνος των δηλώσεων τοποθετείται μίαν μόλις εβδομάδα προ της ενθρονίσεώς Του εις τὸν Πατριαρχικὸν Θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως. Η ενθρόνισις έγινε τὴν 2αν Νοεμβρίου 1991. Πρό ολίγων λοιπόν ημερῶν ο νέος Πατριάρχης, προφανῶς διά νά ευχαριστήση τήν Τουρκίαν, είπε (;) τὰ εξῆς εξωφρενικὰ περὶ των Ελλήνων Αγωνιστῶν του 1821: «Δυστυχώς οι δύο λαοὶ διέκοψαν τὴν υπέροχη συμβίωση των 400 χρόνων, όταν ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι, τὸ 1821, καὶ δημιούργησαν τὶς γνωστὲς προστριβές.....». Εάν τά είπεν, όποιος καί αν τά εξεστόμησεν, «ένοχος θανάτου εστί». Τήν είδηση κατέγραψαν οἱ Εφημερίδες «Αυριανή» της 26ης Οκτωβρίου 1991 καί «Ελεύθερη Ώρα» της 30ής Οκτωβρίου 1991.
Στον πρόλογο του ιδίου βιβλίου γράφουμε και τα εξής: Η ψυχή μας διακατέχεται απὸ μεγάλην αγωνίαν καθὼς βλέπομεν...
1. ...τὰ διαρκώς επιταχυνόμενα βήματα προσεγγίσεως των Δυτικών εκ μέρους του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,
2. ...τὴν ανανέωσιν της θεωρίας περὶ πρωτείου του Πάπα κλπ. εκ μέρους του νέου Πάπα Ῥώμης Βενεδίκτου του 16ου,
3. ...τὴν άγνοιαν, καὶ συγχρόνως τὴν αδιαφορίαν, του χριστεπωνύμου πληρώματος των Ορθοδόξων περὶ τὰ δογματικὰ ζητήματα της αμωμήτου ημών πίστεως,
4. ...τὸ κείμενον της εν Ραβέννη της Ιταλίας συνελθούσης μικτής Επιτροπής Διαλόγου (8-14 Ὀκτωβρίου 2007) μεταξὺ Ορθοδόξων καὶ Ῥωμαιοκαθολικών, τὸ οποίον εν πολλοίς τυγχάνει αμφίσημον καὶ ασαφές,
5. ...την περί παγκοσμιοποιήσεως θεωρίαν καὶ Κίνησιν, ήτις οδηγεί την ανθρωπότητα εις ένα νέον είδος συγκριτισμού δηλ. εις μίαν νέαν θρησκείαν, η οποία θα περιλαμβάνει στοιχεία απὸ όλα τὰ γνωστά μονοθεϊστικά καὶ μή θρησκεύματα,
6. ...την ταύτισιν της Πρωτοθρόνου εν Κωνσταντινουπόλει Ορθοδόξου Εκκλησίας με την πέρα του Ατλαντικοῦ υπερδύναμιν του κόσμου τούτου, όπως πανηγυρικὰ αναφέρεται εις την διακήρυξιν του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου: «Το Πατριαρχείο μας καὶ ἡ Αμερικὴ υπηρετούμε τα ίδια ιδανικά δικαιοσύνης, ελευθερίας, όλες τις μεγάλες ηθικὲς και πνευματικες αξίες που ισχύουν διαχρονικώς, παγκοσμίως...», καθ᾿όν χρόνον είναι γνωστὸν ότι εκ των Η.Π.Α. εκπορεύεται η θεωρία της παγκοσμιοποιήσεως, η κίνησις της Νέας Εποχής, το παράλογον αξίωμα «το δίκαιον του ισχυροτέρου»,
7. ...την αντικειμενικήν αδυναμίαν των Ορθοδόξων Ιεραρχῶν, ήτοι Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Μητροπολιτών και Επισκόπων, να αντιτάξουν, εάν χρειασθή, ένα σθεναρὸν ΟΧΙ εις τον Οικουμενικὸν Πατριάρχην, τὸν σημερινὸν ή τον αυριανόν, εάν καὶ εφ᾿ όσον ούτος θα υπερβή τα όρια του επιτρεπτού ή του ανεκτού κατὰ τὴν επιχειρουμένην προσέγγισιν με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Η θέσις του εκάστοτε Οικουμενικού Πατριάρχου είναι περιβεβλημένη με τοιαύτην και τοσαύτην ισχύν, ώστε -υπὸ τα σημερινὰ δεδομένα- ουδείς δύναται να εγκαλέση τούτον ή να καταγγείλη τούτον δι αυθαιρεσίαν κλπ., πολλώ δε μάλλον να τον δικάση, εφ᾿ όσον Αυτὸς καὶ μόνον Αυτὸς έχει το προνόμιον να συγκαλή εις Σύνοδον τους Ορθοδόξους, είτε Οικουμενικήν, είτε Πανορθόδοξον τοιαύτην. Κατηγορούμεν τους Ρωμαιοκαθολικούς διά το Πρωτείον και το Αλάθητον του Πάπα, αλλὰ Πρωτείον εξ ίσου ισχυρὸν και Αλάθητον εξ ίσου ακλόνητον διεκδικεί και ο ημέτερος Πατριάρχης της Κωνσταντινουπόλεως, ο «αυθέντης καὶ Δεσπότης», όπως συνήθως προσφωνείται εις το Φανάρι,
8. ...την ευκαίρως-ακαίρως εκδηλουμένην πρόθεσιν του Φαναρίου και την οσημέραι εντεινομένην προσπάθειαν πρός εξάρτησιν και πλήρη υποταγὴν καὶ υποδούλωσιν της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος εις τον Οικουμενικὸν Πατριάρχην:
a. μετὰ την Απόφασιν της σεπτης Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος του Ιουνίου 2004, προεδρεύοντος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου,
b. μετά τὴν «ειρηνικὴν επίσκεψιν» του νέου Αρχιεπισκόπου Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου εις τὸ Φανάριον, όπου ουσιαστικώς υπεσχέθη τυφλὴν καὶ άνευ όρων υπακοὴν εις τον Παναγιώτατον Οικουμενικὸν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίον καὶ τὴν ολοκληρωτικὴν παράδοσιν της Εκκλησίας μας. Εκεί ο Παναγιώτατος Πατριάρχης, υποδεχόμενος τον υψηλὸν Επισκέπτην του κ.κ. Ιερώνυμον, προσεφώνησεν τούτον ως «Μητροπολίτην Aθηνών», προφανώς διά να υποδηλώση σαφέστατα το σχήμα της μετὰ ταύτα συνεργασίας των! Καὶ τέλος,
c. μετὰ τὴν υπ’ αριθμ. Πρωτ. 312/28.03.2008 εκ Φαναρίου αποσταλείσαν απαντητικήν επιστολὴν πρὸς τὸν Αρχιεπίσκοπον Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον, διά της οποίας ο Παναγιώτατος Πατριάρχης υπεραμύνεται σθεναρώς των δικαιωμάτων Του επί των Επαρχιών των λεγομένων «Νέων Χωρών», επικυρώνει τα κεκτημένα, και νουθετεί -ουχὶ ως ισότιμον Αδελφόν, αλλά δίκην μαθητού του Δημοτικού Σχολείου- τον εν Αθήναις Προκαθήμενον της τοπικής και Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος διά τήν χάραξιν νέας πορείας της ἐκκλησιαστικής νηός. «Καταθυμίως ούν, επευχόμεθα και αναμένομεν άρδην μεταβολήν τε καἰ απαγκίστρωσιν εκ πολιτειοκρατικών αντιλήψεων, νομικών αγκυλώσεων καί δυσκαμψιών του παρελθόντος...» κ.ά.
Παρά ταύτα διατηρώ ακέραιο το σεβασμό μου τόσο πρό το σεπτό πρόσωπο του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο Οποίος αποτελεί εξέχουσαν φυσιογνωμίαν της Ορθοδοξίας, όσο και πρός τον ίδιο τόν θεσμό.
Αν, τέλος, ήθελα να παραβλέψω όλα τα παραπάνω καί να τα λησμονήσω, με κανένα τρόπο δέν θα μπορέσω να διαγράψω από τήν μνήμη μου την μακάβρια εκείνη σκηνή της "αποτάξεως" του μακαριστού Χριστοδούλου, που αποτελεί ασυγχώρητο λάθος της εκκλησιαστικής καριέρας του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου.
Υπήρξα ο ένας και μοναδικός Ιεράρχης, ο οποίος κατά την έκτακτη Συνέλευση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας του Ιουνίου 2004 κατεψήφισε την πρότασιν, ότι η Πράξις του 1928 "ισχύει καθ' όλας αυτής τας διατάξεις".
Τελικά μεθαύριο 2 Φεβρουαρίου, εορτή της Υπαπαντής, θα λειτουργήσω, εάν ζώ, στον ομώνυμο Ναό της Κοινότητος "Καλαμιάς" της Επαρχίας μου.
_____Αυτά λοιπόν αγαπητέ μου π. Νικόλαε από την Αυστραλίαν, έστω και αν δεν σας έπεισα. Τώρα πιά τα "ουαί" και τα περί "υποκριτών" σας τα επιστρέφω. Δεν μου ανήκουν!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ
30 Αρχιερείς θα υποδεχθούν
τον Οικουμενικό Πατριάρχη στη Καλαμάτα
Εσείς "Αγιε" Καλαβρύτων, που θά ευρίσκεσθε την ημέρα εκείνην?
Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν δε γέμουσιν οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας.
Ματθαίου (23, 27)
Father Nicholas "frns@bigpond.net.au"
______Από άγνωστόν μου αποστολέα, που υπογράφει ως π. Νικόλαος, με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο έλαβα ένα έμμέσως υβριστικό μήνυμα, διά του οποίου ερωτώμαι "που θα ευρίσκωμαι¨ τήν ημέρα κατά την οποίαν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ Βαρθολομαίος θά επισκεφθή την Καλαμάταν.
_____Κατ΄αρχήν ευχαριστώ τον άγνωστόν μου ιερέα για τον καταφρονητικό του λόγο. Του λέγω όμως, ότι οι γενναίοι και οι άγιοι ΔΕΝ ΥΒΡΙΖΟΥΝ, καλυπτόμενοι κάτω από την ανωνυμία!
_____Απαντώ στο ερώτημά του:
Δεν θα είμαι στην Καλαμάτα, επειδή δεν έλαβα σχετική Πρόσκληση! Οι 30 Αρχιερείς ή όσοι θα μεταβούν εκεί, έχουν λάβει Πρόσκληση από τον οικείο Μητροπολίτη.
Δεν έλαβα Πρόσκληση, όπως υποθέτω, επειδή δεν είμαι εξ εκείνων οι οποίοι έναντι του Οικουμενικού Θρόνου προσφέρουν "γην καί ύδωρ"! Διατηρώ το δικαίωμα να εκφράζω ελευθέρως την γνώμην μου. Πιστεύω, ότι η Εκκλησία της Ελλάδος είναι μια Αυτοκέφαλος και αυτοδιοικούμενη Εκκλησία. Πιστεύω επίσης, ότι ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος μειώνει τό κύρος Του και χάνει από την αίγλη του θεσμού, τον οποίο εκπροσωπεί, με το να ευρίσκεται "ευκαίρως - ακαίρως", δηλ. κάθε λίγο και λιγάκι, στην Ελλάδα!
Πιστεύω, ότι απετέλεσε τραγικό λάθος, όταν ο Παναγιώτατος Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος προσφάτως τόλμησε νά επισκεφθή την Συναγωγή των Εβραίων στην Νέα Υόρκη
Όπως επίσης το γεγονός επισκεπτόμενος το εργοστάσιο της Coca-Cola στηνστις ΗΠΑ προσέφερε το Κοράνιο ως δώρο στο Γενικό Διευθυντή της Εταιρείας! Η δικαιολογία, ότι ο Γενικός Διευθυντής είναι Μουσουλμάνος ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΕΙΘΕΙ! Με την πράξη αυτή ο Παναγιώτατος εξυπηρέτησε τα σχέδια της "παγκοσμιοποιήσεως". Δεν νοείται εξίσωση της Καινής Διαθήκης και του Κορανίου!
Δεν έχει διευκρινισθή ακόμη εάν ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος έχει διαπράξει ένα ακόμη τραγικώτερο τραγικό λάθος, εάν δηλ. ωμίλησε για κάποιους "ξεβράκωτους" Έλληνες, εννοώντας τους ηρωϊκούς Αγωνιστές του 1821. Στον Πρόλογο βιβλίου, που κυκλοφορεί προσεχώς από τις Εκδόσεις μας με τίτλο "Πέτρα Σκανδάλου" του Ηλία Μηνιάτη, γράφουμε και τα εξής: "Μεγάλος θόρυβος ηγέρθη, κυρίως μέσα από τόν ηλεκτρονικόν τύπον, εξ αφορμής κάποιων δηλώσεων του Παναγιωτάτου Οἰκουμενικού μας Πατριάρχου περί των Αγωνιστών του 1821, τούς οποίους φέρεται να απεκάλεσε, αν απεκάλεσε, μέ τό επίθετο «ξεβράκωτοι». Εμείς προσωπικά δέν πιστεύουμε, ότι μία Μεγάλη Μορφή της Εκκλησίας, όπως ο κ.κ. Βαρθλομαίος, θά ηδύνατο νά σημειώση ένα τόσον σοβαρόν ολίσθημα γλώσσης. Αλλά καί δέν δυνάμεθα νά απορρίψωμεν ασυζητητί τήν ειδησεογραφίαν. Οι μεγάλης κυκλοφορίας Εφημερίδες των Αθηνών καί τά ηλεκτρονικά Μέσα Ενημερώσεως «έθαψαν» τήν είδησιν. Παρά ταῦτα δύο μικροτέρας κυκλοφορίας εφημερίδες κατέγραψαν τήν είδησιν καί εσχολίασαν τίς δηλώσεις αυτές. Μέχρι σήμερα οι δηλώσεις αυτές δέν έχουν διαψευσθή. Τό ζήτημα μπορεί καί νά στασιάζεται. Παρά ταύτα συζητείται καί αναπαράγεται ευκαίρως-ακαίρως.Ο χρόνος των δηλώσεων τοποθετείται μίαν μόλις εβδομάδα προ της ενθρονίσεώς Του εις τὸν Πατριαρχικὸν Θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως. Η ενθρόνισις έγινε τὴν 2αν Νοεμβρίου 1991. Πρό ολίγων λοιπόν ημερῶν ο νέος Πατριάρχης, προφανῶς διά νά ευχαριστήση τήν Τουρκίαν, είπε (;) τὰ εξῆς εξωφρενικὰ περὶ των Ελλήνων Αγωνιστῶν του 1821: «Δυστυχώς οι δύο λαοὶ διέκοψαν τὴν υπέροχη συμβίωση των 400 χρόνων, όταν ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι, τὸ 1821, καὶ δημιούργησαν τὶς γνωστὲς προστριβές.....». Εάν τά είπεν, όποιος καί αν τά εξεστόμησεν, «ένοχος θανάτου εστί». Τήν είδηση κατέγραψαν οἱ Εφημερίδες «Αυριανή» της 26ης Οκτωβρίου 1991 καί «Ελεύθερη Ώρα» της 30ής Οκτωβρίου 1991.
Στον πρόλογο του ιδίου βιβλίου γράφουμε και τα εξής: Η ψυχή μας διακατέχεται απὸ μεγάλην αγωνίαν καθὼς βλέπομεν...
1. ...τὰ διαρκώς επιταχυνόμενα βήματα προσεγγίσεως των Δυτικών εκ μέρους του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,
2. ...τὴν ανανέωσιν της θεωρίας περὶ πρωτείου του Πάπα κλπ. εκ μέρους του νέου Πάπα Ῥώμης Βενεδίκτου του 16ου,
3. ...τὴν άγνοιαν, καὶ συγχρόνως τὴν αδιαφορίαν, του χριστεπωνύμου πληρώματος των Ορθοδόξων περὶ τὰ δογματικὰ ζητήματα της αμωμήτου ημών πίστεως,
4. ...τὸ κείμενον της εν Ραβέννη της Ιταλίας συνελθούσης μικτής Επιτροπής Διαλόγου (8-14 Ὀκτωβρίου 2007) μεταξὺ Ορθοδόξων καὶ Ῥωμαιοκαθολικών, τὸ οποίον εν πολλοίς τυγχάνει αμφίσημον καὶ ασαφές,
5. ...την περί παγκοσμιοποιήσεως θεωρίαν καὶ Κίνησιν, ήτις οδηγεί την ανθρωπότητα εις ένα νέον είδος συγκριτισμού δηλ. εις μίαν νέαν θρησκείαν, η οποία θα περιλαμβάνει στοιχεία απὸ όλα τὰ γνωστά μονοθεϊστικά καὶ μή θρησκεύματα,
6. ...την ταύτισιν της Πρωτοθρόνου εν Κωνσταντινουπόλει Ορθοδόξου Εκκλησίας με την πέρα του Ατλαντικοῦ υπερδύναμιν του κόσμου τούτου, όπως πανηγυρικὰ αναφέρεται εις την διακήρυξιν του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου: «Το Πατριαρχείο μας καὶ ἡ Αμερικὴ υπηρετούμε τα ίδια ιδανικά δικαιοσύνης, ελευθερίας, όλες τις μεγάλες ηθικὲς και πνευματικες αξίες που ισχύουν διαχρονικώς, παγκοσμίως...», καθ᾿όν χρόνον είναι γνωστὸν ότι εκ των Η.Π.Α. εκπορεύεται η θεωρία της παγκοσμιοποιήσεως, η κίνησις της Νέας Εποχής, το παράλογον αξίωμα «το δίκαιον του ισχυροτέρου»,
7. ...την αντικειμενικήν αδυναμίαν των Ορθοδόξων Ιεραρχῶν, ήτοι Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, Μητροπολιτών και Επισκόπων, να αντιτάξουν, εάν χρειασθή, ένα σθεναρὸν ΟΧΙ εις τον Οικουμενικὸν Πατριάρχην, τὸν σημερινὸν ή τον αυριανόν, εάν καὶ εφ᾿ όσον ούτος θα υπερβή τα όρια του επιτρεπτού ή του ανεκτού κατὰ τὴν επιχειρουμένην προσέγγισιν με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Η θέσις του εκάστοτε Οικουμενικού Πατριάρχου είναι περιβεβλημένη με τοιαύτην και τοσαύτην ισχύν, ώστε -υπὸ τα σημερινὰ δεδομένα- ουδείς δύναται να εγκαλέση τούτον ή να καταγγείλη τούτον δι αυθαιρεσίαν κλπ., πολλώ δε μάλλον να τον δικάση, εφ᾿ όσον Αυτὸς καὶ μόνον Αυτὸς έχει το προνόμιον να συγκαλή εις Σύνοδον τους Ορθοδόξους, είτε Οικουμενικήν, είτε Πανορθόδοξον τοιαύτην. Κατηγορούμεν τους Ρωμαιοκαθολικούς διά το Πρωτείον και το Αλάθητον του Πάπα, αλλὰ Πρωτείον εξ ίσου ισχυρὸν και Αλάθητον εξ ίσου ακλόνητον διεκδικεί και ο ημέτερος Πατριάρχης της Κωνσταντινουπόλεως, ο «αυθέντης καὶ Δεσπότης», όπως συνήθως προσφωνείται εις το Φανάρι,
8. ...την ευκαίρως-ακαίρως εκδηλουμένην πρόθεσιν του Φαναρίου και την οσημέραι εντεινομένην προσπάθειαν πρός εξάρτησιν και πλήρη υποταγὴν καὶ υποδούλωσιν της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος εις τον Οικουμενικὸν Πατριάρχην:
a. μετὰ την Απόφασιν της σεπτης Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος του Ιουνίου 2004, προεδρεύοντος του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου,
b. μετά τὴν «ειρηνικὴν επίσκεψιν» του νέου Αρχιεπισκόπου Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου εις τὸ Φανάριον, όπου ουσιαστικώς υπεσχέθη τυφλὴν καὶ άνευ όρων υπακοὴν εις τον Παναγιώτατον Οικουμενικὸν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίον καὶ τὴν ολοκληρωτικὴν παράδοσιν της Εκκλησίας μας. Εκεί ο Παναγιώτατος Πατριάρχης, υποδεχόμενος τον υψηλὸν Επισκέπτην του κ.κ. Ιερώνυμον, προσεφώνησεν τούτον ως «Μητροπολίτην Aθηνών», προφανώς διά να υποδηλώση σαφέστατα το σχήμα της μετὰ ταύτα συνεργασίας των! Καὶ τέλος,
c. μετὰ τὴν υπ’ αριθμ. Πρωτ. 312/28.03.2008 εκ Φαναρίου αποσταλείσαν απαντητικήν επιστολὴν πρὸς τὸν Αρχιεπίσκοπον Αθηνών καὶ πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον, διά της οποίας ο Παναγιώτατος Πατριάρχης υπεραμύνεται σθεναρώς των δικαιωμάτων Του επί των Επαρχιών των λεγομένων «Νέων Χωρών», επικυρώνει τα κεκτημένα, και νουθετεί -ουχὶ ως ισότιμον Αδελφόν, αλλά δίκην μαθητού του Δημοτικού Σχολείου- τον εν Αθήναις Προκαθήμενον της τοπικής και Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος διά τήν χάραξιν νέας πορείας της ἐκκλησιαστικής νηός. «Καταθυμίως ούν, επευχόμεθα και αναμένομεν άρδην μεταβολήν τε καἰ απαγκίστρωσιν εκ πολιτειοκρατικών αντιλήψεων, νομικών αγκυλώσεων καί δυσκαμψιών του παρελθόντος...» κ.ά.
Παρά ταύτα διατηρώ ακέραιο το σεβασμό μου τόσο πρό το σεπτό πρόσωπο του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ο Οποίος αποτελεί εξέχουσαν φυσιογνωμίαν της Ορθοδοξίας, όσο και πρός τον ίδιο τόν θεσμό.
Αν, τέλος, ήθελα να παραβλέψω όλα τα παραπάνω καί να τα λησμονήσω, με κανένα τρόπο δέν θα μπορέσω να διαγράψω από τήν μνήμη μου την μακάβρια εκείνη σκηνή της "αποτάξεως" του μακαριστού Χριστοδούλου, που αποτελεί ασυγχώρητο λάθος της εκκλησιαστικής καριέρας του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου.
Υπήρξα ο ένας και μοναδικός Ιεράρχης, ο οποίος κατά την έκτακτη Συνέλευση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας του Ιουνίου 2004 κατεψήφισε την πρότασιν, ότι η Πράξις του 1928 "ισχύει καθ' όλας αυτής τας διατάξεις".
Τελικά μεθαύριο 2 Φεβρουαρίου, εορτή της Υπαπαντής, θα λειτουργήσω, εάν ζώ, στον ομώνυμο Ναό της Κοινότητος "Καλαμιάς" της Επαρχίας μου.
_____Αυτά λοιπόν αγαπητέ μου π. Νικόλαε από την Αυστραλίαν, έστω και αν δεν σας έπεισα. Τώρα πιά τα "ουαί" και τα περί "υποκριτών" σας τα επιστρέφω. Δεν μου ανήκουν!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ
30 Αρχιερείς θα υποδεχθούν
τον Οικουμενικό Πατριάρχη στη Καλαμάτα
Εσείς "Αγιε" Καλαβρύτων, που θά ευρίσκεσθε την ημέρα εκείνην?
Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν δε γέμουσιν οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας.
Ματθαίου (23, 27)
Father Nicholas "frns@bigpond.net.au"
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010
Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΙΑ ΘΕΣΗ ΠΑΙΡΝΕΙ; ΚΑΙΡΟΣ ΠΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΘΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΉ, 24 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2010
Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΙΑ ΘΕΣΗ ΠΑΙΡΝΕΙ;
ΚΑΙΡΟΣ ΠΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΘΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
_______Το πρόβλημα της παραχωρήσεως της ελληνικής ιθαγένειας, παρακαλώ προσέξτε δεν ομιλούμε για την χορήγηση της «υπηκοότητος» αλλά της «ιθαγένειας», σε άτομα μη ελληνικού γένους, δηλ. σε άτομα που ήλθαν στη Χώρα μας ως οικονομικοί μετανάστες αλλά άλλα γένη, φυλές και γλώσσες, οι πλείστοι μάλιστα των οποίων ανήκουν στο Ισλάμ, έχει λάβει ήδη σοβαρές διαστάσεις. Πολλοί έχουν λάβει θέση, οι δε διατυπούμενες απόψεις ενίοτε είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Ακόμη και μεταξύ των Ιεραρχών υπάρχουν αντιγνωμίες.
______Γνωρίζουμε λοιπόν τις απόψεις της Κυβερνήσεως, της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, του κ. Καρατζαφέρη και άλλων παραγόντων του πολιτικού ή και γενικώτερα του Δημόσιου βίου, αλλά την επίσημη θέση και άποψη της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν την άκουσε και γι αυτό και ΔΕΝ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ο ελληνικός Λαός! Όλοι όμως την αποζητάμε! Παρά ταύτα και όλοι μας την αγνοούμε! Ο καθένας μας μπορεί να έχει μια άποψη. Αλλά στα μεγάλης σπουδαιότητοσ θέματα, όπως είναι τα εθνικά, χρειάζεται να μάθουμε επί τέλους την άποψη της μητρός Εκκλησίας. «Καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν» είχεν είπει ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος μετά την εκλογή του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο των Αθηνών. Αλλά εάν δεν είναι ο «καιρός του λαλείν» τώρα, που διακυβεύεται η γνησιότης της φυλής μας, πότε θα είναι;
______Επομένως η διά Συνοδικής Συνδιασκέψεως εκφερομένη άποψη της Εκκλησίας, πρός την οποίαν άπαντες οφείλουμε να συνταχθούμε, ακόμη δεν ακούσθηκε!
______Και προβάλλει εύλογο πλέον το ερώτημα: Η Ιερά Σύνοδος, η Εκκλησία γενικώτερα, μπορεί και έχει το ΔΙΚΑΙΩΜΑ είτε να σιωπά, είτε και να φυγομαχεί;
______Εμείς, ταπεινός και ελάχιστος Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος, εκπληρώνοντας αυτό το χρέος τόσο πρό την συνείδησή μας, όσο και πρός την γλυκειά μας Πατρίδα,εμμέσως πλην σαφώς, δια της παρακάτω δημοσιευόμενης αναφοράς μας εθέσαμε το ζήτημα ενώπιον της Ιεράς Συνόδου. Με αγωνία λοιπόν θα περιμένουμε την έκφραση της Συνοδικής Γνώμης.
______Το θέμα της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας σε μη Έλληνες το Γένος μετανάστες είναι πολύ σοβαρό. Όλοι βεβαίως κάτω από προϋποθέσεις, μπορούν να πάρουν την ελληνική υπηκοότητα, εφ’ όσον έχουν εγκατασταθή νομίμως εδώ, ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ!
______Με τον τρόπο αυτό, πολύ φοβούμαι, ότι θα δικαιωθή ο Φαλμεράϋρερ στην γνωστή και απαράδεκτη θεωρία του, έστω και εκ των υστέρων. Θα μετατρέψουμε λοιπόν τον ελληνισμό σε ένα συνονθύλευμα φυλών, σε ένα μωσαϊκό εθνών και εθνικών παραδόσεων; Θα περάσει το σχέδιο και το πείσμα της όποιας κας Δραγώνα σήμερα, ή της κας Ρεπούση χθές ή του διεθνιστή κ. Πρετεντέρη από το χώρο της δημοσιογραφίας και κάποιων άλλων ακόμη; Νά λοιπόν τό πρόβλημα της ιθαγένειας στην πιό βαθειά του θεώρηση.
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Δρέσδη της Γερμανίας, 22 Ιανουαρίου 2010
************************************
Εν Αιγίῳ τη 19η Ιανουαρίου 2010
Προς
την ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ της Εκκλησίας της Ελλάδος
Ιω. Γενναδίου, 14
115 21 ΑΘΗΝΑΣ
Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι εν Χριστώ Αδελφοί,
Εκ των πραγμάτων έχει τεθή ήδη προς δημοσίαν διαβούλεσιν, κατά τον όρον τον οποίον εισήγαγεν η Κυβέρνησις, το ζήτημα της χορηγήσεως της ελληνικής ιθαγενείας εις τους εν Ελλάδι αλλοδαπούς.
Φρονούμεν ταπεινώς, ότι το ζήτημα τούτο είναι εξαιρετικής σημασίας και σπουδαιότητος, εάν θέλωμεν να διαφυλάξωμεν τόσον την θρησκευτικήν όσον και την εθνικήν μας ταυτότητα και ακεραιότητα.
Εις τας καθ’ ημέραν συζητήσεις και τα αντίστοιχα δημοσιεύματα εμφανίζεται μία εκ διαμέτρου διατύπωσις απόψεων μεταξύ εκκλησιαστικών παραγόντων και δη και μεταξύ των Σεβ. Ιεραρχών. Ούτως ο Σεβασμιώτατος Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, εις συνέντευξιν, παραχωρηθείσαν προς τον δημοσιογράφον κ. Νικ. Παπαχρήστου και δημοσιευθείσαν εις την εφημερίδα «Καθημε- ρινή» της προλαβούσης Κυριακής (17ης Ιανουαρίου), προβαίνει εις την διατύπωσιν απόψεων, αίτινες δι’ ημάς θεωρούνται εσφαλμέναι, παρά το γεγονός, ότι ο εν Χριστώ αγαπητός ούτος Αδελφός τυγχάνει και Πανεπιστημιακός Καθηγητής.
Η ελαχιστότης μας εθεώρησε αναγκαίον να αντικρούση τας θέσεις του Σεβ. Μεσσηνίας δι’ αναρτήσεως, ήτις εδημοσιεύη ήδη σήμερον εις τον προσωπικόν μας ιστότοπον
(blog: mkka.blogspot.com),
όπου εκφράζεται η αγωνία της ψυχής μας ως ορθοδόξου Αρχιερέως και ως Έλληνος πολίτου. Ως είναι φυσικόν, η δημοσιοποίησις των ημετέρων -ακραίων ίσως κατά τινας η και πεπλανημμένων ακόμη αντιλήψεων- θα διεγείρη ου μόνον απορίας εις το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα, αλλά και σύγχυσιν περί του ποία είναι η ορθή δόξα επί του προκειμένου ζητήματος.
Εν επιγνώσει του κινδύνου τούτου προέβημεν εις την δημοσιοποίησιν των απόψεών μας, καθ’ όσον εθεωρήσαμεν ως πρόκλησιν την διατύπωσιν: «Ο κ. Χρυσόστομος χαρακτηρίζει απηρχαιωμένες τις απόψεις εκείνων, που υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες δεν έχουν θέση στην ελληνική κοινωνία....». Η διατύπωσις αύτη, όπου και εάν οφείλει την πατρότητά της, είτε δηλ. εις τον δημοσιογράφον κ. Παπαχρήστου, είτε εις τον συν- εντευξιαζόμενον Μητροπολίτην, κατά την ημετέραν ταπεινήν άποψιν, τυγχάνει αυτόχρημα προσβλητική, προκλητική και όχι μόνον!
Ούτω πως εχόντων των πραγμάτων, θεωρούμεν ότι επί του ζητήματος τούτου οφείλει να λάβη θέσιν η Ιερά Σύνοδος, επειγόν-τως μάλιστα, ώστε να απομακρυνθή η αχλύς και να γνωρίζουν τόσον η Κυβέρνησις, όσον και το Πλήρωμα της Εκκλησίας την επ’ αυτού επίσημον θέσιν της εκκλησιαστικής Διοικήσεως.
Όθεν, υποβάλλοντες προς Υμάς τόσον το δημοσίευμα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, όσον και το ημέτερον, παρακαλούμεν ευλαβώς όπως λάβητε θέσιν και διά τα καθ’ Υμάς.
Επί δε τούτοις διατελούμεν
Ελάχιστος εν Χριστώ Αδελφός
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ: Σεβ. Μητροπολίτην Μεσσηνίας κ Χρυσόστο- μον, προς ενημέρωσιν.
Αναρτήθηκε από ΣΤΟΧΑΖΟΜΑΙ και ΓΡΑΦΩ...... στις 6:00 μ.μ.
Ετικέτες ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: ΑΠΟΝΟΜΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΕ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ
Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΙΑ ΘΕΣΗ ΠΑΙΡΝΕΙ;
ΚΑΙΡΟΣ ΠΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΘΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
_______Το πρόβλημα της παραχωρήσεως της ελληνικής ιθαγένειας, παρακαλώ προσέξτε δεν ομιλούμε για την χορήγηση της «υπηκοότητος» αλλά της «ιθαγένειας», σε άτομα μη ελληνικού γένους, δηλ. σε άτομα που ήλθαν στη Χώρα μας ως οικονομικοί μετανάστες αλλά άλλα γένη, φυλές και γλώσσες, οι πλείστοι μάλιστα των οποίων ανήκουν στο Ισλάμ, έχει λάβει ήδη σοβαρές διαστάσεις. Πολλοί έχουν λάβει θέση, οι δε διατυπούμενες απόψεις ενίοτε είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Ακόμη και μεταξύ των Ιεραρχών υπάρχουν αντιγνωμίες.
______Γνωρίζουμε λοιπόν τις απόψεις της Κυβερνήσεως, της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, του κ. Καρατζαφέρη και άλλων παραγόντων του πολιτικού ή και γενικώτερα του Δημόσιου βίου, αλλά την επίσημη θέση και άποψη της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν την άκουσε και γι αυτό και ΔΕΝ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ο ελληνικός Λαός! Όλοι όμως την αποζητάμε! Παρά ταύτα και όλοι μας την αγνοούμε! Ο καθένας μας μπορεί να έχει μια άποψη. Αλλά στα μεγάλης σπουδαιότητοσ θέματα, όπως είναι τα εθνικά, χρειάζεται να μάθουμε επί τέλους την άποψη της μητρός Εκκλησίας. «Καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν» είχεν είπει ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος μετά την εκλογή του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο των Αθηνών. Αλλά εάν δεν είναι ο «καιρός του λαλείν» τώρα, που διακυβεύεται η γνησιότης της φυλής μας, πότε θα είναι;
______Επομένως η διά Συνοδικής Συνδιασκέψεως εκφερομένη άποψη της Εκκλησίας, πρός την οποίαν άπαντες οφείλουμε να συνταχθούμε, ακόμη δεν ακούσθηκε!
______Και προβάλλει εύλογο πλέον το ερώτημα: Η Ιερά Σύνοδος, η Εκκλησία γενικώτερα, μπορεί και έχει το ΔΙΚΑΙΩΜΑ είτε να σιωπά, είτε και να φυγομαχεί;
______Εμείς, ταπεινός και ελάχιστος Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος, εκπληρώνοντας αυτό το χρέος τόσο πρό την συνείδησή μας, όσο και πρός την γλυκειά μας Πατρίδα,εμμέσως πλην σαφώς, δια της παρακάτω δημοσιευόμενης αναφοράς μας εθέσαμε το ζήτημα ενώπιον της Ιεράς Συνόδου. Με αγωνία λοιπόν θα περιμένουμε την έκφραση της Συνοδικής Γνώμης.
______Το θέμα της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας σε μη Έλληνες το Γένος μετανάστες είναι πολύ σοβαρό. Όλοι βεβαίως κάτω από προϋποθέσεις, μπορούν να πάρουν την ελληνική υπηκοότητα, εφ’ όσον έχουν εγκατασταθή νομίμως εδώ, ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ!
______Με τον τρόπο αυτό, πολύ φοβούμαι, ότι θα δικαιωθή ο Φαλμεράϋρερ στην γνωστή και απαράδεκτη θεωρία του, έστω και εκ των υστέρων. Θα μετατρέψουμε λοιπόν τον ελληνισμό σε ένα συνονθύλευμα φυλών, σε ένα μωσαϊκό εθνών και εθνικών παραδόσεων; Θα περάσει το σχέδιο και το πείσμα της όποιας κας Δραγώνα σήμερα, ή της κας Ρεπούση χθές ή του διεθνιστή κ. Πρετεντέρη από το χώρο της δημοσιογραφίας και κάποιων άλλων ακόμη; Νά λοιπόν τό πρόβλημα της ιθαγένειας στην πιό βαθειά του θεώρηση.
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Δρέσδη της Γερμανίας, 22 Ιανουαρίου 2010
************************************
Εν Αιγίῳ τη 19η Ιανουαρίου 2010
Προς
την ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ της Εκκλησίας της Ελλάδος
Ιω. Γενναδίου, 14
115 21 ΑΘΗΝΑΣ
Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι εν Χριστώ Αδελφοί,
Εκ των πραγμάτων έχει τεθή ήδη προς δημοσίαν διαβούλεσιν, κατά τον όρον τον οποίον εισήγαγεν η Κυβέρνησις, το ζήτημα της χορηγήσεως της ελληνικής ιθαγενείας εις τους εν Ελλάδι αλλοδαπούς.
Φρονούμεν ταπεινώς, ότι το ζήτημα τούτο είναι εξαιρετικής σημασίας και σπουδαιότητος, εάν θέλωμεν να διαφυλάξωμεν τόσον την θρησκευτικήν όσον και την εθνικήν μας ταυτότητα και ακεραιότητα.
Εις τας καθ’ ημέραν συζητήσεις και τα αντίστοιχα δημοσιεύματα εμφανίζεται μία εκ διαμέτρου διατύπωσις απόψεων μεταξύ εκκλησιαστικών παραγόντων και δη και μεταξύ των Σεβ. Ιεραρχών. Ούτως ο Σεβασμιώτατος Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, εις συνέντευξιν, παραχωρηθείσαν προς τον δημοσιογράφον κ. Νικ. Παπαχρήστου και δημοσιευθείσαν εις την εφημερίδα «Καθημε- ρινή» της προλαβούσης Κυριακής (17ης Ιανουαρίου), προβαίνει εις την διατύπωσιν απόψεων, αίτινες δι’ ημάς θεωρούνται εσφαλμέναι, παρά το γεγονός, ότι ο εν Χριστώ αγαπητός ούτος Αδελφός τυγχάνει και Πανεπιστημιακός Καθηγητής.
Η ελαχιστότης μας εθεώρησε αναγκαίον να αντικρούση τας θέσεις του Σεβ. Μεσσηνίας δι’ αναρτήσεως, ήτις εδημοσιεύη ήδη σήμερον εις τον προσωπικόν μας ιστότοπον
(blog: mkka.blogspot.com),
όπου εκφράζεται η αγωνία της ψυχής μας ως ορθοδόξου Αρχιερέως και ως Έλληνος πολίτου. Ως είναι φυσικόν, η δημοσιοποίησις των ημετέρων -ακραίων ίσως κατά τινας η και πεπλανημμένων ακόμη αντιλήψεων- θα διεγείρη ου μόνον απορίας εις το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα, αλλά και σύγχυσιν περί του ποία είναι η ορθή δόξα επί του προκειμένου ζητήματος.
Εν επιγνώσει του κινδύνου τούτου προέβημεν εις την δημοσιοποίησιν των απόψεών μας, καθ’ όσον εθεωρήσαμεν ως πρόκλησιν την διατύπωσιν: «Ο κ. Χρυσόστομος χαρακτηρίζει απηρχαιωμένες τις απόψεις εκείνων, που υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες δεν έχουν θέση στην ελληνική κοινωνία....». Η διατύπωσις αύτη, όπου και εάν οφείλει την πατρότητά της, είτε δηλ. εις τον δημοσιογράφον κ. Παπαχρήστου, είτε εις τον συν- εντευξιαζόμενον Μητροπολίτην, κατά την ημετέραν ταπεινήν άποψιν, τυγχάνει αυτόχρημα προσβλητική, προκλητική και όχι μόνον!
Ούτω πως εχόντων των πραγμάτων, θεωρούμεν ότι επί του ζητήματος τούτου οφείλει να λάβη θέσιν η Ιερά Σύνοδος, επειγόν-τως μάλιστα, ώστε να απομακρυνθή η αχλύς και να γνωρίζουν τόσον η Κυβέρνησις, όσον και το Πλήρωμα της Εκκλησίας την επ’ αυτού επίσημον θέσιν της εκκλησιαστικής Διοικήσεως.
Όθεν, υποβάλλοντες προς Υμάς τόσον το δημοσίευμα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, όσον και το ημέτερον, παρακαλούμεν ευλαβώς όπως λάβητε θέσιν και διά τα καθ’ Υμάς.
Επί δε τούτοις διατελούμεν
Ελάχιστος εν Χριστώ Αδελφός
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ: Σεβ. Μητροπολίτην Μεσσηνίας κ Χρυσόστο- μον, προς ενημέρωσιν.
Αναρτήθηκε από ΣΤΟΧΑΖΟΜΑΙ και ΓΡΑΦΩ...... στις 6:00 μ.μ.
Ετικέτες ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: ΑΠΟΝΟΜΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΕ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
ΑΝΕΚΔΟΤΑ-ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΠΈΜΠΤΗ, 17 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2009
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΙΓΗ ΧΑΛΑΡΩΣΗ!
ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΘΗΤΕ ΛΙΓΟ
Ενώ ένας άνδρας γυάλιζε το νέο αυτοκίνητό του, ο ηλικίας 4 ετών γιος του, πήρε μια πέτρα και γρατσούνισε με γραμμές ένα μέρος του αυτοκινήτου.
Στο θυμό του απάνω, ο άνδρας αυτός πήρε το χέρι του παιδιού του και χρησιμοποιώντας ένα γαλλικό κλειδί, το χτύπησε πολλές φορές ..
Στο νοσοκομείο, το παιδί έχασε όλα τα δάχτυλά του λόγω των πολλαπλών σπασιμάτων.
Όταν το παιδί είδε τον πατέρα του ..... με παραπονεμένα μάτια γεμάτα πόνο τον ρώτησε:
"Μπαμπά.. πότε τα δάχτυλά μου θα μεγαλώσουν πάλι ? "
Ο πατέρας βουβός, πήγε πίσω στο αυτοκίνητό του και το κλώτσησε πολλές φορές, σκεπτόμενος αυτό που έκανε.
Βρισκόμενος μπροστά στο αυτοκίνητο του και βλέποντας ξανά τώρα τις γρατζουνιές, αντιλήφθηκε ότι το παιδί του είχε γράψει με την πέτρα 'ΜΠΑΜΠΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ".
Την επόμενη ημέρα ο άνδρας αυτός αυτοκτόνησε ....
Σκεφθήτε:
Ο θυμός και η αγάπη δεν έχουν κανένα όριο.
Επιλέξτε τα τελευταία για να έχετε μιαν όμορφη, καλή ζωή ....
Τα πράγματα υπάρχουν για να χρησιμοποιούνται,
ενώ οι άνθρωποι είναι να για να αγαπηθούν.
Προσέξτε τις σκέψεις σας, γίνονται λέξεις.
Προσέξτε τις λέξεις σας, γίνονται ενέργειες.
Προσέξτε τις ενέργειές σας , γίνονται συνήθειες.
Προσέξτε τις συνήθειές σας που γίνονται χαρακτήρας.
Προσέξτε το χαρακτήρα σας , γίνεται το πεπρωμένο σας.
Σήμερα εορτάζει ο άγιος της συγγνώμης, ο Άγιος Διονύσιος. Συγχώρεσε και απέκρυψε τον φονηά του αδελφού του! Εὐχαριστώ θερμά τον αγαπητό μας συνεργάτη κ. Δ.Μ. για την επιλογή του παραπάνω μηνύματος.
+ Ο Καλαβρύτων & Αιγιαλείας Αμβρόσιος
Αίγιον, 17 Δεκεμβρίου 2009
Αναρτήθηκε από ΣΤΟΧΑΖΟΜΑΙ και ΓΡΑΦΩ...... στις 10:34 π.μ.
Ετικέτες ΑΝΕΚΔΟΤΑ-ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Παλαιότερες αναρτήσεις
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΙΓΗ ΧΑΛΑΡΩΣΗ!
ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΘΗΤΕ ΛΙΓΟ
Ενώ ένας άνδρας γυάλιζε το νέο αυτοκίνητό του, ο ηλικίας 4 ετών γιος του, πήρε μια πέτρα και γρατσούνισε με γραμμές ένα μέρος του αυτοκινήτου.
Στο θυμό του απάνω, ο άνδρας αυτός πήρε το χέρι του παιδιού του και χρησιμοποιώντας ένα γαλλικό κλειδί, το χτύπησε πολλές φορές ..
Στο νοσοκομείο, το παιδί έχασε όλα τα δάχτυλά του λόγω των πολλαπλών σπασιμάτων.
Όταν το παιδί είδε τον πατέρα του ..... με παραπονεμένα μάτια γεμάτα πόνο τον ρώτησε:
"Μπαμπά.. πότε τα δάχτυλά μου θα μεγαλώσουν πάλι ? "
Ο πατέρας βουβός, πήγε πίσω στο αυτοκίνητό του και το κλώτσησε πολλές φορές, σκεπτόμενος αυτό που έκανε.
Βρισκόμενος μπροστά στο αυτοκίνητο του και βλέποντας ξανά τώρα τις γρατζουνιές, αντιλήφθηκε ότι το παιδί του είχε γράψει με την πέτρα 'ΜΠΑΜΠΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ".
Την επόμενη ημέρα ο άνδρας αυτός αυτοκτόνησε ....
Σκεφθήτε:
Ο θυμός και η αγάπη δεν έχουν κανένα όριο.
Επιλέξτε τα τελευταία για να έχετε μιαν όμορφη, καλή ζωή ....
Τα πράγματα υπάρχουν για να χρησιμοποιούνται,
ενώ οι άνθρωποι είναι να για να αγαπηθούν.
Προσέξτε τις σκέψεις σας, γίνονται λέξεις.
Προσέξτε τις λέξεις σας, γίνονται ενέργειες.
Προσέξτε τις ενέργειές σας , γίνονται συνήθειες.
Προσέξτε τις συνήθειές σας που γίνονται χαρακτήρας.
Προσέξτε το χαρακτήρα σας , γίνεται το πεπρωμένο σας.
Σήμερα εορτάζει ο άγιος της συγγνώμης, ο Άγιος Διονύσιος. Συγχώρεσε και απέκρυψε τον φονηά του αδελφού του! Εὐχαριστώ θερμά τον αγαπητό μας συνεργάτη κ. Δ.Μ. για την επιλογή του παραπάνω μηνύματος.
+ Ο Καλαβρύτων & Αιγιαλείας Αμβρόσιος
Αίγιον, 17 Δεκεμβρίου 2009
Αναρτήθηκε από ΣΤΟΧΑΖΟΜΑΙ και ΓΡΑΦΩ...... στις 10:34 π.μ.
Ετικέτες ΑΝΕΚΔΟΤΑ-ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Παλαιότερες αναρτήσεις
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 11 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2009
ΚΑΙ ΝΕΚΡΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΥΝ!
ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΕΝΟΧΛΕΙ!
___Ελάβαμε και δημοσιεύουμε, προσθέτοντας και τη δική μας αγανάκτηση, το παρακάτω κείμενο. Αιωνία σου η μνήμη, αείμνηστε και ηρωϊκέ Πρόεδρε.
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
11 Δεκεμβρίου 2009
*********************
Προχθές σε κάποιες πόλεις της Ελλάδας κατέβηκε ένας αριθμός οργισμένων νέων αναθυμούμενοι τον άδικο θάνατο ενός παιδιού, που σίγουρα δεν ήξερε τί έκανε και γιατί «θυσιαζόταν», που σίγουρα ήταν παρασυρμένο από ινστρούχτορες και παραμελημένο από γονείς. Ήταν ένας άδικος θάνατος πάντως. Εντάξει!
Σήμερα, μιά μεγάλη μορφή του Έθνους, προσωπικότητα ολκής γιά τους Πανέλληνες, βεβηλώθηκε απαίσια και απάνθρωπα.
Ο Τάσσος Παπαδόπουλος συλήθηκε και απάχθηκε!! Νεκρός από το Μνημείο του!
Άγνωστοι, αφού σύλησαν τον τάφο, ανέσυραν το φέρετρο, πήραν τη σορό και φεύγοντας έσβησαν τα ίχνη τους αδειάζοντας δύο σάκους ασβέστη γύρω από τον τάφο
Ο Μητροπολίτης Ταμασσού Ησαΐας, στην επαρχία του οποίου βρίσκεται το Κοιμητήριο , χαρακτήρισε "γιγαντιαίο ανοσιούργημα την κλοπή της σορού του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου". Επίσης, απηύθυνε έκκληση να επιδειχθεί ηρεμία και ενότητα από το λαό.
http://www.nooz.gr/page.ashx?pid=9&aid=1001238&cid=8%CE%B7?
Αγανάκτηση, αποδοκιμασία και βδελυγμία και κατακραυγή βγαίνει από τα στήθη όλων των Ελλήνων.
Παραμονή του Ετήσιου Μνημοσύνου του! Γιά να μην τιμηθεί!
Σαν διαμαρτυρία γιατί δεν άφησε τον Ανάν να ολοκληρώσει το έγκλημα των Δυναστών της Γης εις βάρος της Πολύπαθης Μεγαλονήσου.
Τώρα θα έπρεπε να ξεσηκωθεί η νεολαία.
Τώρα θα έπρεπε να κατεβούμε όλοι στους δρόμους και τις πλατείες γιά κατακραυγή.
Απάνθρωποι και Ανθέλληνες και Μισάνθρωποι και Υπάνθρωποι όσοι διέπραξαν το ανοσιούργημα.
Και αν ως φιλήσυχοι και ευπρεπείς και νομοταγείς πολίτες δεν μας πάνε οι μαρξιστικές συμπεριφορές, να βγούμε δηλαδή στους δρόμους κραυγάζοντας με ντουντούκες και καταστρέφοντας περιουσίες και καίγοντας, σιωπηρά στιλητεύουμε αμείλικτα τη βεβήλωση, ανεβάζουμε προσευχή προς τον Ουρανό και αρά γιά τους δράστες και με κάθε τρόπο, ιδίως με το Ιντερνέτ, αναμεταδίδουμε την εθνική και συνειδησιακή μας εγρήγορση.
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1084649&lngDtrID=244
http://www.nooz.gr/page.ashx?pid=9&aid=1001238&cid=8%CE%B7?
Αναρτήθηκε από ΣΤΟΧΑΖΟΜΑΙ και ΓΡΑΦΩ...... στις 11:49 μ.μ.
Ετικέτες ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΣΟΣ
ΚΑΙ ΝΕΚΡΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΥΝ!
ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΕΝΟΧΛΕΙ!
___Ελάβαμε και δημοσιεύουμε, προσθέτοντας και τη δική μας αγανάκτηση, το παρακάτω κείμενο. Αιωνία σου η μνήμη, αείμνηστε και ηρωϊκέ Πρόεδρε.
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
11 Δεκεμβρίου 2009
*********************
Προχθές σε κάποιες πόλεις της Ελλάδας κατέβηκε ένας αριθμός οργισμένων νέων αναθυμούμενοι τον άδικο θάνατο ενός παιδιού, που σίγουρα δεν ήξερε τί έκανε και γιατί «θυσιαζόταν», που σίγουρα ήταν παρασυρμένο από ινστρούχτορες και παραμελημένο από γονείς. Ήταν ένας άδικος θάνατος πάντως. Εντάξει!
Σήμερα, μιά μεγάλη μορφή του Έθνους, προσωπικότητα ολκής γιά τους Πανέλληνες, βεβηλώθηκε απαίσια και απάνθρωπα.
Ο Τάσσος Παπαδόπουλος συλήθηκε και απάχθηκε!! Νεκρός από το Μνημείο του!
Άγνωστοι, αφού σύλησαν τον τάφο, ανέσυραν το φέρετρο, πήραν τη σορό και φεύγοντας έσβησαν τα ίχνη τους αδειάζοντας δύο σάκους ασβέστη γύρω από τον τάφο
Ο Μητροπολίτης Ταμασσού Ησαΐας, στην επαρχία του οποίου βρίσκεται το Κοιμητήριο , χαρακτήρισε "γιγαντιαίο ανοσιούργημα την κλοπή της σορού του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου". Επίσης, απηύθυνε έκκληση να επιδειχθεί ηρεμία και ενότητα από το λαό.
http://www.nooz.gr/page.ashx?pid=9&aid=1001238&cid=8%CE%B7?
Αγανάκτηση, αποδοκιμασία και βδελυγμία και κατακραυγή βγαίνει από τα στήθη όλων των Ελλήνων.
Παραμονή του Ετήσιου Μνημοσύνου του! Γιά να μην τιμηθεί!
Σαν διαμαρτυρία γιατί δεν άφησε τον Ανάν να ολοκληρώσει το έγκλημα των Δυναστών της Γης εις βάρος της Πολύπαθης Μεγαλονήσου.
Τώρα θα έπρεπε να ξεσηκωθεί η νεολαία.
Τώρα θα έπρεπε να κατεβούμε όλοι στους δρόμους και τις πλατείες γιά κατακραυγή.
Απάνθρωποι και Ανθέλληνες και Μισάνθρωποι και Υπάνθρωποι όσοι διέπραξαν το ανοσιούργημα.
Και αν ως φιλήσυχοι και ευπρεπείς και νομοταγείς πολίτες δεν μας πάνε οι μαρξιστικές συμπεριφορές, να βγούμε δηλαδή στους δρόμους κραυγάζοντας με ντουντούκες και καταστρέφοντας περιουσίες και καίγοντας, σιωπηρά στιλητεύουμε αμείλικτα τη βεβήλωση, ανεβάζουμε προσευχή προς τον Ουρανό και αρά γιά τους δράστες και με κάθε τρόπο, ιδίως με το Ιντερνέτ, αναμεταδίδουμε την εθνική και συνειδησιακή μας εγρήγορση.
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1084649&lngDtrID=244
http://www.nooz.gr/page.ashx?pid=9&aid=1001238&cid=8%CE%B7?
Αναρτήθηκε από ΣΤΟΧΑΖΟΜΑΙ και ΓΡΑΦΩ...... στις 11:49 μ.μ.
Ετικέτες ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΣΟΣ
Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009
ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΕΙΣ ΕΒΡΑΊΚΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 13 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2009
Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΑΣ .......
ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ
(ΤΟΥΡΙΣΤΑΣ; ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ; ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ;)
ΣΕ ΕΒΡΑΪΚΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ!
_____Την 6ην Νοεμβρίου 2009 ολοκληρώθηκε η πολυήμερη επίσημη επίσκεψη του Παναγιωτάτου Οικουμενικού πατριάρχου μας κ. Βαρθολομαίου στην Αμερική. Εκεί ἐγινε δεκτός με ιδιατέρως μεγάλες τιμές, πράγμα το οποίον ικανοποιεί όλους μας, διότι αντανακλά σε ολόκληρη την Ορθοδοξία. Όταν ο Πατριάρχης των Ορθοδόξων τιμάται, η Ορθοδοξία μας τιμάται!
______Μεταξύ ἀλλων εγένετο δεκτός από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ Μπάρακ Ομπάμα καί από την Υπουργό των Εξωτερικών κα Χίλαρυ Κλίντον.
______Παρά ταύτα την υπερηφάνεια των Ορθοδόξων πιστών της Αμερικῆς, και όχι μόνον, επλήγωσε μια άστοχη, κατά την γνώμην μας, ενέργεια του Πατριάρχου μας. Επισκέφθηκε την Εβραϊκή Συναγωγή East Park Avenue της Νέας Υόρκης, όπου έτυχε επισήμου υποδοχής.
______Δεν γνωρίζουμε την σκοπιμότητα της επισκέψεως αυτής. Ούτε και το περιεχόμενο των προσφωνήσεων, οι οποίες αντηλλάγησαν.
______Γνωρίζουμε βεβαίως, ότι μεταξύ των άλλων διαθρησκειακῶν Διαλόγων διεξάγεται διάλογος και με τους Εβραίους, δηλ. έκείνους των οποίων οι πρόγονοι εσταύρωσαν τον Κύριό μας Ιησούν Χριστόν. Και βεβαίως δεν αντιθέμεθα στο Διάλογο αυτό, παρά το γεγονός, ότι ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ότι μπορεί να έχει κάποιο καλό αποτέλεσμα. Διόοτι "ο λύκος τρίχα αλλάζει, γνώμη δεν αλλάζει!", όπως θυμόοσοφα λέγει ο Λαός μας.
______Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι του να επισκέπτεται ο Κορυφαίος Πατριάρχης των Ορθοδόξων το Ναό των Εβραίων (η Συναγωγή είναι ο εβραϊκός τόπος λατρείας του Θεοῦ) το θέμα παίρνει πολύ σοβαρές διαστάσεις. Φαντασθήτε το αντίθετο για να κατανοήσετε το πρόβλημα. Θα μπορούσε άραγε ο Αρχισυνάγωγος των Εβραίων των Αθηνών να επισκεφθή τον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών και να τύχει μεγάλης υποδοχής καί μάλιστα σε ώρα χριστιανικής λατρείας;
_______Θεωρούμε λοιπόν, ότι το βήμα αυτό ήταν πολύ-πολύ τολμηρό εκ μέρους του Πατριάρχου μας καί μόνον ζημίαν θα επιφέρει στην Ορθοδοξία μας. Ας θυμηθουμε για λίγο τη στάση των Εβραίων έναντι του Ορθοδόξου Πατριάρχου των Ιεροσολύμων και πόσα χρόνια χρειάσθηκαν -και έναντι ποίων άραγε ανταλλαγμάτων- για να Τον αναγνωρίσουν εκεί κάτω στα Ιεροσόλυμα. Ας συνεκτιμήσουμε επίσης καί πόσα δεινά επεσσώρευσαν οι Εβραίου στα Ιεροσόλυμα, όταν προκλήθηκε η κρίση με τον Πατριάρχη Ειρηναίο, τόν Μάρτυρα και μέχρι σήμερα αποκλεισμένο-ἐγκλειστο-φυλακισμένο δηλ. στο κελλί Του-, Πατριάρχη των Ιεροσολύμων Ειρηναίο.
______Από το Διαδίκτυο δημοσιοποιήθηκε η επίσκεψη αυτή του Παναγιωτάτου, η οποία όμως επιμελῶς αποσιωπήθηκε από τα ΜΜΕ
_______Εμείς παρουσιάζουμε εδώ το σχετικό Video με τη δήλωση, ότι ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ και δεν αποδεχόμεθα τα συμπεράσματα του δημοσιογράφου κ. Σπύρου Χατζάρα.
_______Τα στοιχεία αντλήσαμε από το μπλοκ: http://esxatianasxesi.blogspot.com/2009/11/blue-sky-11-video.html και ευχαριστούμε τους υπευθύνους.
_______Μπορείτε να δείτε το σχετικό video.
______Το ερώτημα που τίθεται ενώπιόν μας είναι: με ποιά ιδιότητα ο Πατριάρχης μας επισκέφθηκε την Εβραϊκή Συναγωγή; Ως τουρίστας; Ως προσκυνητής; Ως ικέτης; Με διατεταγμένη αποστολή;
_______Στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερς, οι οποίοι Τον ακολουθούσαν, απαγορεύθηκε η μετάδοση της επισκέψεως. Γιατί άραγε;
_______Ο σχολιαστής στο Video είπε κάτι φοβερό: "Δεν θα ανταλλάξουμε το Φαρμακονήσι με τη Χάλκη!" Δεν το πιστεύω!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Αίγιο, Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009, του ιερού Χρυσοστόμου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΑΣ .......
ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ
(ΤΟΥΡΙΣΤΑΣ; ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ; ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ;)
ΣΕ ΕΒΡΑΪΚΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ!
_____Την 6ην Νοεμβρίου 2009 ολοκληρώθηκε η πολυήμερη επίσημη επίσκεψη του Παναγιωτάτου Οικουμενικού πατριάρχου μας κ. Βαρθολομαίου στην Αμερική. Εκεί ἐγινε δεκτός με ιδιατέρως μεγάλες τιμές, πράγμα το οποίον ικανοποιεί όλους μας, διότι αντανακλά σε ολόκληρη την Ορθοδοξία. Όταν ο Πατριάρχης των Ορθοδόξων τιμάται, η Ορθοδοξία μας τιμάται!
______Μεταξύ ἀλλων εγένετο δεκτός από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ Μπάρακ Ομπάμα καί από την Υπουργό των Εξωτερικών κα Χίλαρυ Κλίντον.
______Παρά ταύτα την υπερηφάνεια των Ορθοδόξων πιστών της Αμερικῆς, και όχι μόνον, επλήγωσε μια άστοχη, κατά την γνώμην μας, ενέργεια του Πατριάρχου μας. Επισκέφθηκε την Εβραϊκή Συναγωγή East Park Avenue της Νέας Υόρκης, όπου έτυχε επισήμου υποδοχής.
______Δεν γνωρίζουμε την σκοπιμότητα της επισκέψεως αυτής. Ούτε και το περιεχόμενο των προσφωνήσεων, οι οποίες αντηλλάγησαν.
______Γνωρίζουμε βεβαίως, ότι μεταξύ των άλλων διαθρησκειακῶν Διαλόγων διεξάγεται διάλογος και με τους Εβραίους, δηλ. έκείνους των οποίων οι πρόγονοι εσταύρωσαν τον Κύριό μας Ιησούν Χριστόν. Και βεβαίως δεν αντιθέμεθα στο Διάλογο αυτό, παρά το γεγονός, ότι ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ότι μπορεί να έχει κάποιο καλό αποτέλεσμα. Διόοτι "ο λύκος τρίχα αλλάζει, γνώμη δεν αλλάζει!", όπως θυμόοσοφα λέγει ο Λαός μας.
______Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι του να επισκέπτεται ο Κορυφαίος Πατριάρχης των Ορθοδόξων το Ναό των Εβραίων (η Συναγωγή είναι ο εβραϊκός τόπος λατρείας του Θεοῦ) το θέμα παίρνει πολύ σοβαρές διαστάσεις. Φαντασθήτε το αντίθετο για να κατανοήσετε το πρόβλημα. Θα μπορούσε άραγε ο Αρχισυνάγωγος των Εβραίων των Αθηνών να επισκεφθή τον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών και να τύχει μεγάλης υποδοχής καί μάλιστα σε ώρα χριστιανικής λατρείας;
_______Θεωρούμε λοιπόν, ότι το βήμα αυτό ήταν πολύ-πολύ τολμηρό εκ μέρους του Πατριάρχου μας καί μόνον ζημίαν θα επιφέρει στην Ορθοδοξία μας. Ας θυμηθουμε για λίγο τη στάση των Εβραίων έναντι του Ορθοδόξου Πατριάρχου των Ιεροσολύμων και πόσα χρόνια χρειάσθηκαν -και έναντι ποίων άραγε ανταλλαγμάτων- για να Τον αναγνωρίσουν εκεί κάτω στα Ιεροσόλυμα. Ας συνεκτιμήσουμε επίσης καί πόσα δεινά επεσσώρευσαν οι Εβραίου στα Ιεροσόλυμα, όταν προκλήθηκε η κρίση με τον Πατριάρχη Ειρηναίο, τόν Μάρτυρα και μέχρι σήμερα αποκλεισμένο-ἐγκλειστο-φυλακισμένο δηλ. στο κελλί Του-, Πατριάρχη των Ιεροσολύμων Ειρηναίο.
______Από το Διαδίκτυο δημοσιοποιήθηκε η επίσκεψη αυτή του Παναγιωτάτου, η οποία όμως επιμελῶς αποσιωπήθηκε από τα ΜΜΕ
_______Εμείς παρουσιάζουμε εδώ το σχετικό Video με τη δήλωση, ότι ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ και δεν αποδεχόμεθα τα συμπεράσματα του δημοσιογράφου κ. Σπύρου Χατζάρα.
_______Τα στοιχεία αντλήσαμε από το μπλοκ: http://esxatianasxesi.blogspot.com/2009/11/blue-sky-11-video.html και ευχαριστούμε τους υπευθύνους.
_______Μπορείτε να δείτε το σχετικό video.
______Το ερώτημα που τίθεται ενώπιόν μας είναι: με ποιά ιδιότητα ο Πατριάρχης μας επισκέφθηκε την Εβραϊκή Συναγωγή; Ως τουρίστας; Ως προσκυνητής; Ως ικέτης; Με διατεταγμένη αποστολή;
_______Στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερς, οι οποίοι Τον ακολουθούσαν, απαγορεύθηκε η μετάδοση της επισκέψεως. Γιατί άραγε;
_______Ο σχολιαστής στο Video είπε κάτι φοβερό: "Δεν θα ανταλλάξουμε το Φαρμακονήσι με τη Χάλκη!" Δεν το πιστεύω!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Αίγιο, Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009, του ιερού Χρυσοστόμου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009
ΒΙΟΓΡΦΙΚΟΝ ΑΓΙΟΥ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Προκόπιος γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1960 στη Ρόδο Δωδεκανήσου.
Την πρωτοβάθμια εκπαίδευση έλαβε στη Ρόδο και στη συνέχεια στον Πειραιά όπου εγκαταστάθηκε η οικογένεια του το 1966.
Την δευτεροβάθμια εκπαίδευση ολοκλήρωσε στον Πειραιά και στη συνέχεια κατόπιν επιτυχών εξετάσεων το έτος 1978 εισήλθε και φοίτησε στο Φροντιστηρίο της Ανωτέρας Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών από την οποία απεφοίτησε το έτος 1980.
Στη Θεολογική Σχολή Αθηνών εισήλθε μετά από εξετάσεις το 1981 και απεφοίτησε το έτος 1985.
Κατά τα μαθητικά και φοιτητικά χρόνια υπηρέτησε στην Ιερά Μητροπόλει Πειραιώς ως Νεωκόρος των Ιερών Ναών Αγίου Σπυρίδωνος, Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως και Αγίων Αναργύρων Καλλιπόλεως και ως Ιεροψάλτης του Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Καστέλας.
Επίσης υπηρέτησε για πολλά έτη και ως Κατηχητής εις τους Ιερούς Ναούς Αγίας Παρασκευής και Αγίων Αναργύρων Καλλιπόλεως Πειραιώς.
Εκάρη Μοναχός την 3ην Φεβρουαρίου 1984 και χειροτονήθηκε Διάκονος την 5ην Φεβρουαρίου 1984 από τον Σεβασμιωτάτο Μητροπολίτη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Προκοπίο.
Ως Διάκονος μετά από πρόταση του Σεβ. Μητροπολίτου Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Προκοπίου έλαβε υποτροφία της Ιεράς Συνόδου και μετάβηκε το έτος 1988 στην Αγία Πετρούπολη ( τότε Λένινγκραντ) της Ρωσσίας για μεταπτυχιακές θεολογικές σπουδές στη Θεολογική Σχολή της Αγίας Πετρουπόλεως. Παρακολούθησε μαθήματα της ιστορίας των Σλαβικών Εκκλησιών και έμαθε την ρωσσική γλώσσα.
Την 3ην Σεπτεμβρίου 1989 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου από τον Σεβασμιωτάτο Μητροπολίτη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Προκοπίο.
Ακολούθως επέστρεψε στη Ρωσσία δια τη συνέχιση τών σπουδών αυτού και από τη Θεολογική Σχολή Αγίας Πετρουπόλεως αποφοίτησε το έτος 1991 και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη όπου διορίσθηκε ως εφημέριος εις τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αρετσούς.
Το έτος 1992 ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρός Σεραφείμ τον προσκάλεσε και του ανέθεσε καθήκοντα παρά τη Συνοδική Επίτροπή Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων όπου ασχολήθηκε με το τομέα των Σχέσεων τής Εκκλησίας τής Ελλάδος με τις Σλαβικές Ορθοδόξες Εκκλησίες, ως επίσης και μετά των Υποτροφιών της Ιεράς Συνόδου.
Ταυτοχρόνως διορίσθηκε ως εφημέριος και από το 1995 και ως Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος οδού Αχαρνών Αθηνών και Διευθυντής του Θεολογικού Οικοτροφείου δια τους Αλλοδαπούς Υποτρόφους της Ιεράς Συνόδου.
Στον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος οδού Αχαρνών ανέπτυξε επί 17 έτη πλουσίαν δραστηριότητα δια την αποπεράτωση των έργων αγιογραφήσεως και συντηρήσεως αυτού και κυρίως εις την ποιμαντικήν των αλλοδαπών ορθοδόξων χριστιανών δια της τελέσεως της θείας Λειτουργίας εις την Σλαβική και Γεωργιανή Γλώσσα. Επίσης ανέπτυξε πλουσίαν φιλανθρωπική δράση δια την προστασία των ενδεών ανθρώπων Ελλήνων και Αλλοδαπών, μεταναστών και προσφύγων.
Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρός Χριστόδουλος τον περιέβαλε μετ’ ιδιαιτέρας εμπιστοσύνης και εκτιμήσεως και τη εντολή αυτού συνώδευσε αυτόν σε όλες σχεδόν τιςς Ειρηνικές αυτού Επισκέψεις εις τας ανά τον Κόσμον Ορθοδόξους Εκκλησίες.
Εις το Γραφείο Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων συνεδέθηκε μετά του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου, όστις διετέλεσε επί έτη Πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος εκτιμήσας την προσωπικότητα και τας ικανότητας αυτού απεφάσισε και πρότεινε αυτόν εις την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως Βοηθό Επίσκοπο της Θεοσώστου αυτού Επαρχίας.
Χάριτι Θεού και τη επινεύσει του Αγίου Πνεύματος η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος την 13ην Οκτωβρίου 2009 εξέλεξε αυτόν δια 56 ψήφων Επίσκοπο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Κερνίτσης παρά τη Ιερά Μητροπόλει Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.
Η εις Επίσκοπο χειροτονία αυτού τελέσθηκε την 18ην Οκτωβρίου 2009 εις τον Ιερόν Ναόν Αγίου Παντελεήμονος οδού Αχαρνών.
ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Προκόπιος γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1960 στη Ρόδο Δωδεκανήσου.
Την πρωτοβάθμια εκπαίδευση έλαβε στη Ρόδο και στη συνέχεια στον Πειραιά όπου εγκαταστάθηκε η οικογένεια του το 1966.
Την δευτεροβάθμια εκπαίδευση ολοκλήρωσε στον Πειραιά και στη συνέχεια κατόπιν επιτυχών εξετάσεων το έτος 1978 εισήλθε και φοίτησε στο Φροντιστηρίο της Ανωτέρας Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών από την οποία απεφοίτησε το έτος 1980.
Στη Θεολογική Σχολή Αθηνών εισήλθε μετά από εξετάσεις το 1981 και απεφοίτησε το έτος 1985.
Κατά τα μαθητικά και φοιτητικά χρόνια υπηρέτησε στην Ιερά Μητροπόλει Πειραιώς ως Νεωκόρος των Ιερών Ναών Αγίου Σπυρίδωνος, Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως και Αγίων Αναργύρων Καλλιπόλεως και ως Ιεροψάλτης του Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Καστέλας.
Επίσης υπηρέτησε για πολλά έτη και ως Κατηχητής εις τους Ιερούς Ναούς Αγίας Παρασκευής και Αγίων Αναργύρων Καλλιπόλεως Πειραιώς.
Εκάρη Μοναχός την 3ην Φεβρουαρίου 1984 και χειροτονήθηκε Διάκονος την 5ην Φεβρουαρίου 1984 από τον Σεβασμιωτάτο Μητροπολίτη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Προκοπίο.
Ως Διάκονος μετά από πρόταση του Σεβ. Μητροπολίτου Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Προκοπίου έλαβε υποτροφία της Ιεράς Συνόδου και μετάβηκε το έτος 1988 στην Αγία Πετρούπολη ( τότε Λένινγκραντ) της Ρωσσίας για μεταπτυχιακές θεολογικές σπουδές στη Θεολογική Σχολή της Αγίας Πετρουπόλεως. Παρακολούθησε μαθήματα της ιστορίας των Σλαβικών Εκκλησιών και έμαθε την ρωσσική γλώσσα.
Την 3ην Σεπτεμβρίου 1989 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου από τον Σεβασμιωτάτο Μητροπολίτη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Προκοπίο.
Ακολούθως επέστρεψε στη Ρωσσία δια τη συνέχιση τών σπουδών αυτού και από τη Θεολογική Σχολή Αγίας Πετρουπόλεως αποφοίτησε το έτος 1991 και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη όπου διορίσθηκε ως εφημέριος εις τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αρετσούς.
Το έτος 1992 ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρός Σεραφείμ τον προσκάλεσε και του ανέθεσε καθήκοντα παρά τη Συνοδική Επίτροπή Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων όπου ασχολήθηκε με το τομέα των Σχέσεων τής Εκκλησίας τής Ελλάδος με τις Σλαβικές Ορθοδόξες Εκκλησίες, ως επίσης και μετά των Υποτροφιών της Ιεράς Συνόδου.
Ταυτοχρόνως διορίσθηκε ως εφημέριος και από το 1995 και ως Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος οδού Αχαρνών Αθηνών και Διευθυντής του Θεολογικού Οικοτροφείου δια τους Αλλοδαπούς Υποτρόφους της Ιεράς Συνόδου.
Στον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος οδού Αχαρνών ανέπτυξε επί 17 έτη πλουσίαν δραστηριότητα δια την αποπεράτωση των έργων αγιογραφήσεως και συντηρήσεως αυτού και κυρίως εις την ποιμαντικήν των αλλοδαπών ορθοδόξων χριστιανών δια της τελέσεως της θείας Λειτουργίας εις την Σλαβική και Γεωργιανή Γλώσσα. Επίσης ανέπτυξε πλουσίαν φιλανθρωπική δράση δια την προστασία των ενδεών ανθρώπων Ελλήνων και Αλλοδαπών, μεταναστών και προσφύγων.
Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρός Χριστόδουλος τον περιέβαλε μετ’ ιδιαιτέρας εμπιστοσύνης και εκτιμήσεως και τη εντολή αυτού συνώδευσε αυτόν σε όλες σχεδόν τιςς Ειρηνικές αυτού Επισκέψεις εις τας ανά τον Κόσμον Ορθοδόξους Εκκλησίες.
Εις το Γραφείο Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων συνεδέθηκε μετά του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου, όστις διετέλεσε επί έτη Πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος εκτιμήσας την προσωπικότητα και τας ικανότητας αυτού απεφάσισε και πρότεινε αυτόν εις την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως Βοηθό Επίσκοπο της Θεοσώστου αυτού Επαρχίας.
Χάριτι Θεού και τη επινεύσει του Αγίου Πνεύματος η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος την 13ην Οκτωβρίου 2009 εξέλεξε αυτόν δια 56 ψήφων Επίσκοπο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Κερνίτσης παρά τη Ιερά Μητροπόλει Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.
Η εις Επίσκοπο χειροτονία αυτού τελέσθηκε την 18ην Οκτωβρίου 2009 εις τον Ιερόν Ναόν Αγίου Παντελεήμονος οδού Αχαρνών.
Δευτέρα 25 Μαΐου 2009
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΡΕΠΕΙΑ ΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ!
Παρασκευή, 22 Μάϊος 2009
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΡΕΠΕΙΑ ΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ!
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΤΡΥΠΗΤΗ, ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΙΣ ΑΙΓΙΟΥ
Στην εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος", η οποία κατά τεκμήριο υπηρετεί και εκφράζει την συντηρητική παράταξη, και ειδικώτερα στο χθεσινό της φύλλο, δημοσιεύθηκε ένα ρεπορτάζ, το οποίο όμως δεν αποδίδει την πραγματικό- τητα. Ο ρεπόρτερ, όπως υποψιάζομαι, παρασύρ-θηκε από τα συνήθη"παπαγαλάκια" και έγραψε φανταστικά και ατεκμηρίωτα πράγματα, χωρίς να εγγίσει την ουσία του ζητήματος.
Στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Τρυπητής, εδώ στό Αίγιο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Άτομα με αναπηρία και με ειδικές ανάγκες δεν μπορούν να προσεγγίσουν και να προσκυνήσουν την πανίερη και θαυματουργό εικόνα της Παναγίας μας μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν πολλές σκάλες και περί τα διακόσια (200) περίπου σκαλοπάτια! Μπορείτε να διαπιστώσετε την κατάσταση στη παραπάνω φωτογραφία. Έπειτα είναι και αυτά τα μεταγενέστερα προσκτίσματα, τα οποία είναι αταίριαστα με το Μνημείο! Πρέπει να καταργηθούν, να εξαφανισθούν! Έτσι ο Ναός θα αναδειχθή.
Με ρυθμίσεις, που σχεδίασε μία επίλεκτη Ομάδα εκλεκτών Μελετητών, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό τό πρόβλημα. Ετέθη μια πρόταση, η οποία και πρέπει να συζητηθή. Την βλέπετε στη Μακέττα, που υπάρχει στο σημείο αυτό. Με την πρόταση τοων Μελετητών πολλά προβλήματα αντιμετωπίζονται και επιλύονται, έτσι ώστε να βοηθηθούν όλοι, μάλιστα δε τά ΑΜΕΑ στην προσέγγισή τους. Κάποιοι ανεγκέφαλοι στη ρύθμιση αυτή είδαν "σκεπτικό Mall"! Δεν προσφέρουν μια νεά γόνιμη πρόταση, απλώς καταγγέλλουν καί πολεμούν! Τόση κακοήθεια και τόση μανία επιδεικνύουν! Εμείς όμως προχωρούμε. Μια πρόταση τέθηκε ήδη στο τραπέζι! Επομένως το ζήτημα είναι ποιός θα μας δώσει την πιο καλή, την πιό ρεαλιστική καί εφαρμόσιμη ιδέα, ώστε να επιτύχουμε τον στόχο μας.
Ο ρεπόρτερ του Ελευθέρου Τύπου, αγνοώντας τελείως την ουσία του ζητήματος, χωρίς να ερευνήσει, όπως επέβαλε το δημοσιογραφικό του καθήκον, μετέθεσε το κέντρο του βάρους σε άσχετα -και μειωτικά για τους ιερωμένους- ζητήματα και έγραψε ότι προσπαθούμε δήθεν να εγκαταστήσουμε εκεί εμπορικά πολυκατα- στήματα τύπου "Mall" καί συνεπώς ότι σκο- πεύουμε να κάνωμε επιχειρήσεις! Οι δύο φωτογραφίες, που δημο- σιεύουμε εδώ καταδεικνύουν την κακοήθεια.
Θεωρούμε αυτή την κατηγορία μέγιστη ύβρη, ιδιαιτέρως μετά τον θόρυβο που έχει ξεσπάσει εξ αφορμής της υποθέσεως Βατοπεδίου.
Θα περιμέναμε από την εφημερίδα, που εκφράζει, επαναλαμβάνω, τη συντηρητική παράταξη, περισσότερο σεβασμό στην Εκκλησία και μεγαλύτερη εντιμότητα. Αλλά καθώς φαίνεται οι μή συντηρητικοί τώρα πια σέβονται την Εκκλησία περισσότερο από τους συντηρητικούς! Το εισπράττουμε καθημερινώς! Το ζούμε μέσα στο πετσί μας! Μας κακομεταχειρίζονται και μας κακοποιούν αναιδέστατα, χωρίς καμμιά αναστολή. Αν υποθέσουμε, ότι ακόμη και αν έτσι είχαν τα πράγματα εδώ στο Ιερό Προσκύνημα της Τρυπητής ακόμη και τότε μια συντηρητική εφημερίδα θα τα παρουσίαζε με ένα σεβασμό στα εκκλησιαστικά πρόσωπα και με μιά κάποια διστακτικότητα, ώστε να μη βλάπτεται η Εκκλησία. Ο ρεπόρτερ ας πάρει μερικά μαθήματα ευπρεπείας από το σημερινό φύλλο της εγκρίτου και ιστορικής εφημερίδος των Πατρών "Πελοπόννησος¨ και ας θαυμάσουν την επιδεξιότητα και κυρίως το ηθος της Δημοσιογράφου. Αναφέρεται στα δημοσιεύματα του Ελ. Τύπου, αλλά με σεβασμό στο θεσμό και στα εκκλησιαστικά πρόσωπα. Δεν σκυλλεύει το ιερό σώμα της Εκκλησίας! Δεν αλλοιώνει την ειδησεογραφία, αλλά και δεν δολοφονεί την υπόληψη ενός Ιεράρχη.
Δυστυχώς όμως μπροστά στον πειρασμό του κέρδους χάθηκε πια η αιδώς! Ζούμε και πάλι το βάρβαρο δόγμα "ο θάνατός σου η ζωή μου". Η εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος δεν σεβάσθηκε την διακονία ενός Αρχιερέως, ο οποίος αριθμεί τριάκοντα τρία (33) έτη 'Αρχιερωσύνης, όλα δε μαζί σαράντα οκτώ (48) χρόνια εντίμου διακονίας μέσα στην Εκκλησία!
Εμείς αντιδράσαμε αμέσως! Καταγγείλαμε τά όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα ως ¨ΚΑΚΟΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΨΕΥΔΗ". Προσκαλέσαμε τον δημοσιογράφο να έλθει αυτοπροσώπως στο Αίγιο καί να ερευνήσει, αναζητώντας την αλήθεια. Αν αποδείξει, ότι επιχειρούμε δραστηριότητeς μέ "σκεπτικό Mall", τότε εμείς θα υποβάλουμε αμέσως την παραίτησή μας και θα εξέλθουμε της ενεργού διακονίας στην Εκκλησία! Αυτή ήταν και παραμένει η υπερήφανη απάντησή μας στην δημοσιογραφική κακοήθεια! Τώρα πλέον περιμένουμε την απάντηση. Γνωρίζω πως είναι τρέλλα να τα βάζεις με τα πανίσχυρα ΜΜΕ, τα ηλεκτρονικά και τα έντυπα. Αλλά χρειάζονται και κάποιοι "τρελλοί¨ για το Χριστό μας και για την Εκκλησία μας! Κι εγώ θέλω να είμαι ένας απ αυτούς!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ
ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 21ης Μαΐου 2009
α. ἀ 42/2009 Ἐν Αἰγίῳ τῇ 21η Μαΐου 2009
ΚΑΚΟΗΘΕΙΕΣ & ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΨΕΥΔΗ!
Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδος «Ελεύθερος Τύπος» δημοσιεύεται ρεπορτάζ
με τίτλο: «Από οίκος Θεού....οίκος εμπορίου η Παναγία η Τρυπητή στο Αίγιο».
Η απάντησή μας είναι απλή και ξεκάθαρη.
1. Από το κείμενο του συντάκτη του ρεπορτάζ ΟΥΔΟΛΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ο τίτλος, επομένως και ο ισχυρισμός του κ. δημοσιογράφου, ο δε παραλληλισμός των επιχειρουμένων βελτιώσεων στο κτιριακό συγκρότημα της Παναγίας Τρυπητής στο Αίγιο με τα πολυκαταστήματα «Mall» δεν είναι απλώς ατυχής. Είναι βλάσφημος και συκοφαντικός.
2. Σε πολύ σοβαρά ζητήματα χρέος του δημοσιογράφου είναι η διασταύρωση των πληροφοριών. Πλην όμως ο κ. Παναγιωτάκος δεν υποβλήθηκε στον κόπο να ζητήσει και τη δική μας άποψη. Δέχθηκε πληροφορίες και υπέκυψε σε πληροφοριοδότες, οι οποίο προφανώς ήθελαν να εκθέσουν την Εκκλησία. Άρα ο τίτλος «από οίκος Θεού ...οίκος εμπορίου» είναι άδικος, το δε δημοσίευμα ψευδέστατο και παντελώς απαράδεκτο.
3. Πράγματι η Ιερά Μητρόπολις ενδιαφέρεται να αναπλάσει το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Τρυπητής και να επιλύσει χρονίζοντα ζωτικά προβλήματα προσπελάσεως, ένεκα των οποίων σήμερα είναι αδύνατη η προσπέλαση σε άτομα με κινητικά προβλήματα, με ειδικές ανάγκες και γενικώς σε ηλικιωμένους. Υπάρχουν διακόσια περίπου σκαλοπάτια! Απευθυνθήκαμε λοιπόν σε ένα πολύ σοβαρό Γραφείο Μελετη-τών της Θεσσαλονίκης, όπου συνεργάζονται δέκα επιστήμονες μεγάλου κύρους, έμπειροι στην αποκατάσταση Μνημείων και στον έγκριτο Ναοδόμο κ. Δημ. Χρηστίδη.
4. Το Αρχαιολογικό Συμβούλιο συνεδρίασε προχθές Τρίτη 19/05/09 και ασχολήθηκε και με τον φάκελλο της ΤΡΥΠΗΤΗΣ. Μέχρι και αυτή την στιγμή το ΚΑΣ δεν μας έχει γνωστοποιήσει γραπτώς τις απόψεις του. Επομένως ό,τι λέγεται και ὀ,τι γράφεται κινδυνεύει να χαρακτηρισθή αυθαίρετο. Πλην όμως σύμφωνα με τις δικές μας πλη-ροφορίες ο Φάκελλος ΔΕΝ ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΕ, όπως ισχυρίζεται το δημοσίευμα. Το Αρχαιολογικό Συμβούλιο, καθ’ ὅ είχε δικαίωμα, προέβη σε παρατηρήσεις επί των σχεδίων και υποδείξεις, τις οποίες με πολύ ενδιαφέρον αναμένουμε για να ενημε-ρωθούμε επισήμως και να τις εφαρμόσουμε. Η παρατήρηση π.χ. ότι δεν χρειάζεται δεύτερο καμπαναριό ή δεύτερο ασανσέρ ή ότι πρέπει να περιορισθή η αύξηση του όγκου του κυρίως Ναού, δεν μπορούν να θεωρηθούν επαναστατικές. Οπωσδήποτε όμως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, όσα ισχυρίζεται ο συντάκτης του άρθρου, όταν γράφει: «Τα Μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου δεν πίστευαν στα αφτιά τους όταν άκουσαν την πρόταση των μελετητών που προέβλεπε να δημιουργηθούν στην ευρύτερη περιοχή του ναού υπόγειο πάρκινγκ για πούλμαν, δύο ασανσέρ-καμπαναριά, κυλιόμενες σκάλες, καταστήματα».
5. Με περισσή αγωνία αναμένουμε να δούμε τον τρόπο με τον οποίο το ΚΑΣ θα αντιμετωπίσει το ζήτημα της προσπελάσεως στο Ιερό Προσκύνημα ατόμων με αναπηρίες, η με κινητικά προβλήματα και γενικώτερα των ηλικιωμένων, οι οποίοι θέλουν να φθάσουν στην ιερά Εικόνα της Παναγίας για να προσευχηθούν και να προσκυ-νήσουν. Πως θα μπορέσουν να παρακάμψουν τα διακόσια περίπου σκαλοπάτια; Πως θα λυθή αυτό το πρόβλημα ιδιαίτερα σήμερα, που ο μέσος όρος ζωής έχει αυξηθή κατά πολύ! Δικαίωμα προσκυνητού έχουν και όσοι έφθασαν το ογδοηκοστό, ακόμη δε και το ενενηκοστό έτος της ηλικίας τους. Το ΚΑΣ καλείται να δώσει την λύση! Κι εμείς την αναμένουμε με αγωνία.
6. Ένα δεύτερο, εξ ίσου σημαντικό, πρόβλημα είναι η ασφάλεια των προσκυνητών καθώς, εξερχόμενοι του Ιερού Προσκυνήματος, βρίσκονται αποτόμως στο οδόστρω-μα της Επαρχιακής οδού Πατρών-Κορίνθου, η οποία παρουσιάζει πυκνή κίνηση οχημάτων. Ώστε λοιπόν μια εσοχή, η οποία δημιουργείται από τους Μελετητές στην είσοδο του Ιερού Προσκυνήματος, παρακάμπτει τον κύριο οδικό άξονα και με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται ο κίνδυνος ατυχήματος. Στον προσκυνητή παρέχεται πλέον η δυνατότης να προσεγγίσει με ασφάλεια το χώρο του Ιερού Προσκυνήματος· στον οδηγό ταξί να αποβιβάσει με ασφάλεια τους επιβάτες· στον περαστικό να στα-θμεύσει για λίγο το
αυτοκίνητό του σ΄ένα περιωρισμένο χώρο σταθμεύσεως, χωρητικότητος δέκα περίπου οχημάτων, και να ανέλθει την κλίμακα για να προσκυνήσει. Η λύση αυτή
είναι επίσης αναγκαία κατά την τέλεση των Μυστηρίων Γάμου και Βαπτίσεως, όπου τόσον οι χριστιανοί όσο και οι εμπλεκόμενοι επαγγελματίες (φωτογράφοι, ανθοπώλες κλπ.) πρέπει να μεταφέρουν στο Ναό τις μπομπονιέρες, τα δώρα του Γάμου, τα άνθη, τα φωτιστικά κλπ., χωρίς να διασχίζουν τον κεντρικό άξονα της επαρχιακής οδού με κίνδυνο της ζωής τους. Έτσι λοιπόν ένα στεγασμένο ισόγειο χώρο αποβιβάσεως επιβατών και σταθμεύσεως οχημάτων ο ρεπόρτερ βάπτισε με τον πομπώδη τίτλο «υπόγειο πάρκινγκ για πούλμαν ..και καταστήματα» χάριν εντυπώσεων.
7. Οι κυλιόμενες σκάλες, (για την ακρίβεια είχε σχεδιασθεί μια κυλιόμενη σκάλα, που θα λειτουργούσε στη μία πλευρά της ανόδου), ήταν πράγματι στον αρχικό σχεδιασμό μας. Η λύση αυτή όμως μετά ταύτα απορρίφθηκε από την Ιερά Μητρόπολη για δύο κυρίως λόγους: επειδή θα ήταν μια πρόκληση στο μάτι του προσκυνητή, και επειδή επίσης θα ήταν πολυδάπανη στη συντήρησή της. Τα σχέδια όμως είχαν ήδη υποβληθεί, οπότε η διόρθωση θα ανεκοινούτο από τους Μελετητές διά ζώσης φωνής στο ΚΑΣ, όπως και έγινε.
8. Σήμερα δίπλα στο κτίσμα του κυρίως Ναού ευρίσκονται κάποια νεώτερα προσκτί-σματα του έτους 1950, τα οποία είναι εντελώς αταίριαστα και πολύ ακαλαίσθητα. Αυτά τα προσκτίσματα πρέπει να κατεδαφισθούν. Έλα όμως που στις μεταγενέστερες και ακαλαίσθητες αυτές προσθήκες λειτουργούν ήδη μια Αίθουσα Υποδοχής Προσκυνητών και μια μικρή Έκθεση ειδών ευλαβείας, αναγκαίοι χώροι και συνήθη πράγματα σε όλα ανεξαιρέτως τα ιερά Προσκυνήματα και τα Μοναστήρια της Ελλάδος. Εφόσον λοιπόν οι χώροι αυτοί θα
κατεδαφισθούν, κάπου πρέπει να δημιουργηθεί μια άλλη Αίθουσα Υποδοχής Προσκυνητών και μία Έκθεση ειδών ευλαβείας. Οι χώροι αυτοί δημιουργούνται στο πρανές μπροστά από το κεντρικό κτίριο και είναι κρυμμένοι μέσα στο πράσινο!
Γιατί άραγε τόση κακοήθεια; Πού είναι τα καταστήματα, και μάλιστα τύπου “Mall”, για τα οποία ομιλεί ο κ. δημοσιογράφος; Σε πολύ ευαίσθητα ζητήματα χρειάζεται περισσότερη σοβαρότης και μεγαλύτερη εντιμότης! Είναι απαράδεκτη η διατύπωση «Μελέτη με σκεπτικό «Μall», την οποία χρησιμοποιεί ο κ. Πάνος Παναγιωτάκος, συντάκτης του ρεπορτάζ. Δεν εκφράζει την πραγματικότητα. Είναι συκοφαντία!
9. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, ως Ποιμενάρχης αυτού του τόπου έχει συσσωρεύσει την εμπειρία τριάκοντα και πλέον ετών διακο-νίας, την οποία εκφράζουν τα σχέδια αυτά. Δεν είναι άλλωστε οι πρώτες, ούτε και οι μοναδικές αλλαγές, βελτιώσεις και δυναμικές επεμβάσεις, τις οποίες κατά την διάρκεια της ποιμαντορίας του έχει εφαρμόσει στο Ιερό Προσκύνημα και τις οποίες έχει αποδεχθή και έχει επικροτήσει ολόκληρη η χριστιανική Κοινωνία της περιοχής. Με τα υποβληθέντα στο ΚΑΣ σχέδια ο Σεβασμιώτατος επιδιώκει να δώσει οριστική λύση σε ωρισμένα χρηστικά προβλήματα, ώστε η προσέγγιση στην θαυματουργό και πανίερη Εικόνα της Παναγίας μας να καταστεί προσιτή σε όλους, μάλιστα δε στα άτομα με ειδικές ανάγκες και στους ηλικιωμένους, οι οποίο σήμερα ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΝ εκεί! Ας σημειωθή δε ὀτι όλα αυτά τα σχέδια ο Μητροπολίτης μας δεν τα προώθησεν ούτε αυθαιρέτως ούτε και αυτοβούλως. Τις σκέψεις του έθεσε υπ’ όψει των αρμοδίων Αρχών. Ενημερώθηκαν αμέσως η 6η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Νομού Αχαΐας, ο Δήμος Αιγίου και η Κοινωνία του Αιγίου. Στα νέα σχέδια δόθηκε εγκαίρως μεγάλη δημοσιότητα. Υψώθηκαν γιγαντοαφίσες στην πόλη, διανεμήθηκαν ενημερωτικά έντυπα κλπ. Τέλος κάλεσε όλους να εκφέρουν τη γνώμη τους.
10. Οι έχοντες αντιρρήσεις ήσαν ελάχιστοι. Αυτοί, από λόγους αντιπαλότητος, ΔΕΝ είδαν το ζήτημα από την αληθινή του διάσταση! Δεν διατύπωσαν μια αντιπρόταση! Δεν μας έδωσαν μια άλλη λύση! Δεν ασχολήθηκαν με τα άτομα, που έχουν κινητικά προβλήματα! Απλώς πολέμησαν μια ενέργεια του Μητροπολίτου. θέλοντας να μειώσουν το πρόσωπό του, ωμίλησαν πρώτοι για καταστήματα και εμπορικές επιχειρήσεις. Είπαν όμως ψέματα! Αλλά το ψέμα ευκόλως μεν αναπαράγεται, αλλά δεν στεριώνει! Ο καιρός θα φανερώσει τους συκοφάντες! Τα γεγονότα θα αποδείξουν για μια ακόμη φορά ότι η Ιερά Μητρόπολις αγωνίζεται για τον άνθρωπο και όχι για το χρήμα! Ας μη ξεχνάμε, ότι «όποιος γελάει τελευταίος, γελάει καλύτερα!»
11. Τέλος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας προέβη σήμερα στην παρακάτω
δήλωση:
«Προσκαλώ και προκαλώ τον συντάκτη του ρεπορτάζ δημοσιογράφο κ. Παναγιωτάκο και την Διεύθυνση της Συντάξεως, δηλ. τους κ.κ. Γ. Μαντέλα και Α. Σκυλλάκο, να έλθουν αμέσως στο Αίγιο και να ερευνήσουν για να διαπιστώσουν με τα δικά τους μάτια την πραγματική κατάσταση. Εάν αποδείξουν ότι το δημοσίευμα απέδωσε την πραγματική εικόνα και ότι όσα επιχειρούμε εδώ στον ιερό αυτό χώρο γίνονται με «σκεπτικό “Mall”», όπως εγράφη, τότε εγώ θα υποβάλω την παραίτησή μου και θα αποσυρθώ της ενεργού διακονίας από την Εκκλησία. Εάν όμως διαπιστώσουν, ότι έσφαλαν, τότε ας αναλάβουν να δημοσιεύσουν μία απλή επανόρθωση στην έγκριτη εφημερίδα τους «Ελεύθερος Τύπος» προς αποκατάσταση της αληθείας. Το αντάλλαγμα βεβαίως είναι δυσανάλογο. Φανερώνει όμως την αγανάκτηση της ψυχής μου».
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΡΕΠΕΙΑ ΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ!
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΤΡΥΠΗΤΗ, ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΙΣ ΑΙΓΙΟΥ
Στην εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος", η οποία κατά τεκμήριο υπηρετεί και εκφράζει την συντηρητική παράταξη, και ειδικώτερα στο χθεσινό της φύλλο, δημοσιεύθηκε ένα ρεπορτάζ, το οποίο όμως δεν αποδίδει την πραγματικό- τητα. Ο ρεπόρτερ, όπως υποψιάζομαι, παρασύρ-θηκε από τα συνήθη"παπαγαλάκια" και έγραψε φανταστικά και ατεκμηρίωτα πράγματα, χωρίς να εγγίσει την ουσία του ζητήματος.
Στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Τρυπητής, εδώ στό Αίγιο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Άτομα με αναπηρία και με ειδικές ανάγκες δεν μπορούν να προσεγγίσουν και να προσκυνήσουν την πανίερη και θαυματουργό εικόνα της Παναγίας μας μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν πολλές σκάλες και περί τα διακόσια (200) περίπου σκαλοπάτια! Μπορείτε να διαπιστώσετε την κατάσταση στη παραπάνω φωτογραφία. Έπειτα είναι και αυτά τα μεταγενέστερα προσκτίσματα, τα οποία είναι αταίριαστα με το Μνημείο! Πρέπει να καταργηθούν, να εξαφανισθούν! Έτσι ο Ναός θα αναδειχθή.
Με ρυθμίσεις, που σχεδίασε μία επίλεκτη Ομάδα εκλεκτών Μελετητών, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό τό πρόβλημα. Ετέθη μια πρόταση, η οποία και πρέπει να συζητηθή. Την βλέπετε στη Μακέττα, που υπάρχει στο σημείο αυτό. Με την πρόταση τοων Μελετητών πολλά προβλήματα αντιμετωπίζονται και επιλύονται, έτσι ώστε να βοηθηθούν όλοι, μάλιστα δε τά ΑΜΕΑ στην προσέγγισή τους. Κάποιοι ανεγκέφαλοι στη ρύθμιση αυτή είδαν "σκεπτικό Mall"! Δεν προσφέρουν μια νεά γόνιμη πρόταση, απλώς καταγγέλλουν καί πολεμούν! Τόση κακοήθεια και τόση μανία επιδεικνύουν! Εμείς όμως προχωρούμε. Μια πρόταση τέθηκε ήδη στο τραπέζι! Επομένως το ζήτημα είναι ποιός θα μας δώσει την πιο καλή, την πιό ρεαλιστική καί εφαρμόσιμη ιδέα, ώστε να επιτύχουμε τον στόχο μας.
Ο ρεπόρτερ του Ελευθέρου Τύπου, αγνοώντας τελείως την ουσία του ζητήματος, χωρίς να ερευνήσει, όπως επέβαλε το δημοσιογραφικό του καθήκον, μετέθεσε το κέντρο του βάρους σε άσχετα -και μειωτικά για τους ιερωμένους- ζητήματα και έγραψε ότι προσπαθούμε δήθεν να εγκαταστήσουμε εκεί εμπορικά πολυκατα- στήματα τύπου "Mall" καί συνεπώς ότι σκο- πεύουμε να κάνωμε επιχειρήσεις! Οι δύο φωτογραφίες, που δημο- σιεύουμε εδώ καταδεικνύουν την κακοήθεια.
Θεωρούμε αυτή την κατηγορία μέγιστη ύβρη, ιδιαιτέρως μετά τον θόρυβο που έχει ξεσπάσει εξ αφορμής της υποθέσεως Βατοπεδίου.
Θα περιμέναμε από την εφημερίδα, που εκφράζει, επαναλαμβάνω, τη συντηρητική παράταξη, περισσότερο σεβασμό στην Εκκλησία και μεγαλύτερη εντιμότητα. Αλλά καθώς φαίνεται οι μή συντηρητικοί τώρα πια σέβονται την Εκκλησία περισσότερο από τους συντηρητικούς! Το εισπράττουμε καθημερινώς! Το ζούμε μέσα στο πετσί μας! Μας κακομεταχειρίζονται και μας κακοποιούν αναιδέστατα, χωρίς καμμιά αναστολή. Αν υποθέσουμε, ότι ακόμη και αν έτσι είχαν τα πράγματα εδώ στο Ιερό Προσκύνημα της Τρυπητής ακόμη και τότε μια συντηρητική εφημερίδα θα τα παρουσίαζε με ένα σεβασμό στα εκκλησιαστικά πρόσωπα και με μιά κάποια διστακτικότητα, ώστε να μη βλάπτεται η Εκκλησία. Ο ρεπόρτερ ας πάρει μερικά μαθήματα ευπρεπείας από το σημερινό φύλλο της εγκρίτου και ιστορικής εφημερίδος των Πατρών "Πελοπόννησος¨ και ας θαυμάσουν την επιδεξιότητα και κυρίως το ηθος της Δημοσιογράφου. Αναφέρεται στα δημοσιεύματα του Ελ. Τύπου, αλλά με σεβασμό στο θεσμό και στα εκκλησιαστικά πρόσωπα. Δεν σκυλλεύει το ιερό σώμα της Εκκλησίας! Δεν αλλοιώνει την ειδησεογραφία, αλλά και δεν δολοφονεί την υπόληψη ενός Ιεράρχη.
Δυστυχώς όμως μπροστά στον πειρασμό του κέρδους χάθηκε πια η αιδώς! Ζούμε και πάλι το βάρβαρο δόγμα "ο θάνατός σου η ζωή μου". Η εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος δεν σεβάσθηκε την διακονία ενός Αρχιερέως, ο οποίος αριθμεί τριάκοντα τρία (33) έτη 'Αρχιερωσύνης, όλα δε μαζί σαράντα οκτώ (48) χρόνια εντίμου διακονίας μέσα στην Εκκλησία!
Εμείς αντιδράσαμε αμέσως! Καταγγείλαμε τά όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα ως ¨ΚΑΚΟΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΨΕΥΔΗ". Προσκαλέσαμε τον δημοσιογράφο να έλθει αυτοπροσώπως στο Αίγιο καί να ερευνήσει, αναζητώντας την αλήθεια. Αν αποδείξει, ότι επιχειρούμε δραστηριότητeς μέ "σκεπτικό Mall", τότε εμείς θα υποβάλουμε αμέσως την παραίτησή μας και θα εξέλθουμε της ενεργού διακονίας στην Εκκλησία! Αυτή ήταν και παραμένει η υπερήφανη απάντησή μας στην δημοσιογραφική κακοήθεια! Τώρα πλέον περιμένουμε την απάντηση. Γνωρίζω πως είναι τρέλλα να τα βάζεις με τα πανίσχυρα ΜΜΕ, τα ηλεκτρονικά και τα έντυπα. Αλλά χρειάζονται και κάποιοι "τρελλοί¨ για το Χριστό μας και για την Εκκλησία μας! Κι εγώ θέλω να είμαι ένας απ αυτούς!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ
ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 21ης Μαΐου 2009
α. ἀ 42/2009 Ἐν Αἰγίῳ τῇ 21η Μαΐου 2009
ΚΑΚΟΗΘΕΙΕΣ & ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΨΕΥΔΗ!
Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδος «Ελεύθερος Τύπος» δημοσιεύεται ρεπορτάζ
με τίτλο: «Από οίκος Θεού....οίκος εμπορίου η Παναγία η Τρυπητή στο Αίγιο».
Η απάντησή μας είναι απλή και ξεκάθαρη.
1. Από το κείμενο του συντάκτη του ρεπορτάζ ΟΥΔΟΛΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ο τίτλος, επομένως και ο ισχυρισμός του κ. δημοσιογράφου, ο δε παραλληλισμός των επιχειρουμένων βελτιώσεων στο κτιριακό συγκρότημα της Παναγίας Τρυπητής στο Αίγιο με τα πολυκαταστήματα «Mall» δεν είναι απλώς ατυχής. Είναι βλάσφημος και συκοφαντικός.
2. Σε πολύ σοβαρά ζητήματα χρέος του δημοσιογράφου είναι η διασταύρωση των πληροφοριών. Πλην όμως ο κ. Παναγιωτάκος δεν υποβλήθηκε στον κόπο να ζητήσει και τη δική μας άποψη. Δέχθηκε πληροφορίες και υπέκυψε σε πληροφοριοδότες, οι οποίο προφανώς ήθελαν να εκθέσουν την Εκκλησία. Άρα ο τίτλος «από οίκος Θεού ...οίκος εμπορίου» είναι άδικος, το δε δημοσίευμα ψευδέστατο και παντελώς απαράδεκτο.
3. Πράγματι η Ιερά Μητρόπολις ενδιαφέρεται να αναπλάσει το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Τρυπητής και να επιλύσει χρονίζοντα ζωτικά προβλήματα προσπελάσεως, ένεκα των οποίων σήμερα είναι αδύνατη η προσπέλαση σε άτομα με κινητικά προβλήματα, με ειδικές ανάγκες και γενικώς σε ηλικιωμένους. Υπάρχουν διακόσια περίπου σκαλοπάτια! Απευθυνθήκαμε λοιπόν σε ένα πολύ σοβαρό Γραφείο Μελετη-τών της Θεσσαλονίκης, όπου συνεργάζονται δέκα επιστήμονες μεγάλου κύρους, έμπειροι στην αποκατάσταση Μνημείων και στον έγκριτο Ναοδόμο κ. Δημ. Χρηστίδη.
4. Το Αρχαιολογικό Συμβούλιο συνεδρίασε προχθές Τρίτη 19/05/09 και ασχολήθηκε και με τον φάκελλο της ΤΡΥΠΗΤΗΣ. Μέχρι και αυτή την στιγμή το ΚΑΣ δεν μας έχει γνωστοποιήσει γραπτώς τις απόψεις του. Επομένως ό,τι λέγεται και ὀ,τι γράφεται κινδυνεύει να χαρακτηρισθή αυθαίρετο. Πλην όμως σύμφωνα με τις δικές μας πλη-ροφορίες ο Φάκελλος ΔΕΝ ΑΠΟΡΡΙΦΘΗΚΕ, όπως ισχυρίζεται το δημοσίευμα. Το Αρχαιολογικό Συμβούλιο, καθ’ ὅ είχε δικαίωμα, προέβη σε παρατηρήσεις επί των σχεδίων και υποδείξεις, τις οποίες με πολύ ενδιαφέρον αναμένουμε για να ενημε-ρωθούμε επισήμως και να τις εφαρμόσουμε. Η παρατήρηση π.χ. ότι δεν χρειάζεται δεύτερο καμπαναριό ή δεύτερο ασανσέρ ή ότι πρέπει να περιορισθή η αύξηση του όγκου του κυρίως Ναού, δεν μπορούν να θεωρηθούν επαναστατικές. Οπωσδήποτε όμως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, όσα ισχυρίζεται ο συντάκτης του άρθρου, όταν γράφει: «Τα Μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου δεν πίστευαν στα αφτιά τους όταν άκουσαν την πρόταση των μελετητών που προέβλεπε να δημιουργηθούν στην ευρύτερη περιοχή του ναού υπόγειο πάρκινγκ για πούλμαν, δύο ασανσέρ-καμπαναριά, κυλιόμενες σκάλες, καταστήματα».
5. Με περισσή αγωνία αναμένουμε να δούμε τον τρόπο με τον οποίο το ΚΑΣ θα αντιμετωπίσει το ζήτημα της προσπελάσεως στο Ιερό Προσκύνημα ατόμων με αναπηρίες, η με κινητικά προβλήματα και γενικώτερα των ηλικιωμένων, οι οποίοι θέλουν να φθάσουν στην ιερά Εικόνα της Παναγίας για να προσευχηθούν και να προσκυ-νήσουν. Πως θα μπορέσουν να παρακάμψουν τα διακόσια περίπου σκαλοπάτια; Πως θα λυθή αυτό το πρόβλημα ιδιαίτερα σήμερα, που ο μέσος όρος ζωής έχει αυξηθή κατά πολύ! Δικαίωμα προσκυνητού έχουν και όσοι έφθασαν το ογδοηκοστό, ακόμη δε και το ενενηκοστό έτος της ηλικίας τους. Το ΚΑΣ καλείται να δώσει την λύση! Κι εμείς την αναμένουμε με αγωνία.
6. Ένα δεύτερο, εξ ίσου σημαντικό, πρόβλημα είναι η ασφάλεια των προσκυνητών καθώς, εξερχόμενοι του Ιερού Προσκυνήματος, βρίσκονται αποτόμως στο οδόστρω-μα της Επαρχιακής οδού Πατρών-Κορίνθου, η οποία παρουσιάζει πυκνή κίνηση οχημάτων. Ώστε λοιπόν μια εσοχή, η οποία δημιουργείται από τους Μελετητές στην είσοδο του Ιερού Προσκυνήματος, παρακάμπτει τον κύριο οδικό άξονα και με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται ο κίνδυνος ατυχήματος. Στον προσκυνητή παρέχεται πλέον η δυνατότης να προσεγγίσει με ασφάλεια το χώρο του Ιερού Προσκυνήματος· στον οδηγό ταξί να αποβιβάσει με ασφάλεια τους επιβάτες· στον περαστικό να στα-θμεύσει για λίγο το
αυτοκίνητό του σ΄ένα περιωρισμένο χώρο σταθμεύσεως, χωρητικότητος δέκα περίπου οχημάτων, και να ανέλθει την κλίμακα για να προσκυνήσει. Η λύση αυτή
είναι επίσης αναγκαία κατά την τέλεση των Μυστηρίων Γάμου και Βαπτίσεως, όπου τόσον οι χριστιανοί όσο και οι εμπλεκόμενοι επαγγελματίες (φωτογράφοι, ανθοπώλες κλπ.) πρέπει να μεταφέρουν στο Ναό τις μπομπονιέρες, τα δώρα του Γάμου, τα άνθη, τα φωτιστικά κλπ., χωρίς να διασχίζουν τον κεντρικό άξονα της επαρχιακής οδού με κίνδυνο της ζωής τους. Έτσι λοιπόν ένα στεγασμένο ισόγειο χώρο αποβιβάσεως επιβατών και σταθμεύσεως οχημάτων ο ρεπόρτερ βάπτισε με τον πομπώδη τίτλο «υπόγειο πάρκινγκ για πούλμαν ..και καταστήματα» χάριν εντυπώσεων.
7. Οι κυλιόμενες σκάλες, (για την ακρίβεια είχε σχεδιασθεί μια κυλιόμενη σκάλα, που θα λειτουργούσε στη μία πλευρά της ανόδου), ήταν πράγματι στον αρχικό σχεδιασμό μας. Η λύση αυτή όμως μετά ταύτα απορρίφθηκε από την Ιερά Μητρόπολη για δύο κυρίως λόγους: επειδή θα ήταν μια πρόκληση στο μάτι του προσκυνητή, και επειδή επίσης θα ήταν πολυδάπανη στη συντήρησή της. Τα σχέδια όμως είχαν ήδη υποβληθεί, οπότε η διόρθωση θα ανεκοινούτο από τους Μελετητές διά ζώσης φωνής στο ΚΑΣ, όπως και έγινε.
8. Σήμερα δίπλα στο κτίσμα του κυρίως Ναού ευρίσκονται κάποια νεώτερα προσκτί-σματα του έτους 1950, τα οποία είναι εντελώς αταίριαστα και πολύ ακαλαίσθητα. Αυτά τα προσκτίσματα πρέπει να κατεδαφισθούν. Έλα όμως που στις μεταγενέστερες και ακαλαίσθητες αυτές προσθήκες λειτουργούν ήδη μια Αίθουσα Υποδοχής Προσκυνητών και μια μικρή Έκθεση ειδών ευλαβείας, αναγκαίοι χώροι και συνήθη πράγματα σε όλα ανεξαιρέτως τα ιερά Προσκυνήματα και τα Μοναστήρια της Ελλάδος. Εφόσον λοιπόν οι χώροι αυτοί θα
κατεδαφισθούν, κάπου πρέπει να δημιουργηθεί μια άλλη Αίθουσα Υποδοχής Προσκυνητών και μία Έκθεση ειδών ευλαβείας. Οι χώροι αυτοί δημιουργούνται στο πρανές μπροστά από το κεντρικό κτίριο και είναι κρυμμένοι μέσα στο πράσινο!
Γιατί άραγε τόση κακοήθεια; Πού είναι τα καταστήματα, και μάλιστα τύπου “Mall”, για τα οποία ομιλεί ο κ. δημοσιογράφος; Σε πολύ ευαίσθητα ζητήματα χρειάζεται περισσότερη σοβαρότης και μεγαλύτερη εντιμότης! Είναι απαράδεκτη η διατύπωση «Μελέτη με σκεπτικό «Μall», την οποία χρησιμοποιεί ο κ. Πάνος Παναγιωτάκος, συντάκτης του ρεπορτάζ. Δεν εκφράζει την πραγματικότητα. Είναι συκοφαντία!
9. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, ως Ποιμενάρχης αυτού του τόπου έχει συσσωρεύσει την εμπειρία τριάκοντα και πλέον ετών διακο-νίας, την οποία εκφράζουν τα σχέδια αυτά. Δεν είναι άλλωστε οι πρώτες, ούτε και οι μοναδικές αλλαγές, βελτιώσεις και δυναμικές επεμβάσεις, τις οποίες κατά την διάρκεια της ποιμαντορίας του έχει εφαρμόσει στο Ιερό Προσκύνημα και τις οποίες έχει αποδεχθή και έχει επικροτήσει ολόκληρη η χριστιανική Κοινωνία της περιοχής. Με τα υποβληθέντα στο ΚΑΣ σχέδια ο Σεβασμιώτατος επιδιώκει να δώσει οριστική λύση σε ωρισμένα χρηστικά προβλήματα, ώστε η προσέγγιση στην θαυματουργό και πανίερη Εικόνα της Παναγίας μας να καταστεί προσιτή σε όλους, μάλιστα δε στα άτομα με ειδικές ανάγκες και στους ηλικιωμένους, οι οποίο σήμερα ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΝ εκεί! Ας σημειωθή δε ὀτι όλα αυτά τα σχέδια ο Μητροπολίτης μας δεν τα προώθησεν ούτε αυθαιρέτως ούτε και αυτοβούλως. Τις σκέψεις του έθεσε υπ’ όψει των αρμοδίων Αρχών. Ενημερώθηκαν αμέσως η 6η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Νομού Αχαΐας, ο Δήμος Αιγίου και η Κοινωνία του Αιγίου. Στα νέα σχέδια δόθηκε εγκαίρως μεγάλη δημοσιότητα. Υψώθηκαν γιγαντοαφίσες στην πόλη, διανεμήθηκαν ενημερωτικά έντυπα κλπ. Τέλος κάλεσε όλους να εκφέρουν τη γνώμη τους.
10. Οι έχοντες αντιρρήσεις ήσαν ελάχιστοι. Αυτοί, από λόγους αντιπαλότητος, ΔΕΝ είδαν το ζήτημα από την αληθινή του διάσταση! Δεν διατύπωσαν μια αντιπρόταση! Δεν μας έδωσαν μια άλλη λύση! Δεν ασχολήθηκαν με τα άτομα, που έχουν κινητικά προβλήματα! Απλώς πολέμησαν μια ενέργεια του Μητροπολίτου. θέλοντας να μειώσουν το πρόσωπό του, ωμίλησαν πρώτοι για καταστήματα και εμπορικές επιχειρήσεις. Είπαν όμως ψέματα! Αλλά το ψέμα ευκόλως μεν αναπαράγεται, αλλά δεν στεριώνει! Ο καιρός θα φανερώσει τους συκοφάντες! Τα γεγονότα θα αποδείξουν για μια ακόμη φορά ότι η Ιερά Μητρόπολις αγωνίζεται για τον άνθρωπο και όχι για το χρήμα! Ας μη ξεχνάμε, ότι «όποιος γελάει τελευταίος, γελάει καλύτερα!»
11. Τέλος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας προέβη σήμερα στην παρακάτω
δήλωση:
«Προσκαλώ και προκαλώ τον συντάκτη του ρεπορτάζ δημοσιογράφο κ. Παναγιωτάκο και την Διεύθυνση της Συντάξεως, δηλ. τους κ.κ. Γ. Μαντέλα και Α. Σκυλλάκο, να έλθουν αμέσως στο Αίγιο και να ερευνήσουν για να διαπιστώσουν με τα δικά τους μάτια την πραγματική κατάσταση. Εάν αποδείξουν ότι το δημοσίευμα απέδωσε την πραγματική εικόνα και ότι όσα επιχειρούμε εδώ στον ιερό αυτό χώρο γίνονται με «σκεπτικό “Mall”», όπως εγράφη, τότε εγώ θα υποβάλω την παραίτησή μου και θα αποσυρθώ της ενεργού διακονίας από την Εκκλησία. Εάν όμως διαπιστώσουν, ότι έσφαλαν, τότε ας αναλάβουν να δημοσιεύσουν μία απλή επανόρθωση στην έγκριτη εφημερίδα τους «Ελεύθερος Τύπος» προς αποκατάσταση της αληθείας. Το αντάλλαγμα βεβαίως είναι δυσανάλογο. Φανερώνει όμως την αγανάκτηση της ψυχής μου».
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ
ΛΟΓΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ"
Μέρος 40ν
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Μέσα στο πνευματικό κλίμα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής συνεχίζουμε την παρουσίαση του έργου του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού «Λόγος Πνευματικός» και σας προσφέρουμε το τρίτο μέρος του που πιστεύουμε ότι θα μας βοηθήσει στον πνευματικό μας αγώνα αυτής της αγωνιστικής περιόδου για κάθε χριστιανό.
Γ΄Κυριακή των Νηστειών, 22 Μαρτίου 2009
______________________________________
Και ο αδελφός είπεν:
- Αληθινά γέροντα, έτσι έχουν τα πράγματα και όχι αλλιώς. Γι’ αυτό και ο κύριος ανεχόταν όσα έπαθε από τους Ιουδαίους, βλασφημίες, κτυπήματα και όλα τ’ άλλα που υπέστη. Πονούσε μεν για εκείνους, επειδή αγνοούσαν ως πλανεμένοι, γι’ αυτό και είπε πάνω στον Σταυρό · «Πάτερ άφες αυτοίς ου γάρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. 23, 34). Επί του Σταυρού δε, θριάμβευσε κατά της πανουργίας και της απάτης του διάβολου και των αρχόντων του και αγωνιζόμενος, όπως είπες, μέχρι θανάτου για την εντολή της αγάπης μας χάρισε τη νίκη εναντίον τους. Σύντριψε την δύναμη του θανάτου και με την ανάστασή Του δώρισε σε όλη τον κόσμο την ζωή. Ευχήσου, όμως, για μένα, γέροντα, να μπορέσω τέλεια να γνωρίσω τον σκοπό του Κυρίου και των αποστόλων του και να έχω την δύναμη σε καιρό πειρασμών να είμαι άγρυπνος και να μην αγνοώ τα νοήματα του διαβόλου και των δαιμόνων του.
*
* *
Και ο γέροντας αποκρίθηκε και είπε:
- Εάν όσα είπαμε τα έχεις για παντοτινή μελέτη, μπορεί να βγεις από την άγνοια. Αλλά να κατανοήσεις, ότι όπως εσύ πειράζεσαι, έτσι πειράζεται και ο αδελφός σου. Αυτόν μεν που πειράζεται να συγχωρείς, αυτόν δε που πειράζει και προσπαθεί να σε οδηγήσει σε μίσος εναντίον αυτού που πειράζεται, ν’ αντισταθείς και να μην υπακούσεις στις πονηριές του. Και αυτό είναι εκείνο που λέγει ο αδελφόθεος Ιάκωβος στην καθολική του επιστολή «Υποταγήτε τω Θεώ, αντίστητε δε τω διαβόλω και φεύξεται αφ’ υμών» (Ιακ. 4, 7). Εάν, λοιπόν, όπως είπαμε, είσαι άγρυπνος και έχεις παντοτινή μελέτη όσα ειπώθηκαν, θα μπορέσεις να γνωρίσεις τον σκοπό του Κυρίου και των αποστόλων του, και τους μεν ανθρώπους ν’ αγαπάς και να συμπάσχεις μαζί τους, όταν κάνουν σφάλμα, τους δε πονηρούς δαίμονες συνεχώς να τους πολεμάς, με την αγάπη. Εάν, όμως, είμαστε χαύνοι, αμελείς και ράθυμοι και σέρνουμε τον λογισμό μας στις σαρκικές ηδονές, όχι τους δαίμονες, αλλά τον εαυτόν μας και τους αδελφούς μας πολεμούμε, τους δε δαίμονες λατρεύουμε με αυτά και μαχόμαστε με τους ανθρώπους για το χατίρι τους.
*
* *
Και ο αδελφός είπε:
- Έτσι είναι, γέροντα, από την αμέλειά μου πάντοτε βρίσκουν αφορμές εναντίον μου οι δαίμονες. Σε παρακαλώ, γέροντα, πες μου πως μπορώ ν’ αποκτήσω την εγρήγορση.
Και αποκρίθηκε ο γέροντας:
- Η παντελής αμεριμνησία από τα γήινα και η συνεχής μελέτη της θείας Γραφής, φέρνει την ψυχή στον φόβο του Θεού. Ο δε φόβος του Θεού οδηγεί στην εγρήγορση. Τότε η ψυχή αρχίζει να βλέπει τους δαίμονες να την πολεμούν με τους λογισμούς και αμύνεται. Ο Δαβίδ έλεγε γι’ αυτά · «Και επείδεν ο οφθαλμός μου εν τοις εχθροίς μου» (Ψαλ. 53, 19). Σε αυτή την πάλη διέγειρε τους μαθητές του ο κορυφαίος των αποστόλων Πέτρος, και έλεγε · «Νήψατε, γρηγορήσατε, ότι ο αντίδικος υμών διάβολος, ως λέων ωρυόμενος περιπατεί, ζητών τίνα καταπίη · ώ αντίστητε στερεοί τη πίστει» (Α΄Πετρ. 5, 8). Ο δε Κύριος · « Γρηγορείτε και προσεύχεσθε, ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν» (Ματθ. 24, 41). Ο δε Εκκλησιαστής, λέγει · «Εάν πνεύμα του εξουσιάζοντος αναβή επί σέ, τόπον σου μη αφής» (Εκκλ. 10, 4). Τόπος δε του νου είναι η αρετή και η γνώση και ο φόβος τους Θεού. Ο δε θαυμαστός Απόστολος, που αγωνιζόταν γενναία και είχε μεγάλη εγρήγορση, έλεγε · «Εν σαρκί γάρ περιπατούντες, ου κατά σάρκα στρατευόμεθα. Τα γάρ όπλα της στρατειάς υμών ου σαρκικά, αλλά δυνατά τω Θεώ προς καθαίρεσιν οχυρωμάτων · λογισμούς καθαιρούντες, και παν ύψωμα επαιρόμενον κατά της γνώσεως του Θεού · και αιχμαλωτίζοντες παν νόημα εις την υπακοή του Χριστού · και εν ετάμω έχοντες εκδικήσαι πάσαν παρακοήν (Β Κορ. 10, 3-6). Εάν, λοιπόν, κι εσύ μιμηθείς τους αγίους, και με πόνο αφοσιωθείς στον Θεό, θ’ αποκτήσεις εγρήγορση.
* * *
Και ο αδελφός είπε:
- Και τι πρέπει να κάνει κανείς, γέροντα, για να μπορέσει ν’ ασχολείται συνέχεια με τον Θεό;
Και αποκρίθηκε ο γέροντας.
- Αδύνατον, να είναι συνεχώς αφοσιωμένος ο νους στον Θεό, εάν πρώτα δεν αποκτήσει αυτές τις τρεις αρετές, την αγάπη δηλαδή, την εγκράτεια και την προσευχή. Η μεν αγάπη ημερεύει το θυμό, η δε εγκράτεια μαραίνει την επιθυμία και η προσευχή χωρίζει τον νου απ’ όλα τα νοήματα και τον παρουσιάζει γυμνό ενώπιον του Θεού. Αυτές οι τρεις αρετές είναι συμπεριληπτικές όλων των άλλων, και χωρίς αυτές δεν έχει τη δύναμη ο νους ν’ αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό.
Μέρος 40ν
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Μέσα στο πνευματικό κλίμα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής συνεχίζουμε την παρουσίαση του έργου του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού «Λόγος Πνευματικός» και σας προσφέρουμε το τρίτο μέρος του που πιστεύουμε ότι θα μας βοηθήσει στον πνευματικό μας αγώνα αυτής της αγωνιστικής περιόδου για κάθε χριστιανό.
Γ΄Κυριακή των Νηστειών, 22 Μαρτίου 2009
______________________________________
Και ο αδελφός είπεν:
- Αληθινά γέροντα, έτσι έχουν τα πράγματα και όχι αλλιώς. Γι’ αυτό και ο κύριος ανεχόταν όσα έπαθε από τους Ιουδαίους, βλασφημίες, κτυπήματα και όλα τ’ άλλα που υπέστη. Πονούσε μεν για εκείνους, επειδή αγνοούσαν ως πλανεμένοι, γι’ αυτό και είπε πάνω στον Σταυρό · «Πάτερ άφες αυτοίς ου γάρ οίδασι τι ποιούσι» (Λουκ. 23, 34). Επί του Σταυρού δε, θριάμβευσε κατά της πανουργίας και της απάτης του διάβολου και των αρχόντων του και αγωνιζόμενος, όπως είπες, μέχρι θανάτου για την εντολή της αγάπης μας χάρισε τη νίκη εναντίον τους. Σύντριψε την δύναμη του θανάτου και με την ανάστασή Του δώρισε σε όλη τον κόσμο την ζωή. Ευχήσου, όμως, για μένα, γέροντα, να μπορέσω τέλεια να γνωρίσω τον σκοπό του Κυρίου και των αποστόλων του και να έχω την δύναμη σε καιρό πειρασμών να είμαι άγρυπνος και να μην αγνοώ τα νοήματα του διαβόλου και των δαιμόνων του.
*
* *
Και ο γέροντας αποκρίθηκε και είπε:
- Εάν όσα είπαμε τα έχεις για παντοτινή μελέτη, μπορεί να βγεις από την άγνοια. Αλλά να κατανοήσεις, ότι όπως εσύ πειράζεσαι, έτσι πειράζεται και ο αδελφός σου. Αυτόν μεν που πειράζεται να συγχωρείς, αυτόν δε που πειράζει και προσπαθεί να σε οδηγήσει σε μίσος εναντίον αυτού που πειράζεται, ν’ αντισταθείς και να μην υπακούσεις στις πονηριές του. Και αυτό είναι εκείνο που λέγει ο αδελφόθεος Ιάκωβος στην καθολική του επιστολή «Υποταγήτε τω Θεώ, αντίστητε δε τω διαβόλω και φεύξεται αφ’ υμών» (Ιακ. 4, 7). Εάν, λοιπόν, όπως είπαμε, είσαι άγρυπνος και έχεις παντοτινή μελέτη όσα ειπώθηκαν, θα μπορέσεις να γνωρίσεις τον σκοπό του Κυρίου και των αποστόλων του, και τους μεν ανθρώπους ν’ αγαπάς και να συμπάσχεις μαζί τους, όταν κάνουν σφάλμα, τους δε πονηρούς δαίμονες συνεχώς να τους πολεμάς, με την αγάπη. Εάν, όμως, είμαστε χαύνοι, αμελείς και ράθυμοι και σέρνουμε τον λογισμό μας στις σαρκικές ηδονές, όχι τους δαίμονες, αλλά τον εαυτόν μας και τους αδελφούς μας πολεμούμε, τους δε δαίμονες λατρεύουμε με αυτά και μαχόμαστε με τους ανθρώπους για το χατίρι τους.
*
* *
Και ο αδελφός είπε:
- Έτσι είναι, γέροντα, από την αμέλειά μου πάντοτε βρίσκουν αφορμές εναντίον μου οι δαίμονες. Σε παρακαλώ, γέροντα, πες μου πως μπορώ ν’ αποκτήσω την εγρήγορση.
Και αποκρίθηκε ο γέροντας:
- Η παντελής αμεριμνησία από τα γήινα και η συνεχής μελέτη της θείας Γραφής, φέρνει την ψυχή στον φόβο του Θεού. Ο δε φόβος του Θεού οδηγεί στην εγρήγορση. Τότε η ψυχή αρχίζει να βλέπει τους δαίμονες να την πολεμούν με τους λογισμούς και αμύνεται. Ο Δαβίδ έλεγε γι’ αυτά · «Και επείδεν ο οφθαλμός μου εν τοις εχθροίς μου» (Ψαλ. 53, 19). Σε αυτή την πάλη διέγειρε τους μαθητές του ο κορυφαίος των αποστόλων Πέτρος, και έλεγε · «Νήψατε, γρηγορήσατε, ότι ο αντίδικος υμών διάβολος, ως λέων ωρυόμενος περιπατεί, ζητών τίνα καταπίη · ώ αντίστητε στερεοί τη πίστει» (Α΄Πετρ. 5, 8). Ο δε Κύριος · « Γρηγορείτε και προσεύχεσθε, ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν» (Ματθ. 24, 41). Ο δε Εκκλησιαστής, λέγει · «Εάν πνεύμα του εξουσιάζοντος αναβή επί σέ, τόπον σου μη αφής» (Εκκλ. 10, 4). Τόπος δε του νου είναι η αρετή και η γνώση και ο φόβος τους Θεού. Ο δε θαυμαστός Απόστολος, που αγωνιζόταν γενναία και είχε μεγάλη εγρήγορση, έλεγε · «Εν σαρκί γάρ περιπατούντες, ου κατά σάρκα στρατευόμεθα. Τα γάρ όπλα της στρατειάς υμών ου σαρκικά, αλλά δυνατά τω Θεώ προς καθαίρεσιν οχυρωμάτων · λογισμούς καθαιρούντες, και παν ύψωμα επαιρόμενον κατά της γνώσεως του Θεού · και αιχμαλωτίζοντες παν νόημα εις την υπακοή του Χριστού · και εν ετάμω έχοντες εκδικήσαι πάσαν παρακοήν (Β Κορ. 10, 3-6). Εάν, λοιπόν, κι εσύ μιμηθείς τους αγίους, και με πόνο αφοσιωθείς στον Θεό, θ’ αποκτήσεις εγρήγορση.
* * *
Και ο αδελφός είπε:
- Και τι πρέπει να κάνει κανείς, γέροντα, για να μπορέσει ν’ ασχολείται συνέχεια με τον Θεό;
Και αποκρίθηκε ο γέροντας.
- Αδύνατον, να είναι συνεχώς αφοσιωμένος ο νους στον Θεό, εάν πρώτα δεν αποκτήσει αυτές τις τρεις αρετές, την αγάπη δηλαδή, την εγκράτεια και την προσευχή. Η μεν αγάπη ημερεύει το θυμό, η δε εγκράτεια μαραίνει την επιθυμία και η προσευχή χωρίζει τον νου απ’ όλα τα νοήματα και τον παρουσιάζει γυμνό ενώπιον του Θεού. Αυτές οι τρεις αρετές είναι συμπεριληπτικές όλων των άλλων, και χωρίς αυτές δεν έχει τη δύναμη ο νους ν’ αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)