Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ ΠΑΣΑ- ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ ΠΑΣΑ- ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ

24 ΙΟΥΝΙΟΥ 1827- Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ

ΠΑΡΑΚΑΛΩ,  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΙΚΑ!

Η μάχη του Μ. Σπηλαίου (24 Ιουνίου 1827)

(Από το Ημερολόγιο Τοίχου 2010 της ΙΛΕΑ-20 χρονια ΙΛΕΑ)

0 Ιμπραήμ, αφού όλο το 1826 λεηλάτησε την Αρκαδία και την Λακωνία, επέστρεψε στην Πάτρα, και την άνοιξη του 1827 Βρίσκεται στην ορεινή Αχαΐα, όπου καταστρέφει, λεηλατεί και απειλεί, αναγκάζοντας πολλούς στο "Τουρκοπροσκύνημα" (δήλωση υποταγής), ενώ τους χορηγούσε και... πιστοποιητικό, το "ράφι μπουγιουρντί" (συγχωροχάρτι)! Έτσι λιμαινόταν όλα τα χωριά, ενώ είχαν τουρκοπροσκυνήσει Πάτρα, Καλάβρυτα και Βοστίτσα. 0 δε Ντελή Αχμέτ, πασάς της Πάτρας προστάτευε τους προσκυνημένους, κατά διαταγή του Ιμπραήμ, με πρωτοπαλλήκαρό του τον προδότη Νενέκο. Ακόμα και στο Μ. Σπήλαιο μπαινόβγαιναν άνθρωποι του Νενέκου, ενώ ο Ιμπραήμ σχεδίαζε το πάρσιμό του. Έτσι με 13.000 στρατό και το Νενέκο με 2.000 στρατοπέδευσε στα Σάλμενα, κοντά στο μοναστήρι, που το προστάτευαν - κατ' εντολή του Κολοκοτρώνη - ο Ν. Πετμεζάς με 6Θ0 αγωνιστές, και ο υπασπιστής του Φωτάκος, καθώς και ο Κ. Μέλιος με 100 μαχητές, στη 9έση"Ψηλός Σταυρός". Και πάντα με την φροντίδα του Κολοκοτρώνη οχυρώθηκε καλά το μοναστήρι και εσωτερικά. 0 Ιμπραήμ, αφού ήρθε πιο κοντά, στην Επάνω Ζαχλωρού, κάλεσε τρεις φορές τους υπερασπιστές να ... συμφιλιώσουν (να προσκυνήσουν δηλαδή). Οι καλόγεροι, βλέποντας το δισταγμό των καπεταναίων, βλέποντας τον Νενέκο να έρχεται με 3.000 Τούρκους και προσκυνημένους, τραβολογώντας περί τους 300 αιχμαλώτους, βλέποντας το στρατό του Ιμπραήμ να τους έχει "κλείσει" από παντού, έβγαλαν τα ράσα, φόρεσαν φουστανέλες (100 περίπου), και με μπροστάρη τον ηγούμενο τους Γεράσιμο Τορόλο, έπιασαν τη θέση "Παληάμπελο" και άρχισαν το τουφεκίδι! "...Τούτο δε ιδόντες ημείς εξεροκοκκινήσαμεν, από την εντροπη μας και παρευθύς εΒγήκαμεν από το μέρος της Κισσωτής, να υπάγομεν εις τον πόλεμον, που με την έφοδο του Τούρκικου ταχτικού, είχε πια γενικευτεί και Βάσταξε 13 ώρες...". (Φωτάκου, Απομνημονεύματα, τ. Β', σελ. 434). Μέχρι και στα έλατα ανέβηκαν οι υπερασπιστές του μοναστηριού και πυροβολούσαν τους Τούρκους και τους προσκυνημένους, με πείσμα, ώσπου τους έτρεψαν σε φυγή, και γενική υποχώρηση, προς τα Καλάβρυτα ενώ άφησαν 650 νεκρούς. Από τους Έλληνες μαχητές, τραυματίστηκαν μόνο 10, αλλά έπεσε νεκρός ο καπετάνιος Κ. Μέλιος. 0 Ιμπραήμ, μετά από αυτή την πανωλεθρία που έπαθε, δεν τόλμησε να σκεφτεί πάλι το Μ. Σπήλαιο. Η ιστορία εξύψωσε κυρίως το εθνικό φρόνημα και τη γενναιότητα των μοναχών, που έγραψαν στις σελίδες της την 24η Ιουνίου 1827, με ανεξίτηλα γράμματα.

ΜΙΑ ΣΕΜΝΗ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

_____Χθές για μια ακόμη φορά συναχθήκαμε στη σεβασμία καί ιστορική Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου για να προσευχηθούμε για τους αγωνιστές Μοναχούς καί τους λοιπούς υπερασπιστές της ελευθερίας καί να θυμηθούμε τη μεγάλη και νικηφόρα μάχη, η οποία δόθηκε σώμα με σώμα με τις πολυάριθμες ορδές του Ιμπραήμ Πασά. Ήταν η τελευταία μάχη διά της οποίας καταπαγιώθηκε η απελευθέρωση της Ελλάδος μας από την τετρακοσιόχρονη δουλεία μας στον αλλόθρησκο κατακτητήτη μας.

_______Ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος της ιστορικής Μονής π. Ιερώνυμος Κάρμας καθώς και οι λοιποί Πατέρες κατέβαλαν επιτυχώς φιλότιμες προσπάθειες, ώστε οι επισκέπτες να αναχωρήσουν πλήρως ευχαριστημένοι. 

______Η εκδήλωση αυτή επαναλαμβάνεται χρόνο, τελεί δε υπό την ευθύνη του ιστορικού Σωματείου "Παγκαλαβρυτινή 'Ενωσις", η οποία έχει βραβευθή από την Ακαδημία Αθηνών. Στην Μονή, λοιπόν, χθες προσήλθε πλήθος κόσμου για να τιμήσει το γεγονός. Μάλιστα, όπως ανήγγειλε ο αξιότιμος Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Δημήτριος Βαρβιτσιώτης, από του επομένου έτους στον αύλειο χώρο της Μονής θα επαναλειφθή η αναπαράσταση της Μάχης του Μεγάλου Σπηλαίου, η οποία για άγνωστους λόγους διακόπηκε ξαφνικά κατά το έτος 1974. Ώστε σε  μιά εποχή, κατά τήν οποία οι Κυβερνήσεις των τελευταίων ετών αντιμάχονται ό,τι αρχίζει από τά γράμματα "ελλ..." ή "εθν...", δηλ. ό,τι είναι ελληνικό ή εθνικό εμείς εδώ ψηλά στο Μέγα Σπήλαιο προσπαθούμε να διατηρήσουμε όχι μόνον ζωηρή, αλλά και ανόθευτη την ιστορική μνήμη εις πείσμα κάποιων, οι οποίοι οδηγούμενοι από την στρεβλωτική Ρεπούσειο θεωρία, θέλουν νά αλλάξουν τήν εθνική μας ιστορία καί παράδοση!  Βλέπετε, πως οι αριστερότροφες και στρεψόδικες κυρίες Δραγώνα καί Ρεπούση χωρίς αιδώ παρεμβαίνουν δημοσίως με μοναδικό σκοπό να στρεβλώσουν τήν ιστορία μας, να μας πείσουν, ότι η καταστροφή της Σμύρνης ήταν αποτέλεσμα συνωστισμού, ή ότι ο χορός του Ζαλόγγου ήταν ένας μύθος!  Όλα πια σ΄αυτόν εδώ το τόπο ισοπεδώνονται είτε από πολιτική σκοπιμότητα, είτε από τη ροή του χρήματος και ουδείς πια προβάλλει την παραμικρή αντίσταση! 

________Δυστυχώς ακόμη και Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, ανήκοντες οπωσδήποτε στην νεώτερη γενηά,  έχουν ενταχθή σ' αυτό το αριστερόστροφο κίνημα της εποχής μας, μόνο και μόνο για να αυξήσουν τήν επιρροή τους στον Ελληνικό Λαό! Ας με συγχωρήσουν να το εκστομίσω: Επιζητούν τήν εύνοια των ανθρώπων, των παραγόντων των ΜΜΕ κλπ. και όχι βέβαια την εύνοια του Θεού! Προβαίνουν σε εκπτώσεις και παραχωρήσεις μόνο και μόνο για να αρέσουν στους "κοσμικούς" κύκλους!  Λησμονούν όμως τον λόγο του αγίου Αποστόλου Παύλου "ει γαρ ....ανθρώποις ήρεσκον, Χριστού δούλος ουκ αν ήμην". (Γαλ. 1, 10), δηλ. εάν επεδίωκα να αρέσω στους ανθρώπους, δεν θα ήμουνα δούλος του Χριστού! Λησμονούν επίσης και την άλλη ομολογία του Αποστόλου -και άρα επιταγήν δι ημάς- "ούτω λαλούμεν, ουχ ως ανθρώποις αρέσκοντες, αλλά τω Θεώ" (Θεσσ. 2, 4). Μας το απέδειξαν με το Συνέδριο "Εκκλησία και Αριστερά"! Μας το απέδειξαν με την σιωπή τους στο "αντιρατσιστικό" νομοσχέδιο. Λαλίστατοι κατά τά άλλα, εσιώπησαν για την μετατροπή του μαθήματος των Θρησκευτικών σε μάθημα Θρησκειολογίας! Την αριστερόστροφη τοποθέτησή τους ή τήν ανοχή τους σε θέματα ηθικής και εθνικής υφής υψίστης σπουδαιότητος μας τήν επιβεβαιώνουν καθημερινώς.*** Και όχι μόνον! Ένας από αυτούς τους "μοντέρνους"  Ιεράρχες προσφάτως σε τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ ασχολήθηκε με το θέμα "Σεξ και Έρωτας"! Αυτά, δυστυχώς, είναι τα "καυτά" ζητήματα, τα οποία τους απασχολούν,  γι' αυτό και δεν έχουν χρόνο γιά να μας μιλήσουν για το ξεθεμελίωμα της Ελλάδος! Μοναχοί, Πρεσβύτεροι και Αρχιερείς, άγευστοι του γάμου, εμφανίζονται και μας διδάσκουν για το σέξ και για τον έρωτα! Αυτό δεν έχει ακουσθή! Το γεγονός, αποδεικνύει, ότι η κρίσις της εποχής μας έχει εισχωρήσει πολύ βαθειά, ακόμη και στην Εκκλησία!  Άντε, λοιπόν, Αδελφοί μου και Παιδιά μου, ας πουλήσουμε και τον Παρθενώνα! Θα πιάσουμε καλή τιμή!

______Στην Ιερά Μονή τον πανηγυρικό λόγο της ημέρας εξεφώνησε ο Εντιμότατος Φιλόλογος, ιστορικός καί συγγραφεύς κ. Κωνστ. Χολέβας. Με την εξαίσια ομιλία του ικανοποίησε το εκκλησίασμα, το οποίο και όλως αυθορμήτως ξέσπασε σε ζωηρά χειροκροτήματα. 
_______Στη συνέχεια το εκκλησίασμα, με εισήγηση του υπογράφοντος, δέχθηκε να  εκδώσει ένα Ψήφισμα, το οποίο και σας παρουσιάζουμε στη συνέχεια. 
+ Ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

ΣΗΜ. Στην Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου ἐλαβε χώρα και ένα άλλο υπέροχο γεγονός. Από την ιστορική Παγκαλαβρυτινή  Ένωση τιμήθηκε ο επί δεκαετίες διατελέσας Πρόεδρός της,  βετεράνος Δικηγόρος κ. Παναγιώτης Παπαϊωάννου, ο οποίος άγει ήδη το 92ο έτος της ηλικίας του.

***

Ας μη διαμαρτηρηθούν μερικοί, ότι είμεθα υπερβολικοί στις κρίσεις μας. Διαβάστε παρακάτω το παράπονο κάποιων πιστών τέκνων της Εκκλησίας, που επραγματοποίησαν μεγαλειώδη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη κατά της εκδηλώσεως  Gay Pride! To σχετικό δημοσίευμα μεταφέρουμε εδώ από το  "Αγιορείτικο Βήμα".
  

Σάββατο, 15 Ιούνιος 2013 14:27 katanixis.blogspot.gr

  

Δόξα τω Πανοικτίρμωνι Θεώ!!!

Αξιωθήκαμε, μέσα από πολλές δυσκολίες και ιδιότυπη πολεμική, με συμπαράσταση μόνον από ελάχιστους Ιεράρχες, με παντελή έλλειψη βοήθειας από φορείς της πόλης μας, με απουσία δράσεως και συμμετοχής των ενοριών, με αποκλεισμό από τα μέσα ενημέρωσης, τόσο των τοπικών καναλιών, του Δήμου και των υπολοίπων, όσο ακόμη και από τον εκκλησιαστικό σταθμό, με όλες αυτές λοιπόν τις αντιξοότητες, αξιωθήκαμε να φέρουμε εις πέρας με μεγάλη επιτυχία, την ειρηνική μας διαμαρτυρία για το Cay Pride Θεσσαλονίκης 2013. Δοξάζουμε και ευχαριστούμε τον Θεό γι αυτό!  

**************

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Η μεγαλεπίβολη στρατηγική του ηγουμένου του Μεγάλου Σπηλαίου,  αειμνήστου ηγουμένουΔαμασκηνού (24 Ιουνίου 1827)

εναντίον του πανίσχυρου και μεγάλου στρατηγού Ιμπραήμ Πασά:

«Ο,τι και αν κάνεις, χάνεις».

Αυτή η πολυτιμότατη στρατηγική, υπερέχουσα στρατηγικών χιλιάδων πολιτικών, διπλωματών και στρατηγών κρύβεται όχι μόνον από τους ξένους αλλά, δυστυχώς, και από Έλληνες.

Αντιθέτως, προβάλλεται διεθνώς η μηδαμινής σημασίας στρατηγική του Υπουργού Εξωτερικών της πρώην Σοβιετικής Ενώσεως Αντρέϊ Γκρομίκο, ο οποίος, όταν ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών του είπε : «θαήτο ευχής έργο να έλθη ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στην Μόσχα», απήντησε: «βεβαίως, εάν ήρχετοπροηγουμένως ο Γενικός Γραμματεύς της Σοβιετικής Ενώσεως στην Ουάσιγκτον».

Συνεπώς, επιβάλλεται να παύσουμε να μιμούμαστε και να μη κάνουμε σαν τους «νενέκους». Πρέπει  να πιστεύουμε και να αγωνιζόμαστε

ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΑΣ

σύμφωνα με τη πολυτιμότατη συμβουλή του ηγουμένου του Μεγάλου Σπηλαίου.

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΦΕΤΙΝΗ ΕΠΕΤΕΙΟ (16.6.2013)

ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ,

ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΘΗΚΕ, ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ,

 ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗ ΕΝΩΣΗ

ΜΕ ΚΥΡΙΟ ΟΜΙΛΗΤΗ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ Κ. ΚΩΝ/ΝΟΝ ΧΟΛΕΒΑ

                                                            Μέγα Σπήλαιο 16 Ιουνίου 2013

Οι προσελθόντες σήμερα εδώ, προσκυνητές της ηρωικής μάχης του Μεγάλου Σπηλαίου προσυπογράφουμε την ανάγκη ενάρξεως σθεναρού και συστηματικού αγώνα κατά της ψηφίσεως του τρομονόμου «φίμωτρον» και κατά της από κάθε εσωτερική και εξωτερική επιβουλή, επεξεργαζομένης διαλύσεως των αιωνίων, ανεκτίμητων πνευματικών και ηθικών αξιών της φυλής μας, Ορθοδοξία, Πατρίδα και Οικογένεια, χάρις εις τις οποίες διετηρήθησαν αλώβητα η πίστις μας, η γλώσσα μας και το έθνος μας ανά τις χιλιετίες.

Ενεκρίθη δια θερμού και παρατεταμένου χειροκροτήματος από τους άνω των 200 παρευρεθέντες και τούτο επιβεβαιώνεται από τις ακόλουθες υπογραφές των επωνύμων παρευρισκομένων :

 + Ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας  κ.  Αμβρόσιος

Δημ. Βαρβιτσιώτης , Πρόεδρος Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως

Γεώργιος Λαζουράς , Δήμαρχος Καλαβρύτων

Κων/νος Χολέβας , Ιστορικός

Αρχ/της π. Ιερώνυμος Κάρμας,  Ηγούμενος Ι.Μ. Μεγάλου Σπηλαίου

Ευανθία Μπεντεβή , Πρόεδρος Ι.Λ.Ε. Αιγιαλείας

Ιωάννης Αναγνωστόπουλος, Πρόεδρος Σωματείου «οι Φίλοι του Τάματος του

Έθνους»

Αικατερίνη Αναγνωστοπούλου, Γεν. Γραμματεύς του Ιδρύματος Προασπίσεως 

Ηθικών  και Πνευματικών Αξιών

Πέτρος Κόρδας ,Αιρετό μέλος ΥΔΔΕΕ  ΓΕ. ΕΓ. Λαμίας

Σωτήριος Τσενές , Πρόεδρος Καλαβρυτινών Αθήνας

Παναγιώτης Τσαπάρας , Διευθυντής Εφημερίδος «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ

 ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ»

          Παναγιώτης Παπαϊωάννου, ε. Πρόεδρος Παγκαλαβρυτινής Ενώσεως

Άρχισαν τα "όργανα"

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

Άρχισαν τα "όργανα"

«Καμπάνα» στις... εκκλησίες

«Καμπάνα» στις... εκκλησίες

Έντονο κύμα δυσφορίας προκαλεί σε κατοίκους της Ξάνθης, χριστιανούς και μουσουλμάνους, ο υπερβολικός -και σε πολλές των περιπτώσεων ενοχλητικός- θόρυβος που παράγεται από χώρους θρησκευτικής λατρείας της περιοχής, ο οποίος αγγίζει τα όρια της ηχορύπανσης.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία υπάρχουν επιτρεπτά όρια έντασης του ήχου ενώ σε περίπτωση υπέρβασής τους προβλέπονται κυρώσεις για το παράπτωμα της ηχορύπανσης, χωρίς φυσικά να εξαιρούνται θρησκευτικοί χώροι.

Όπως καταγγέλλουν κάτοικοι της Ξάνθης που μένουν κοντά σε τζαμιά ή εκκλησίες, οι μικροφωνικές εγκαταστάσεις που είναι τοποθετημένες σε χώρους θρησκευτικής λατρείας παράγουν ιδιαίτερα υψηλής έντασης ήχους, παρά το γεγονός ότι στο σύνολό τους βρίσκονται τοποθετημένοι σε πυκνοκατοικημένες περιοχές της πόλης.

Σε αρκετά από τα εν λειτουργία τζαμιά της περιοχής, ο ιδιαίτερα έντονος ήχος που παράγουν οι μικροφωνικές εγκαταστάσεις αποτελεί αιτία ενόχλησης των κατοίκων, οι οποίοι αναφέρονται σε ένα φαινόμενο που παρουσιάζεται συστηματικά και με την ίδια ακριβώς ένταση. Το ίδιο, συμβαίνει και σε αρκετές εκκλησίες της περιοχής τόσο με τη λειτουργία του ηλεκτρομηχανολογικού συστήματος κρούσης των καμπάνων όσο και με τις θρησκευτικές λειτουργίες ιδιαιτέρως της Κυριακής.

Ανατρέχοντας κανείς στη σχετική νομολογία αντικρίζει περιπτώσεις κατοίκων που έχουν προσφύγει στη δικαιοσύνη καταγγέλλοντας περιπτώσεις ηχορύπανσης από θρησκευτικούς χώρους και έχουν δικαιωθεί, ενώ δεν λείπουν οι περιπτώσεις όπου ιερείς έχουν ακόμη και καταδικαστεί πρωτοδίκως για ηχορύπανση και τους έχουν γίνει συστάσεις για μείωση της έντασης του παραγόμενου ήχου και προσαρμογής αυτού στην ισχύουσα νομοθεσία και στα όρια που αυτή επιβάλλει.

Πηγή: http://www.enikos.gr/society/152864,%C2%ABKampana%C2%BB_stis_ekklhsies.html

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου

Ευαγγέλιο Κυριακής: Ιωάν. ιζ΄ 1-13

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπάρας ὁ  Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε, 2 καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. 3 αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας  Ἰησοῦν Χριστόν. 4 ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· 5 καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. 6  Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. 7 νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· 8 ὅτι τὰ ρήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. 9  Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, 10 καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. 11 καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. 12 ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. 13 νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.

Ενωμένοι μαζί του

Η πραγματική δόξα

Στο ιερό Ευαγγέλιο της Κυριακής των Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου ακούμε ένα τμήμα της λεγομένης αρχιερατικής προσευχής του Κυρίου μας· μιας προσευχής συγκλονιστικής που έκανε ο Κύριος μπροστά στους μαθητές του τη Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ. Εκεί στο υπερώο της Ιερουσαλήμ μετά το Μυστικό Δείπνο ο Κύριος, αφού ύψωσε τα μάτια του στον ουρανό, είπε:

Πάτερ, ήλθε η ώρα να θυσιασθώ για τη σωτηρία του κόσμου. Δέξου τη θυσία μου αυτή και δόξασε τον Υιό σου, για να Σε δοξάσει και ο Υιός σου· για να λυτρώσει όσους πίστεψαν σ’ Αυτόν και να τους προσφέρει την αιώνια ζωή. Και αυτή είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν οι πιστοί Εσένα τον μόνο αληθινό Θεό και εμένα που με έστειλες στον κόσμο. Εγώ Σε δόξασα πάνω στη γη. Και με τη θυσία που θα προσφέρω σε λίγο πάνω στο σταυρό, ολοκλήρωσα τελείως το έργο που μου έδωσες να επιτελέσω. Και τώρα που θα φύγω από τον κόσμο αυτό, δόξασέ με και ως άνθρωπο εσύ, Πάτερ, με την δόξα την οποία είχα κοντά σου πριν να δημιουργηθεί ο κόσμος.

Μέσα στη συγκλονιστική αυτή αρχιερατική προσευχή ακούμε τον Κύριο πολλές φορές να μιλάει για τη δόξα του. Σε ποια όμως δόξα αναφέρεται; Όσο κι αν μας φαίνεται παράξενο, ο Κύριος αναφέρεται στη δόξα της σταυρικής του θυσίας που θα ακολουθήσει. Βέβαια ο Κύριος δοξάστηκε και με τα εκπληκτικά θαύματά του, με την αγία ζωή του, με την απαράμιλλη διδασκαλία του, με την Ανάστασή του και την Ανάληψή του.

Όμως η μεγαλύτερη δόξα του Κυρίου μας δεν πραγματοποιήθηκε σ’ αυτές τις στιγμές του θριάμβου, αλλά στις τραγικότερες και πιο ταπεινωτικές στιγμές της ζωής του. Ο Κύριός μας ανήλθε στην κορυφή του μεγαλείου του όταν ανυψώθηκε στην κορυφή του Γολγοθά και αποκάλυψε στους ανθρώπους το ανυπέρβλητο ύψος της αρετής του. Μιας αρετής που ακτινοβόλησε στον ουρανό, στη γη και τα καταχθόνια. Διότι ο Κύριός μας πάνω στο σταυρό αποκάλυψε στο μεγαλύτερο βαθμό την τέλεια αγάπη του για τα πλάσματά του. Εκεί στην τρομερή αγωνία του Πάθους έδειξε τη βασιλική του μεγαλειότητα. Με ανεξικακία και υπομονή δοκίμασε όχι μόνο τους αφόρητους πόνους του μαρτυρίου, αλλά και σήκωσε με εγκαρτέρηση το αβάστακτο βάρος των αμαρτιών μας. Ο σταυρός του έγινε το υψηλότερο βήμα της ανθρωπότητας, που διακηρύττει μία δόξα άφθαστη.

Σε τέτοιου είδους δόξα όμως ο Κύριος καλεί και όλους εμάς. Διότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι για τη δόξα. Δυστυχώς όμως αναζητούμε την καταξίωσή μας σε λάθος δρόμο: στη ματαιότητα, στα τάλαντα, στην εξουσία, στην αναγνώριση. Αυτή όμως η κοσμική καταξίωση είναι ψεύτικη, φευγαλέα. Η αληθινή δόξα βρίσκεται στο δρόμο της θυσίας, στην κοινωνία των παθημάτων του Κυρίου μας. Υψωνόμαστε όταν θυσιαζόμαστε· όταν υπομένουμε πειρασμούς, περιφρονήσεις, συκοφαντίες, αδικίες· όταν ξέρουμε να συγχωρούμε και να ευεργετούμε· όταν σταυρώνουμε καθημερινά τον εαυτό μας και τα πάθη του.

Η ενότητα των πιστών

Στην συνέχεια της αρχιερατικής του προσευχής ο Κύριος προσεύχεται για τους μαθητές του και για όλους του πιστούς. Πάτερ άγιε, λέει, εγώ φανέρωσα το όνομά σου στους ανθρώπους που μου εμπιστεύθηκες. Απεκάλυψα σ’ αυτούς τις αλήθειες που μου έδωσες. Και αυτοί δέχθηκαν τον λόγο σου και πίστεψαν ότι όλα όσα έχω από Σένα προέρχονται και ότι εγώ από Σένα γεννήθηκα. Τη στιγμή αυτή Σε παρακαλώ για εκείνους που μου έδωσες. Εγώ δεν θα είμαι πλέον σωματικώς στον κόσμο. Αυτοί όμως θα είναι. Όσο ήμουν μαζί τους τούς φύλαξα. Πάτερ άγιε, φύλαξέ τους με την πατρική σου δύναμη, ώστε να παραμείνουν ενωμένοι μαζί μου και μεταξύ τους. Να είναι ενωμένοι, όπως κι εμείς είμαστε ένα.

Στο δεύτερο αυτό τμήμα της αρχιερατικής προσευχής του ο Κύριος προσεύχεται για όλους τους μαθητές του, ώστε να έχουν μεταξύ τους ενότητα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιθυμία του Κυρίου κατά τη συγκλονιστική αυτή ώρα. Να μένουμε όλοι οι πιστοί ενωμένοι μαζί του και μεταξύ μας μέσα στην αγία του Εκκλησία. Και γιατί το επιθυμεί αυτό ο Κύριος τόσο πολύ; Διότι γνώριζε ότι οι αιρετικοί ως λύκοι άγριοι θα ορμήσουν να καταπληγώσουν το σώμα της και θα το κομματιάσουν. Και προσεύχεται για την ενότητα των πιστών, διότι γνωρίζει ότι όταν οι Χριστιανοί χάσουν την ενότητα της πίστεως, χάνουν και τη Χάρη του Θεού, συγκεκριμένα ότι όλοι οι αιρετικοί, Παπικοί, Προτεστάντες και τόσοι άλλοι, δεν είναι μέλη της μίας αγίας Εκκλησίας, και γι’ αυτό δεν έχουν τη Χάρη του Θεού, δεν έχουν πραγματικά Μυστήρια, δεν ανήκουν στην Εκκλησία, αλλά είναι αιρετικές ομάδες. Όλοι αυτοί έχουν απομακρυνθεί από τον Χριστό και την αλήθεια του. Και δεν μπορούν να φθάσουν στον αγιασμό και στη θέωση έξω από τη μία αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία.

Την αλήθεια αυτή τη γνώριζαν πολύ καλά οι άγιοι θεοφόροι Πατέρες της Α’ Οικουμενικής Συνόδου. Γι’ αυτό και πολέμησαν δυναμικά τον αιρεσιάρχη Άρειο. Διότι κατανοούσαν ότι όποιος δεν είναι ενωμένος με την Εκκλησία, είναι στην πλάνη, είναι στο σκοτάδι, είναι επικίνδυνος. Αυτή την παρακαταθήκη άφησαν και σε μας: να μένουμε άρρηκτα ενωμένοι με τον Χριστό μας και την Εκκλησία του. Διότι ή είσαι ενωμένος με τον Χριστό και ανήκεις στη μία αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία ή είσαι αιρετικός, οπότε είσαι εκτός της Εκκλησίας. Ξεκάθαρα πράγματα!