FTHR SPYROS

Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013

Κυριακή Ε’ Λουκά – Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου

Ευαγγέλιο Κυριακής: Λουκ. ις’ 19-31

Εἶπεν ὁ Κύριος· 19 ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς. 20 πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος 21 καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἀπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ. 22 ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. 23 καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ τὸν Ἀβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. 24 καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε· πάτερ Ἀβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. 25 εἶπε δὲ Ἀβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι· 26 καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν. 27 εἶπε δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· 28 ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. 29 λέγει αὐτῷ Ἀβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. 30 ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ Ἀβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. 31 εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται.

Πλουσίου και Λαζάρου

Ο πλούτος καταστρέφει

Ο πλούσιος της Παραβολής του σημερινού Ευαγγελίου φορούσε πανάκριβα αρχοντικά ενδύματα και διασκέδαζε κάθε τόσο με πλούσια συμπόσια. Ούτε που νοιαζόταν καθώς έβλεπε στην εξώπορτά του εκείνον τον φτωχό Λάζαρο παραπεταμένο και γεμάτο πληγές. Πόσο υπέφερε ο δύστυχος! Ήθελε να χορτάσει από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου. Αλλά σαν να μην έφτανε αυτό, καθώς ήταν σχεδόν γυμνός, έρχονταν οι σκύλοι κι έγλυφαν τις πληγές του. Όμως ο Λάζαρος δεν έβγαζε από το στόμα του παράπονο εναντίον του πλουσίου ή του Θεού.

Πόσο μεγάλες οι αντιθέσεις των δύο αυτών ανθρώπων που βρίσκονταν τόσο κοντά μεταξύ τους! Ο πλούσιος ήταν ντυμένος με πολυτέλεια, κι ο Λάζαρος με τα έλκη του και τα κουρέλια του, ο πλούσιος καθόταν σε πολυτελή ανάκλιντρα, κι ο πτωχός πεταμένος στη γη. Ο πλούσιος περιβαλλόταν από επίσημους συνδαιτυμόνες, κι ο πτωχολάζαρος από σκυλιά.

Πόσο ανάλγητος αλήθεια ήταν ο πλούσιος! Πόσο κακό του έκανε ο πλούτος! Τον έκανε δούλο στη σάρκα, αδιάφορο για κάθε φτωχό γύρω του. Η πολυτέλεια τον οδήγησε στην αλαζονεία, την κοιλιοδουλία, την ασπλαχνία. Βέβαια η αμαρτία του πλουσίου δεν ήταν τόσο στα ενδύματά του ή στις τροφές του, όσο στο ότι φρόντιζε μόνο για τον εαυτό του. Η παρουσία του Λαζάρου έξω από το σπίτι του ήταν γι’ αυτόν μια διαρκής υπόμνηση και ευκαιρία αγάπης. Πώς μπορούσε ο πλούσιος να βλέπει τον άλλον να λιμοκτονεί και να μένει τόσο ανάλγητος; Αλλά ο πλούσιος της Παραβολής ενδιαφερόταν μόνο για τα πλούτη του. Δεν είχε ανώτερα ιδανικά και αξίες. Από έξω η εμφάνισή του μεγαλόπρεπη, από μέσα όμως η ψυχή του αραχνιασμένη. Από έξω αρώματα, και μέσα δυσωδία. Το σώμα του καλοπερνούσε στις ανέσεις, η ψυχή του όμως αργοπέθαινε μέσα στη φθορά.

Το ίδιο παθαίνουμε οι άνθρωποι, όχι μόνο οι πλούσιοι αλλά όσοι προσκολλώμαστε στα υλικά αγαθά μας, λίγα ή πολλά. Και νομίζουμε πως μ’ αυτά θα ευτυχήσουμε αδιαφορώντας για τους γύρω μας, τους ενδεείς, τους πεινασμένους. Και χωρίς να το καταλαβαίνουμε σκληραίνει η καρδιά μας, αγριεύει η ψυχή μας. Η προσκόλληση στα υλικά αγαθά είναι μεγάλος πειρασμός για τη ζωή μας. Κινδυνεύουμε όλοι μας.

Δρομολογούμε το μέλλον μας

Η πρώτη σκηνή τελείωσε. Ήταν η σκηνή πάνω στη γη. Στη συνέχεια όμως έχουμε τη δεύτερη σκηνή, επάνω στον ουρανό. Πρώτος πέθανε ο φτωχός. Κανείς ίσως να μην έδωσε σημασία στο θάνατό του. Άγγελοι του Θεού όμως κατήλθαν αμέσως από τα ύψη του ουρανού για να μεταφέρουν την υπομονετική ψυχή του στους κόλπους του Αβραάμ, για να βρει ανάπαυση στον παράδεισο. Πέθανε κάποτε και ο πλούσιος και τάφηκε με μεγαλοπρέπεια. Όμως την ψυχή του δεν την παρέλαβαν άγγελοι του Θεού, αλλά την άρπαξαν με μανία δαίμονες φοβεροί και την οδήγησαν στα ζοφερά σκοτάδια του Άδη. Εκεί τώρα ο πλούσιος υπέφερε φρικτά και άρχισε να κραυγάζει και να παρακαλεί: —Πάτερ Αβραάμ, λυπήσου με. Στείλε τον Λάζαρο να βουτήξει την άκρη του δακτύλου του στο νερό και να δροσίσει τη γλώσσα μου, διότι τυραννιέμαι μέσα σ’ αυτή την ανυπόφορη φωτιά. —Παιδί μου, θυμήσου ότι εσύ απόλαυσες με το παραπάνω τα αγαθά σου στη γη, κι ο Λάζαρος τα κακά της δυστυχίας του, απάντησε ο Αβραάμ· τώρα όμως εδώ αντιστρέφονται οι ρόλοι, ο Λάζαρος παρηγορείται γι’ αυτά που υπέφερε, εσύ όμως βασανίζεσαι διαρκώς. Και έπειτα ανάμεσά σας υπάρχει μεγάλο χάσμα αδιαπέραστο. Αλλά ο πλούσιος επιμένει: —Στείλε τουλάχιστον τον Λάζαρο στο σπίτι του πατέρα μου να πει στα πέντε αδέλφια μου τι γίνεται εδώ στον άλλον κόσμο, για να προλάβουν να μετανοήσουν και να μην έλθουν κι αυτοί εδώ στην κόλαση. Κι ο Αβραάμ του απάντησε: Έχουν στη γη τα βιβλία του Νόμου και των προφητών που μιλούν γι’ αυτά. —Όχι, πάτερ, συνεχίζει ο πλούσιος, δεν θα υπακούσουν στους προφήτες. Εάν όμως πάει σ’ αυτούς κάποιος από τους πεθαμένους ανθρώπους, θα μετανοήσουν. Ο Αβραάμ όμως έκλεισε το διάλογο λέγοντας: Εάν δεν έχουν καλή διάθεση να υπακούσουν στον Νόμο και τους προφήτες, δεν θα πεισθούν, ακόμη και αν αναστηθεί κάποιος από τους νεκρούς.

Από την Παραβολή αυτή παίρνουμε όλοι μας ένα μεγάλο δίδαγμα, ότι ο τόπος της αιώνιας κατοικίας μας προσδιορίζεται από τις επίγειες επιλογές μας. Ό,τι κάναμε θα το βρούμε μπροστά μας. Διότι ο καθένας μας προετοιμάζει την ψυχή του για τον αντίστοιχο τόπο. Κι αυτό που έχει μεγάλη σημασία για όλους μας είναι ότι όταν οι άνθρωποι αμαυρώνουμε καθημερινά την ψυχή μας με τις απολαύσεις των αισθήσεων, την καθιστούμε ακατάλληλη για τις ανώτερες πνευματικές απολαύσεις του πνευματικού κόσμου. Πώς να χωρέσει στον Παράδεισο η ψυχή μας, εάν εδώ στη γη ήταν απορροφημένη στην ύλη; Πώς να δοκιμάσει τις απερίγραπτες πνευματικές ηδονές του Παραδείσου μία ψυχή που ξέρει μόνο τις απολαύσεις της σαρκός και έχει περιορίσει την ευτυχία της στα φαγητά, στα γλέντια, στα ρούχα; Πώς να γευθεί τον Παράδεισο μία ψυχή σκληρόκαρδη και άπονη ανάμεσα στις εξαγιασμένες ψυχές τόσων ανθρώπων δοκιμασμένων από τον πόνο και τις θλίψεις της ζωής; Η αιώνια λοιπόν ευτυχία μας ή η ατελεύτητη δυστυχία μας μετά τον θάνατο καθορίζονται από τη διαγωγή που δείχνουμε πριν από τον θάνατό μας. Σήμερα δρομολογούμε το αιώνιο μέλλον μας. Τις επιλογές τις ξέρουμε. Οι προορισμοί ξεκάθαροι. Ας ετοιμαζόμαστε για το αιώνιο ταξίδι μας.

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

ΔΕΥΤΈΡΑ, 28 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2013

ΟΤΑΝ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΙΧΕ ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ, ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΛΕΒΕΝΤΙΑ!

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

ΤΟΤΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΠΑΝ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ!

ΤΩΡΑ;.............

_________Για μια ακόμη φορά ευρισκόμεθα μπροστά στη μεγάλη Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940! Μια μεγάλη ιστορική Επέτειο της νεώτερης ιστορίας μας, η οποία γεμίζει, πρέπει δηλ. να γεμίζει, με εθνική υπερηφάνεια ολόκληρη την ύπαρξή μας.
_________Δυστυχώς όμως η κατάσταση, όπως σήμερα έχει διαμορφωθεί δεν μας αφήνει περιθώρια για να νοιώσουμε αυτό που λέγεται "εθνική υπερηφάνεια"! Μα γιατί; θα με ερωτήσετε.
_________Για πολλούς λόγους, απαντώ. Να μερικοί, που έτσι πρόχειρα επιλέγω:

Η οικονομική δυστυχία, στην οποία μας έχουν βυθίσει οι Κυβερνήσεις απο τό 1981 και έπειτα. Πρώτα μας έμαθαν να ζούμε με δανεικά και τώρα καταντήσαμε να ζούμε ξένοι μέσα στο σπίτι μας! Διότι τώρα -με τους φόρους που μας επιβάλλουν- από ιδιοκτήτες καταντήσαμε να είμεθα μισθωτές του σπιτιού μας! Δεν το λέμε εμείς. Το γράφει μια εφημερίδα, από τις λίγες που απέμειναν και δεν έχουν προδόσει την αποστολή τους! Γράφει, λοιπόν, "ΤΟ ΠΑΡΟΝ": "Νοικάρηδες στα σπίτια μας"!!!! (27.10.2013)
Η υποβάθμιση της εθνικής συνειδήσεως! Στο όνομα του "εθνικισμού" εφθάσαμε στο σημείο να μη μπορούμε πια να ομιλήσουμε για την Πατρίδα! Όποιος το τολμά, χαρακτη- ρίζεται "εθνικιστής" και απορρίπτεται! Στις ημέρες μας όλο και πιο λίγο ακούγεται ο εθνικός μας Ύμνος. Τι μας χρειάζον- ται αυτά; Στο Δημόσιο Σχολείο τα παιδιά μας σήμερα μαθαίνουν πολλά για το "Πολυτεχνείο", όχι όμως και για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940! Ας μη ομιλούμε, λοιπόν, για την Ελλάδα! Το σύνθημα "Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία" της γενηάς του Πολυτεχνείου είναι πιο μοντέρνο! Χωρίς άλλο, μόνο με αυτό, παίρνεις το πιστοποιητικό του "Δημοκράτη"! Τι κι' άν αυτή η γενηά του Πολυτεχνείου είναι η αιτία της σημερινής δυστυχίας; Αυτό κανείς δεν το σκέπτεται!
Νοιώθουμε εθνικά ταπεινωμένοι, αφού για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2013 στη Θεσσαλονίκη, τα αεροπλάνα της πολεμικής μας αεροπορείας, καθώς επίσης και τα άρματα μάχης του πεζικού θα κινηθούν με καύσιμα, που εξασφαλίσθηκαν από "χορηγούς"! Δηλ. το Κρατικό Ταμείο ΔΕΝ έχει χρήματα! Έπιασε πάτο! Ευτυχώς που βρέθηκαν κάποιοι Δωρητές!....."Επιστρέφουν μετά τρία χρόνια τα μαχητικά αεροπλάνα και τα άρματα μάχης στη στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη. Η δωρεά καυσίμων από ιδιωτική εταιρεία πετρελαιοειδών....... αποτέλεσαν τη μέση οδό στη διένεξη μεταξύ του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και του υπουργού Εθνικής Άμυνας για το κόστος" διαβάσαμε στην εφημερίδα " Η Καθημερινή" σήμερα το πρωΐ (27.10.2013). (Και να σκεφθούμε ότι ο κ. Αντιπρό- εδρος της Κυβερνήσεως λίγους μήνες πρίν - όπως έγραψαν τότε οι εφημερίδες- δαπάνησε το αστρονομικό ποσόν των 800.000 €, προκειμένου να ανακαινίσει τό Γραφείον του Αντιπροέδρου της Κυβερνήσεως, όταν ανέλαβε αυτό αξίωμα!! Ή ότι ο τότε Πρωθυπουργός κ. Γεώργιος Παπανδρέου μετέτρεψε σε Γυμναστήριο για προσωπική του χρήση τόν τελευταίο όροφο του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρυθμί- σεως! Οι ειδήσεις αυτές ουδέποτε διεψεύσθησαν!)
Πως, λοιπόν, μπορείς να νοιώσεις εθνική υπερηφάνεια στις 28 Οκτωβρίου; Φαντασθήτε να γινόταν αύριο κάποια επίθεση από την Τουρκία! Οι περισσότεροι νεο-'Ελληνες των καιρών μας θα έλεγαν: "Γιατί να χαλάμε τη ζαχαρένια μας; Θα τούς πούμε: περάστε, Κύριοι! Και θα ησυχάσουμε! Ούτε μάχες, ούτε νεκροί, ούτε ήρωες, ούτε δάφνες! Αμ πως! Τι δηλ. θα σκοτωθούμε για την Πατρίδα σαν τούς "χαζούς" του έπους του 1940, που είπαν τό ΟΧΙ και επολέμησαν στα Αλβανικά Σύνορα; Τότε, που οι ηρωΐδες Γυναίκες της Πίνδου μετέφεραν τα πυρομαχικά στην πλάτη τους! Τι χαζομάρες ήσαν αυτές; "Περάστε, Κύριοι", εμείς ΔΕΝ είμεθα εθνικιστές! Είμεθα .......πολιτισμένοι άνθρωποι!" Τί κι' αν έπειτα από τό έπος του 1940 η διεθνής πολιτική σκηνή αποφάνθηκε: "Μέχρι τώρα ελέγαμε, ότι οι Έλληνες πολεμούν σάν Ήρωες. Από εδώ και πέρα θα πρέπει να λέμε, ότι οι Ήρωες πολεμούν σάν Έλληνες". Για τον σημερινό νεο-Έλληνα αυτό πια δέν έχει καμμιά αξία! Εκεί μας οδήγησαν οι "διαφωτιστές" τύπου της κυρά-Δραγώναινας, της κυρά-Ρεπούσαινας και άλλων παρομοίων προσώπων, που αποτελούν, δυστυχώς, "οδηγητικά πνεύματα" στον τομέα της εθνικής διαπαιδαγωγήσεως και επιμορφώσεως των νεωτέρων Ελλήνων!
Αφ' ότου η ελληνική Παιδεία αλώθηκε από εκπαιδευτικούς της αριστερόστροφης κουλτούρας, η εθνική συνείδηση "θάφτηκε" πια στα κατάβαθα της γης. Ενθυμούμαι πώς όταν εμείς ήμασταν μαθητές, τα τραγούδια μας τότε ήσαν πατριωτικά. Νά μερικά απ' αυτά, που ακόμη ενθυμούμαι.

"Μακεδονία ξακουστή,

του Αλεξάνδρου η Χώρα,

που έδιωξες τους Βούλγαρους

κι' ελεύθερη είσαι τώρα...."

***

"Των εχθρών τα φουσάτα περάσαν,

σαν του λίβα που καίει τα σπαρτά,

με κανόνια τις πόλεις χαλάσαν,

μας ανάψαν φωτιές στα χωριά....."

****

"Έχω μια αδελφή,

κουκλίτσα λυγερή,

την λένε Βόρειο Ήπειρο,

την αγαπώ πολύ....."

***

"Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει,

δεν την σκιάζει φοβέρα καμμιά,

μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει,

και ξανά πρός τη δόξα τραβά....."

6. Μια ακόμη αιτία της μελαγχολικής διαθέσεώς μας είναι η ημέρα, που εδιάλεξεγια να έλθη για μια ακόμη φορά στην Αθήνα για το εθνοκτόνο έργο τηςη λεγόμενη "Τρόϊκα", δηλ. η Γερμανική τυραννική Τριανδρία, η οποία μας καταδυναστεύει και η οποία μας χορεύει στο ταψί, δηλ. η Δευτέρα 28η Οκτωβρίου 2013. Κανείς από τους Κυβερνώντε αυτόν τον τόπο, κανείς επαναλαμβάνω, δεν βρέθηκε για να τους είπη ένα ΟΧΙ! Να είπη δηλ. στους Τροϊκανούς: "Κύριοι, μην έλθετε αυτήν την ημέρα στην Αθήνα, διότι εμείς γιορτάζουμε μια μεγάλη εθνική Επέτειο. Θα θεωρηθή πρόκληση απο τον Ελληνικό Λαό, που τώρα πιά είναι τόσο πληγωμένος!"!!!

Η γελοιογραφία μιάς Αθηναϊκής εφημερίδος αποδίδει με γλαφυρότητα αυτήν την πραγματικότητα: Εικονίζονται οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος. Απέναντί τους είναι δυο Γερμανοί στρατιώτες. Μπροστά τους οι δύο Μεγαλώνυμοι δικοί μας έχουν τρία χαρτοκιβώτια. Το πρώτο γράφει: ΝΑΙ, σε όλα! Το δεύτερο γράφει: ΝΑΙ, στα πάντα! Στο τρίτο γράφει: ΝΑΙ, για πάντα!

7. Οι Εφημερίδες στην πλειονότητά τους, όπως και τα τηλεοπτικά ΜΜΕ αγνοούν την μεγάλη αυτή επέτειο! Την θεωρούν ξεπερασμένη τώρα πια! Εξαίρεση αποτέλεσαν η "ΕΣΤΙΑ", η οποία αναδημοσιεύει τό κύριο άρθρο της 28ης Οκτωβρίου 1940 με τίτλο: "Με την βοήθειαν του Θεού" καί "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",η οποία αφιερώνει ολόκληρες τις σελίδες της 26 και 27 στο μεγάλο αυτό γεγονός με πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

_________Σήμερα, λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί και φίλοι, ξαναγυρίζω κοντά σας. Παίρνω και πάλι στα αδύναμα χέρια μου το καρυοφύλλι μου καί αρχίζω πάλι τις άτακτες βολές μου. Πονάει η ψυχή μου για την Ελάδα μας, η οποία χάνεται! Πονάει επίσης για την αγία Ορθοδοξία μας, η οποία βάλλεται! Και, μη μπορώντας να κάμω κάτι άλλο, ρίχνω ντουφεκιές στον αέρα, δηλ. φωνάζω, όχι για να κάμω ντόρο, αλλά για να έχω την αγαθή μαρτυρία της συνειδήσεώς μου, ότι δεν εσιώπησα! Έπραξα, ό,τι μπορούσα! Λοιπόν, ας διώξουμε την μελαγχολία από τις ψυχές μας σήμερα 28 Οκτωβρίου 2013! Ας χαρούμε τό γεγονός! Ας προτρέψουμε και άλλους να χαρούν, να πανηγυρίσουν μαζί μας. Και ας προσευχηθούμε στο Θεό να αναπαύη τις ψυχές των "υπέρ Πίστεως και Πατρίδος πεσόντων"! Αιωνία η μνήμη αυτών.

Αίγιον, Δευτέρα, 28η Οκτωβρίου 2013

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

*****************************
ΕΝΑ ΥΠΟΘΕΤΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟ-ΕΛΛΗΝΕΣ

________Στην περιοχή του Οικισμού Παπάγου κατοικεί ο κ. Ιάκωβος Τσούνης, ο νεώτερος Βετεράνος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι το 13ο τέκνο μιάς πολυμελούς οικογενείας από την Εγλυκάδα των Πατρών. Με την κήρυξη του Πολέμου ο ηλικίας μόλις 15 ετών τότε Ιάκωβος με δική του πρωτο-βουλία μετέβη στο Αλβανικό μέτωπο για να πολεμήσει για την Ελευθερία, για την αγαπημένη μας Πατρίδα. Αναδείχθηκε έτσι και επισήμως ο νεώτερος Βετεράνος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου!

_________Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι τα κάποιος απο τους σύγχρονους "μοντέρνους" Έλληνες με τις νεώτερες αντιλήψεις περί Πατρίδος, περί Εθνικισμού, περί Ρατσισμού και τα τπαρόμοια συναντούσε κάπου στου Παπάγου τον κ. Τσούνη. Ο Βετεράνος του Αλβανικού Έπους, γεμάτος καλωσύνη, θα χαιρετούσε τον "μοντέρνο" Έλληνα των καιρών μας, και προσκαλώντας τον να πιούν μαζί ένα καφέ, θα τον ερωτούσε: "Καλέ μου φίλε, πές μου τη γνώμη σου. Καλά έκαμα και επήγα τότε στο Αλβανικό Μέτωπο; Τι νομίζεις; Πως κρίνουν την ενέργειά μου εκείνη οι φίλοι σου; Τι θα έκανες εσύ σήμερα σε μια ανάλογη περίπτωση;"

________Έχω την εντύπωση, ότι η απάντηση θα ήταν κάπως έτσι: " Εμείς, αγαπητέ μου Κύριε, δεν ασχολούμεθα τώρα πια με αυτά! Δεν μας νοιάζει αυτό που λέμε Πατρίδα! Ένα μας απασχολεί, το πως θα βρούμε εργασία. Θρησκεία και Πατρίδα ήσαν τα οράματα άλλων εποχών! Εμείς σήμερα ζητάμε "Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία".

Τώρα ..... παιδαγωγοί μας είναι μερικοί έξυπνοι άνθρωποι, όπως π.χ. ο εικονιζόμενος κύριος. Τώρα πια όποιος μιλάει για Πατρίδα είναι απορριπτέος! Δεν σας είπε κάποιος, ότι ακόμη και η καταστροφή της Σμύρνης αιτία της είχε τον συνωστισμό; Τώρα......

ΤΩΡΑ ........ΣΚΥΒΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!

ΑΡΑΓΕ XΑΘΗΚΕ ΠΙΑ Η ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ;

ΠΗΓΗ: HTTP://WWW.AGIORITIKOVIMA.GR/NEWS1/17036-OTAN-OI-ELLINES

ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΝ ΠΕΡΗΦΑΝΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΟΧΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ...

Σάββατο, 23 Φεβρουάριος 2013 11:37 defencenet.gr

Με την είσοδο του 1943, οι Έλληνες, εκτός από την πείνα και την καταπίεση, αντιμετώπιζαν και τον κίνδυνο της πολιτικής επιστράτευσης, παρά τις διαψεύσεις από τις γερμανικές αρχές κατοχής. Το μέτρο δεν αφορούσε τους έλληνες εβραίους, οι οποίοι σταδιακά άρχισαν να στέλνονται στην Πολωνία «για να εργασθούν».

Στις 23 Φεβρουαρίου δημοσιεύεται τελικά στην εφημερίδα «Γερμανικά Νέα» η διαταγή του στρατηγού Σπάιντελ για την πολιτική επιστράτευση των Ελλήνων. Οι κατοχικές δυνάμεις σκόπευαν να στείλουν κόσμο στη Γερμανία και ανά τη Μεσόγειο για να δουλέψει σε καταναγκαστικά έργα. Το ίδιο βράδυ ο κατοχικός πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος (από τους πρωτοπόρους της γυναικολογίας - μαιευτικής στην Ελλάδα) και ο υπουργός Εργασίας Νικόλαος Καλύβας (παλιός συνδικαλιστής και σοσιαλιστής, που εκτελέστηκε στις αρχές του 1944 από την ΟΠΛΑ), έσπευσαν να δημοσιεύσουν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως σχετικό διάταγμα με τίτλο «Περί υποχρεωτικής εργασίας του αστικού πληθυσμού της Ελλάδος».

Η αντίδραση των δοκιμαζόμενων Ελλήνων υπήρξε ακαριαία. Την επόμενη μέρα (24 Φεβρουαρίου) χιλιάδες άνθρωποι ξεχύνονται στους δρόμους της Αθήνας για να βροντοφωνάξουν «Κάτω η επιστράτευση» και να ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο. Μία ομάδα διασπά τον αστυνομικό κλοιό και καταστρέφει το γραφείο του κατοχικού πρωθυπουργού Λογοθετόπουλου στη Βουλή. Μία άλλη, αφού υπερφαλαγγίζει τους ιταλούς καραμπινιέρους, πυρπολεί το Υπουργείο Εργασίας (Μπουμπουλίνας και Τοσίτσα γωνία), όπου είχε γίνει ο προπαρασκευαστικός σχεδιασμός για την επιστράτευση. Κατά τις συγκρούσεις, τρεις διαδηλωτές σκοτώνονται και τριάντα τραυματίζονται σοβαρά.

Τις επόμενες μέρες το αυθόρμητο δίνει τη θέση του στο οργανωμένο. Τηλεφωνητές, δημόσιοι υπάλληλοι και μαθητές κατεβαίνουν στους δρόμους. Η αντίδραση κατά της επιστράτευσης φουντώνει. Η κηδεία του εθνικού ποιητή Κωστή Παλαμά στις 28 Φεβρουαρίου μετατρέπεται σε αντικατοχική διαδήλωση.

Στις 5 Μαρτίου συγκροτείται μεγάλη διαδήλωση κατά της πολιτικής επιστράτευσης. Από την παράνομη εφημερίδα «Το Ελληνικόν Αίμα» (φ. 15/3/1943) διαβάζουμε:

«…Την πρωΐαν της ημέρας εκείνης (5/3/1947) εσημειώθησαν μεγάλαι συγκεντρώσεις εις τα κεντρικώτερα σημεία της πόλεως. Αι συγκεντρώσεις μετετρέποντο εις διαδηλώσεις, αίτινες διά της συνεχούς ενώσεως των διαφόρων ομάδων απετέλουν έναν αφαντάστως ορμητικόν χείμαρρον, έτοιμον εν κυριολεξία να παρασύρη κάθε ίχνος των βαρβάρων… Μία των μεγαλυτέρων διαδηλώσεων διήλθε προ του Δημαρχειακού Μεγάρου, όπου ο παριστάνων τον δήμαρχον κύναιδος ετόλμησε να εξέλθη εις τον εξώστην διά να... καθησυχάση τα πλήθη. Από τα στόματα των χιλιάδων διαδηλωτών διατηρούντων όλον το αθηναϊκόν χιούμορ των ηκούσθη η σύστασις: Μέσα αδελφή! Και η Αγγέλα έσπευσεν να εισέλθη...».

Σημειώνεται ότι διορισμένος Δήμαρχος εκείνη την περίοδο ήταν ο συνδικαλιστής βιοτέχνης Άγγελος Γεωργάτος.

Προ της ογκούμενης λαϊκής αντίδρασης, οι κατακτητές αναγκάζονται να ακυρώσουν την πολιτική επιστράτευση στις 10 Μαρτίου 1943. Πρόκειται για μεγαλειώδη στιγμή της Εθνικής Αντίστασης, ένα ανεπανάληπτο γεγονός σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Η ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης ήταν και η τελευταία πολιτική πράξη της δεύτερης κατοχικής κυβέρνησης. Ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος αντικαταστάθηκε ως ανεπαρκής από τους Γερμανούς με τον Ιωάννη Ράλλη τον Απρίλιο του 1943.

... ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΗ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ, ΣΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΟΥ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ. ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΛΟΙΠΟΝ ΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΜΝΗΜΗ, ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ...

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ!

ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΙΧΑΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Η Φωτογραφία μας προέρχεται από το "αγιορίτικο βήμα" και παρουσιάζει μια οικογενειακή σκηνή απο τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πατέρας έχει φονευθή, η Μητέρα κυτάζει αγριωπά καί ο γυιός φοράει το πηλήκιο του νεκρού πατέρα και δείχνει αποφασιστικότητα. Πηγή: http://www.agioritikovima.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=17013:

******

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ:
ΘΑΥΜΑ!
ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940

Όταν μιλάνε εκείνοι που έζησαν τα γεγονότα αυτο- προσώπως, τα λόγια περιττεύουν.

Ναι, λοιπόν! Ολόζώντανη μπροστά τους, την υπεραγία Θεοτόκο έβλεπαν εκεί, στα βουνά της Πίνδου, ο Νικόλαος Γκατζάρος κι ένα σωρό άλλοι συμπολεμιστές του!
Η Παναγία μας προστάτεψε, βοήθηκε και καθοδήγησε τον ελληνικό στρατό στη νικηφόρα πορεία του 1940!

Δευτέρα 8 Ιουλίου 2013

Ἁγιολόγιον - Ἰούλιος 08

Ὁ Ἅγιος Προκόπιος ὁ Μεγαλομάρτυς
Γεννήθηκε στὴν Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ πατέρα χριστιανό, ποὺ ὀνομαζόταν Χριστοφόρος, καὶ μητέρα εἰδωλολάτρισσα, τὴν Θεοδοσία. Ὅταν μεγάλωσε ὁ Προκόπιος, ἡ μητέρα του κατάφερε, ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς (290) πῆγε στὴν Ἀντιόχεια, νὰ τὸν κάνει δούκα Ἀλεξανδρείας. Καὶ μάλιστα, τοῦ ἀνέθεσαν τὸ διωγμὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν. Ὅμως, τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου ἦταν ἄλλο. Ἐνῷ κάποια νύκτα βάδιζε μὲ τὴν συνοδεία του, εἶδε σταυρὸ κρυστάλλινο καὶ ἄκουσε φωνὴ νὰ τοῦ λέει: «ἐγὼ εἰμὶ ὁ ἐσταυρωμένος Ἰησοῦς, ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱός». Ἔκπληκτος ἀπὸ τὸ ὅραμα καὶ τὴν φωνή, διέκοψε τὴν συγκεκριμένη πορεία του καὶ πῆγε στὴν Ἱερουσαλήμ, ὄχι πλέον σὰν διώκτης, ἀλλὰ εὐαγγελιζόμενος τὸ Χριστό. Ὅταν τὸ ἔμαθε ἡ μητέρα του, τὸν κατήγγειλε στὸν ἔπαρχο Οὐλκίωνα ὅπου ὁ Προκόπιος ὁμολόγησε ὅτι εἶναι χριστιανός. Τότε ὑπέστη σκληρὰ βασανιστήρια, καὶ μισοπεθαμένος ρίχτηκε στὴ φυλακή. Ἔπειτα τὸν ἔβγαλαν ἀπὸ τὴν φυλακὴ καὶ τὸν ὁδήγησαν σὲ εἰδωλολατρικὸ ναό, νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα. Ἀμέσως ἡ σκέψη τοῦ Προκοπίου σκίρτησε στὰ λόγια της Ἁγίας Γραφῆς, «ὅτι οὐδὲν εἴδωλον ἐν κόσμῳ, καὶ ὅτι οὐδεὶς θεὸς ἕτερος εἰ μὴ εἷς». Δηλαδή, κανένα εἴδωλο δὲν ἔχει ὕπαρξη πραγματικὴ στὸν κόσμο καὶ κανένας ἄλλος θεὸς δὲν ὑπάρχει, παρὰ μόνο ἕνας, ὁ ἀληθινὸς Θεός. Ἔτσι σκεπτόμενος καὶ προσευχόμενος ὁ Προκόπιος, γκρέμισε τὸ ναό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πιστέψει ἡ μητέρα του καὶ ἄλλοι πολλοί. Τελικά, ἀμετακίνητος στὴν πίστη του, ἀποκεφαλίστηκε ἀπὸ τὸν διάδοχο τοῦ Οὐλκίωνος, Φλαβιανό.

Ἡ Ἁγία Θεοδοσία, μητέρα του Ἁγίου Προκοπίου
Πρώην εἰδωλολάτρισσα, ἡ ὁποία, ἀπὸ τὰ θαύματα καὶ τὸ μαρτύριο τοῦ γιοῦ της, ἐπέστρεψε στὸν Χριστὸ καὶ μαρτύρησε διὰ ξίφους.

Οἱ Ἅγιες 12 Γυναῖκες Συγκλητικές
Οἱ Ἅγιες αὐτὲς προσῆλθαν στὸν Χριστιανισμὸ ἀπὸ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Προκοπίου καὶ μαρτύρησαν διὰ ξίφους.

Οἱ Ἅγιοι Ἀντίοχος καὶ Νικόστρατος οἱ Τριβούνιοι
Μαρτύρησαν διὰ ξίφους, μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Προκόπιο.

Οἱ Ἅγιοι Ἀβδᾶς (ἢ Αὔδας) καὶ Σάββας
Μαρτύρησαν διὰ ξίφους, μᾶλλον μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Προκόπιο.

Ὁ Ὅσιος Θεόφιλος ὁ Ἁγιορείτης
Ὁ Ὅσιος αὐτὸς καταγόταν ἀπὸ τὴν Ζίχνη τῆς Μακεδονίας καὶ γεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς καὶ ἐνάρετους. Ἀνατράφηκε δὲ ἀπ᾿ αὐτούς, σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου. Στὰ γράμματα ἦταν εὐφυὴς καὶ ἰκανότατος. Ἔγινε μοναχός, κατόπιν Ἱερέας καὶ ἀπὸ τότε περιφερόταν σὲ διάφορους τόπους διδάσκοντας μὲ τὸ παράδειγμά του στοὺς χριστιανοὺς τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ. Τελικὰ τὸ 1548, κατέληξε στὸν Ἅγιον Ὄρος. Ἐκεῖ ἀσκήτευσε στὸ κελλὶ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου, ποὺ βρίσκεται στὰ ὅρια τῆς Μονῆς Παντοκράτορας. Ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ καὶ τὸ ἅγιο λείψανό του ἀνέβλυσε εὐωδιαστὸ μύρο. (Λεπτομέρειες τῆς βιογραφίας του, βλέπε στὸ Συναξαριστὴ τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου).

Ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ νέος ἱερομάρτυρας
Καταγόταν ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῶν Ἰωαννίνων, ποὺ ὀνομαζόταν Ἅγιος Βλάσιος. Ὁ Ἀναστάσιος ἦταν ἐφημέριος σὲ κάποια ἐκκλησία κοντὰ στὴν Κωνσταντινούπολη. Εἶδε ἀπὸ κοντὰ τὸ μαρτύριο τοῦ Παπα - Κωνσταντίνου τοῦ Ρώσου καὶ ἀπὸ τότε κυριολεκτικὰ τὸν κατέλαβε ὁ πόθος τοῦ μαρτυρίου. Κάποτε λοιπόν, συνέβη νὰ εἶναι παρὼν στὴ διδασκαλία ὑπὲρ τῆς μωαμεθανικῆς θρησκείας, κάποιου ἐξωμότη Ἱερομονάχου, τυφλοῦ, Κύπριου στὴν καταγωγή. Τότε οἱ παρευρισκόμενοι Τοῦρκοι, παρότρυναν καὶ τὸν Ἀναστάσιο νὰ γίνει Τοῦρκος. Ὁ Ἀναστάσιος, ὅταν ἄκουσε αὐτό, ἤλεγξε μὲ θάῤῥος τὸν γέροντα ἐξωμότη, ἀλλὰ καὶ τὴν μουσουλμανικὴ θρησκεία. Καὶ κατόπιν κήρυξε μπροστὰ σ᾿ ὅλους τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Τότε ἀμέσως τὸν ἔσυραν βίαια στὸν κριτή, καταδικάστηκε σὲ θάνατο καὶ ἀποκεφαλίστηκε στὶς 8 Ἰουλίου 1743.

Ὁ Ἅγιος Προκόπιος ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς
Ὁ ἐν Οὐστούζῃ, ὁ θαυματουργὸς (Ῥῶσος) (+ 1303).

Ὁ Ἅγιος Προκόπιος ὁ ἐφορκιστὴς
Ἡ μνήμη του ἁγίου αὐτοῦ δὲν συναντᾶται στὸν Συναξαριστὴ τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου. Ἀναγράφεται στὸν Συναξαριστὴ τοῦ Delehaye ἔτσι: «Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ (Ἰουλίου 8) ἄθλησις τοῦ ἁγίου Προκοπίου τοῦ ἐφορκιστοῦ, τοῦ ἐν Καισαρείᾳ τῆς Παλαιστίνης». Προφανῶς εἶναι ἄλλος συνώνυμος τοῦ μεγαλομάρτυρα Προκοπίου καὶ πιθανὸν ὁ ἴδιος μ᾿ αὐτὸν τῆς 22ας Νοεμβρίου.

Ὁ Ἅγιος Προκόπιος τοῦ Οὔσια Βόλογκντα (Ῥῶσος)
Διὰ Χριστὸν σαλός.

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

· Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἱεροσολυμίτης, Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης

· Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος, ἐπίσκοπος Κυρήνης (τῆς Λυβύης)

· Οἱ Ἅγιες Κυπρίλλα, Ἀρόα καὶ Λουκία

· Ἡ Ἁγία Ἀσκληπιὰς ἡ θαυματουργή

· Ὁ Ἅγιος Θεόφιλος ὁ Ἱερομάρτυρας

· Ὁ Ὅσιος Μένιγνος

· Ἡ Ἁγία Μάρθα (κατ᾿ ἄλλους Μαρία) μητέρα του ὁσίου Συμεών, ποὺ ἀσκήτευσε στὸ ὄρος Θαυμαστό

· Ὁ Ἅγιος Θεόδοτος

· Ἡ Ἁγία Κορίλλα

· Ὁ Ἅγιος Δονᾶτος, ἐπίσκοπος Λιβύης καὶ Ἱλαρίων ὁσιομάρτυρας

· Ὁ Ἅγιος Μιχαὴλ ὁ Χωνιάτης, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Ἱεροσολυμίτης, Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης

«Ζηλοῦτε τὰ πνευματικά». Νὰ ἐπιθυμεῖτε μὲ ζῆλο τὰ πνευματικὰ χαρίσματα. Τέτοιο ζῆλο σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ εἶχε καὶ ὁ ἅγιος Ἀνδρέας. Ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἐκκλησιαστικοὺς ποιητὲς ὁ Ἀνδρέας, γεννήθηκε στὴ Δαμασκὸ ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς, τὸ Γεώργιο καὶ τὴν Γρηγορία. Σὲ ἡλικία 15 χρονῶν, κατατάχθηκε στὸν κλῆρο (ἀναγνώστης) τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου τῶν Ἱεροσολύμων, ἀπὸ τὸν τότε Πατριάρχη Θεόδωρο. Στὴν Ἱερουσαλήμ, ὁ Ἀνδρέας διακρίθηκε γιὰ τὴν μόρφωση καὶ τὴν ἀρετή του μεταξὺ τῶν ἁγιοταφιτῶν πατέρων, γι᾿ αὐτὸ καὶ τὸν προέκριναν νὰ σταλεῖ στὴν Κωνσταντινούπολη, γιὰ τὴν ἕκτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο κατὰ τῶν Μονοφυσιτῶν. Μετὰ τὸ τέλος τῆς Συνόδου, ὁ Ἀνδρέας παρέμεινε στὴ βασιλεύουσα, ὅπου χειροτονήθηκε διάκονος καὶ διορίσθηκε διευθυντὴς τοῦ ὀρφανοτροφείου « Ἅγιος Παῦλος». Ἡ ἔξοχη ἐπιμέλεια ποὺ ἀνέπτυξε στὸ φιλανθρωπικὸ αὐτὸ ἵδρυμα, τὸν ἀνέδειξε ἀρχιεπίσκοπο Κρήτης. Ἀφοσιωμένος στὰ καθήκοντα τῆς νέας του θέσης, ἀναδείχθηκε μέγας ἐκκλησιαστικὸς διοικητής, ἀλλὰ καὶ λαμπρὸς διδάσκαλος καὶ ρήτορας. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὅλο του τὸ ποίμνιο τὸν θεωροῦσε πραγματικὰ πατέρα. Ἀλλ᾿ ὡς μητροπολίτης πῆρε μέρος στὴ σύνοδο ποὺ συγκάλεσε ὁ Φιλιππικὸς Βαρδάνης (712) καὶ ὑποστήριξε τὸν Μονοφυσιτισμό, ἀλλ᾿ ἐπανῆλθε στὴν ὀρθὴ πίστη μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Βαρδάνη. Στὸ γυρισμὸ ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου εἶχε πάει γιὰ διάφορες ὑποθέσεις, πέθανε (740μ.Χ.) ἐπάνω στὸ καράβι. Τὸν ἔθαψαν στὴν Ἐρεσὸ τῆς Μυτιλήνης, στὸ ναὸ τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας. Νὰ σημειώσουμε ἐπίσης, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας, συνέθεσε καὶ ἀρκετὰ μουσικὰ τροπάρια καὶ κανόνες. Ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαία ἔργα τοῦ εἶναι καὶ ὁ Μέγας Κανόνας, ποὺ ψάλλεται τὴν Πέμπτη της Ε´ ἑβδομάδος Νηστειῶν τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος, ἐπίσκοπος Κυρήνης (τῆς Λυβύης)

Ὁ Ἅγιος αὐτὸς ὑπῆρξε στὰ χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Διοκλητιανοῦ (284-304) καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Κυρήνη τῆς Λιβύης. Ἦταν ἀντιγράφος ἱερῶν βιβλίων, ποὺ τὰ μοίραζε στὶς ἐκκλησίες γιὰ τὸν φωτισμὸ τῶν πιστῶν. Τὸν κατάγγειλε ὁ ἴδιος ὁ γιός του Λέων, στὸν τοπικὸ ἡγεμόνα Διγνιανό, ὅτι προσηλυτίζει πολλοὺς εἰδωλολάτρες στὴ χριστιανικὴ πίστη μὲ τὰ βιβλία του. Τότε τὸν προσκάλεσε ὁ ἡγεμόνας καὶ ὁ Θεόδωρος παρουσιάστηκε μπροστά του, συνοδευόμενος ἀπὸ πολλοὺς χριστιανούς, μεταξὺ δὲ αὐτῶν ἦταν καὶ οἱ Ἁγίες Κυπρίλλα, Ἀρόα καὶ Λουκία. Ὁ ἡγεμόνας τοῦ ζήτησε νὰ παραδώσει τὰ βιβλία του καὶ ν᾿ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό, ἀλλ᾿ ὁ Θεόδωρος δὲν ὑπάκουσε στὴ διαταγὴ τοῦ ἡγεμόνα καὶ ἔτσι ὑπέστη σκληρὰ βασανιστήρια. Στὴν ἀρχὴ τὸν μαστίγωσαν ἀνελέητα, κατόπιν τὸν σταύρωσαν καὶ στὴ συνέχεια ἔξυσαν τὶς πληγές του μὲ δέρματα. Ἔπειτα ἀφοῦ ἔκοψαν τὴν γλῶσσα του, τὸν ἔριξαν στὴ φυλακή, ὅπου καὶ ἄφησε τὴν τελευταία του πνοή. (Τελεῖται δὲ ἡ σύναξις αὐτοῦ ἐν τῷ μαρτυρείῳ τοῦ ἁγίου μάρτυρος Θεοδώρου ἐν τῷ Ρησίῳ).

Οἱ Ἅγιες Κυπρίλλα, Ἀρόα καὶ Λουκία

Ἡ ἁγία Κυπρίλλα, καταγόταν ἀπὸ τὴν ἴδια πατρίδα, μ᾿ αὐτὴ τοῦ ἁγίου Θεοδώρου ἐπισκόπου Κυρήνης, δηλαδὴ τὴν Κυρήνη. Παντρεύτηκε καὶ ἔζησε μὲ τὸ σύζυγό της μόνο δυὸ χρόνια. Διότι αὐτὸς πέθανε καὶ ἔτσι ἔμεινε χήρα 28 χρόνια. Ἐπειδὴ ὅμως εἶχε φοβεροὺς πονοκεφάλους, πῆγε στὸν ἅγιο Θεόδωρο, ποὺ τότε ἦταν φυλακισμένος γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν θεράπευσε. Ἀπὸ τότε ἡ Κυπρίλλα, μαζὶ μὲ τὴν Λουκία καὶ τὴν Ἀρόα, ἔμεινε ἐκεῖ καὶ ὑπηρετοῦσε τὸν Ἅγιο. Μετὰ τὸ μαρτυρικὸ τέλος τοῦ ἁγίου Θεοδώρου, καταγγέλθηκε στὸν ἡγεμόνα καὶ ἡ Κυπρίλλα. Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ δὲν κατόρθωσαν νὰ τὴν κάνουν νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα, τὴν κρέμασαν σ᾿ ἕνα ξύλο, ὅπου τῆς ξέσχισαν τὶς σάρκες, καὶ ἔτσι παρέδωσε τὴν μακάρια ψυχή της. Τὸ τίμιο λείψανό της παρέλαβαν καὶ ἔθαψαν μὲ τιμὲς ἡ Λουκία καὶ ἡ Ἀρόα. Ἀργότερα ὁ ἡγεμόνας Διγνιανὸς θανάτωσε καὶ τὶς δυὸ αὐτὲς γυναῖκες.

Ἡ Ἁγία Ἀσκληπιὰς ἡ θαυματουργή

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

Ὁ Ἅγιος Θεόφιλος ὁ Ἱερομάρτυρας

Μαρτύρησε διὰ ξίφους.

Ὁ Ὅσιος Μένιγνος

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

Ἡ Ἁγία Μάρθα (κατ᾿ ἄλλους Μαρία) μητέρα του ὁσίου Συμεών, ποὺ ἀσκήτευσε στὸ ὄρος Θαυμαστό

Ἦταν στολισμένη μὲ πολλὲς χριστιανικὲς ἀρετὲς καὶ γέννησε τὸν Ἅγιο Συμεὼν κατόπιν ἐπαγγελίας τοῦ ἰδίου τοῦ Θεοῦ. Ὑπῆρξε σὲ μεγάλο βαθμὸ φιλάνθρωπη καὶ βοήθησε τὸν πλησίον ἀπεριόριστα. Ὅταν ἀπεβίωσε εἰρηνικά, ἐνταφιάστηκε στὴ Δάφνη τῆς Ἀντιοχείας. Ἀργότερα, λέγεται, ὁ γιός της μετέφερε τὸ ἅγιο λείψανό της κοντὰ στὸν στῦλο ὅπου ἀσκήτευε. Ἐκεῖ μὲ τὶς προσευχὲς τοῦ Ἁγίου γιοῦ της, ὁ τάφος της θαυματουργοῦσε. (Ἡ μνήμη τῆς φέρεται καὶ κατὰ τὴν 1η Σεπτεμβρίου).

Ὁ Ἅγιος Θεόδοτος

Μαρτύρησε διὰ ξίφους.

Ἡ Ἁγία Κορίλλα

Ἡ μνήμη της ἀναφέρεται ἐπιγραμματικὰ στὸ «Μικρὸν Εὐχολόγιον ἢ Ἁγιασματάριον» ἔκδοση Ἀποστολικῆς Διακονίας 1956, χωρὶς ἄλλες πληροφορίες. Πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν ἀναφέρεται ἡ μνήμη της.

Ὁ Ἅγιος Δονᾶτος, ἐπίσκοπος Λιβύης καὶ Ἱλαρίων ὁσιομάρτυρας

Σύμφωνα μὲ τὴν ἄποψη τοῦ Μ. Γαλανοῦ, πρόκειται γιὰ τὸν Δονᾶτο ἐπίσκοπο Arerro τῆς Ἐτρουρίας. Οἱ γονεῖς του εἶχαν πεθάνει καὶ αὐτοὶ γιὰ τὸν Χριστό, ὁ δὲ γιός τους, μαζὶ μὲ κάποιο μοναχὸ Ἱλαρίωνα, εἶχε καταφύγει στὴ προαναφερθεῖσα συγκεκριμένη πόλη, τῆς ὁποίας ἀναδείχθηκε ποιμενάρχης. Ἐπὶ διωγμοῦ ὅμως, ποὺ κίνησε ὁ Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης, ὁ ἔπαρχος Κουαδρατιανὸς διέταξε καὶ τοὺς δυὸ νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα. Ἐκεῖνοι ὄχι μόνο ἀρνήθηκαν, ἀλλὰ καὶ διαμαρτυρήθηκαν ἔντονα στὶς δημόσιες ἀρχὲς γι᾿ αὐτή τους τὴν πλάνη. Τότε τὸν μὲν Ἱλαρίωνα χτύπησαν μὲ ραβδιὰ μέχρι θανάτου, τὸν δὲ Δονάτο μετὰ ἀπὸ πολλὰ βασανιστήρια ἀποκεφάλισαν. Τὰ ἁγία λείψανά τους παρέλαβαν οἱ χριστιανοὶ ἀπὸ τὸν τόπο τῆς ἐκτέλεσης, ὅπου εἶχαν ἀφεθεῖ, καὶ τὰ ἔθαψαν μὲ τιμές.

Ὁ Ἅγιος Μιχαὴλ ὁ Χωνιάτης, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν

Ἡ μνήμη του ἀναφέρεται, μαζὶ μὲ αὐτὴ τοῦ Ἀνδρέα Κρήτης, στὸν Βατοπεδινὸ Κώδικα μὲ κοινὴ Ἀκολουθία (βλ. Δημητριεύσκη τυπικὰ Β´ σελ. 754).

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Επ' ευκαιρίας τής Εορτής του εν Αγίοις Πατρός ημών Ανδρέου Αρχιεπισκόπου Κρήτης τού Ιεροσολυμίτου , καί τής εικόνος η οποία κοσμεί τό Τέμπλον του Ιερού Ναού μας , ετελέσθη Ιερά Αγρυπνία (η οποία ήρχισε με Πανηγυρικόν Εσπερινόν ακολούθως μέ Όρθρον καί ΄τέλος Πανηγυρικήν θείαν λειτουργίαν μετ' Αρτοκλασίας ), γιά πρώτη φορά χθές, ημέρα Τετάρτην 03 μηνός Ιουλίου πρός ημέραν Πέμπτη 04 μηνός ε.ε. καί περί ώραν 10ην νυκτερινήν πρός 01ην πρωίνήν τής επομένης , με ικανοποιητικόν πλήρωμα πιστών τής ενορίας μας, είς τήν οποίαν ελάμπρυνον μετά τών Ιεροψαλτικών ικανοτήτων των οι Ιεροψάλτες του Ιερού ναού μας κκ Ανθιμος Μάντζιος - Πρωτοψάλτης αυτού καί Πολυχρονόπουλος Θεόδωρος - Λαμπαδάριος τού Ιερού Ναού μας.

Κυριακή 30 Ιουνίου 2013

Κυριακή των Αγίων Πάντων

Απόστολος Κυριακής: Εβρ. ια’ 33 – ιβ’ 2

Ἀδελφοί, οἱ ἅγιοι πάντες διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, 34 ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· 35 ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τούς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· 36 ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· 37 ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, 38 ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. 39 Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, 40 τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι. Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, 2 ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν.

Πόσο αξίζουν οι άγιοι

Η σημερινή Κυριακή είναι αφιερωμένη σ’ όλους τους Αγίους της Πίστεώς μας, γνωστούς και αγνώστους, που αγάπησαν πολύ τον Θεό και έζησαν σύμφωνα με το θέλημά του. Αμέτρητοι μάλιστα απ’ αυτούς έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για την πίστη τους. Στο αποστολικό ανάγνωσμα ο θείος Παύλος κάνει μια αναφορά στους Αγίους της Παλαιάς Διαθήκης και εξυμνεί την πίστη τους. Όλοι αυτοί, λέει, έδειξαν μεγάλη γενναιότητα και πέτυχαν την πραγματοποίηση των υποσχέσεων που τους έδωσε ο Θεός. Έφραξαν τα στόματα των λιονταριών, έσβησαν την καταστρεπτική δύναμη της φωτιάς, διέφυγαν τον κίνδυνο της σφαγής, πήραν δύναμη και θεραπεύτηκαν από αρρώστιες· αναδείχθηκαν ανίκητοι στον πόλεμο, έτρεψαν σε φυγή τις εχθρικές παρατάξεις και τα πολυπληθή στρατεύματά τους. Με την πίστη στη δύναμη των απεσταλμένων του Θεού Προφητών ορισμένες γυναίκες είδαν να ανασταίνονται οι νεκροί συγγενείς τους. Άλλοι επίσης βασανίστηκαν σκληρά μέχρι θανάτου, επειδή δεν δέχθηκαν να αρνηθούν την πίστη τους· κι άλλοι δοκίμασαν σκληρούς πειρασμούς, εμπαιγμούς, μαστιγώσεις, φυλακίσεις. Λιθοβολήθηκαν, πριονίσθηκαν, σφαγιάσθηκαν. Κι άλλοι περιφέρονταν σαν μετανάστες εδώ κι εκεί. Περιπλανιούνταν στις ερημιές, στα βουνά και σε σπηλιές της γης. Έζησαν μέσα σε στερήσεις, υπέφεραν θλίψεις και κακοπάθειες,. Όλοι αυτοί έχουν ανεκτίμητη αξία. Ολόκληρος ο κόσμος δεν αξίζει όσο οι άγιοι αυτοί άνδρες, κι ούτε μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτούς. Και όλοι αυτοί, ενώ έδειξαν τέτοια πίστη μέχρι αυτοθυσίας, δεν πήραν ακόμη την αμοιβή τους από τον Θεό, αλλά περιμένουν κι εμάς για να απολαύσουν μαζί μας τη δόξα του ουρανού. Και να σκεφθεί κανείς ότι ο απόστολος Παύλος έχει υπ’ όψιν του μόνο τους Αγίους της Παλαιάς Διαθήκης. Τι θα έλεγε άραγε για τους Αγίους της Καινής Διαθήκης; Τι θα έλεγε για την αρετή τους, την αξιοθαύμαστη μαρτυρία και το μαρτύριό τους;

Πόσο λοιπόν αξίζουν οι Άγιοι; Ολόκληρη η κτίση μαζί με όλους τους ανθρώπους της εάν αντιπαρατεθεί μπροστά τους, δεν θα βρεθεί κάτι που να αξίζει όσο οι Άγιοι. Διότι αυτοί σήκωσαν επάνω τους την ευθύνη για την πορεία όλου του κόσμου. Απέδειξαν με τη ζωή τους την ύπαρξη του Θεού, δόξασαν τον Θεό με τη ζωή τους και την ομολογία τους. Αυτοί έδειξαν στους γύρω τους πόσο ψηλά μπορεί να φθάσει ο άνθρωπος, σε ποια ύψη αρετής και αυταπαρνήσεως και προσφοράς μπορεί να ανέλθει.

Οι Άγιοι δεν πέθανα ποτέ. Ζουν ανάμεσά μας. τους αισθανόμαστε ολοζώντανους να πρεσβεύουν για μας. Να δέονται για τον κόσμο μας. Να μας μεταγγίζουν τη Χάρη του Θεού. Γι’ αυτούς ο Θεός δεν καταστρέφει τον κόσμο. Γι’ αυτούς δεν εγκαταλείπει και όλους εμάς που παραβαίνουμε τόσο εύκολα το θέλημά του. Ας εκτιμήσουμε τη ζωή τους κι ας μιμηθούμε το άγιοι παράδειγμά τους.

Με υπομονή

Στη συνέχεια ο απόστολος Παύλος μας καλεί να εμπνευστούμε από τους Αγίους μας. Έχοντας, λέει, κι εμείς τριγύρω μας ένα τόσο μεγάλο σύννεφο μαρτύρων της πίστεως, ας πετάξουμε από πάνω μας κάθε φορτίο βιοτικών φροντίδων, και πολύ περισσότερο την αμαρτία, στην οποία εύκολα κανείς παρασύρεται. Κι ας τρέχουμε με υπομονή στον αγώνα που προβάλλει εμπρός μας. και πουθενά αλλού ας μη στρέφουμε τα βλέμματά μας παρά μόνο στον Κύριό μας, που είναι ο αρχηγός της πίστεώς μας και μας τελειοποιεί σ’ αυτήν. Αυτός για τη χαρά που είχε μπροστά του και θα δοκίμαζε, όταν με το πάθημά του θα έσωζε πολλούς, υπέμεινε σταυρικό θάνατο και περιφρόνησε τη ντροπή και την ατίμωση του θανάτου αυτού. Και γι’ αυτό και έχει καθίσει τώρα ένδοξος στα δεξιά του θρόνου του Θεού.

Αγώνας δρόμου λοιπόν είναι η ζωή μας. Σ’ αυτόν τον αγώνα, μας λέει ο απόστολος Παύλος, πρέπει να τρέχουμε με υπομονή. Διότι ο αγώνας της ζωής μας έχει φορτία δυσβάστακτα, βάσανα και προβλήματα. Καθημερινά αντιμετωπίζουν αρρώστιες, οικονομικές δυσκολίες, πειρασμούς· κάποτε και αδικίες και συκοφαντίες που τραυματίζουν βαθιά την ψυχή μας. Σ’ όλες αυτές τις δύσκολες ώρες λοιπόν ας στρέφουμε το νου μας στον αρχηγό της πίστεώς μας, τον Κύριο Ιησού, που τόσα υπέφερε για μας. Πόσο πόνεσε για μας ο Άγιος των αγίων! Έτρεξε ποτάμι το πανάχραντο αίμα του από τις πληγές που του άνοιξαν οι σταυρωτές του. Με πόση όμως υπομονή υπέμεινε τα τόσο σκληρά Πάθη του! Κανείς δεν βασανίσθηκε τόσο πολύ όσο ο Χριστός μας. αλλά και όλοι οι Άγιοι της πίστεώς μας ακολούθησαν το παράδειγμα της υπομονής του Κυρίου μας. σήκωσαν βαρύτατο φορτίο πόνου και δοκιμασιών.

Μήπως λοιπόν εμείς είμαστε καλύτεροι απ’ αυτούς για να μην έχουμε δοκιμασίες; Εκείνοι άγιοι, εμείς αμαρτωλοί. Εκείνοι υπέφεραν τα πάντα, κι εμείς ελάχιστα. Ας βλέπουμε λοιπόν το δικό τους παράδειγμα, και προπαντός το παράδειγμα του Κυρίου μας, κι ας μάθουμε κι εμείς να αγωνιζόμαστε με υπομονή στο δικό μας αγώνα. Να σηκώνουμε αγόγγυστα τις δοκιμασίες μας με προθυμία και πίστη, με υπομονή και ελπίδα. Για να καθίσουμε κάποτε κι εμείς μαζί με τον Κύριο στον ένδοξο θεϊκό του θρόνο πλημμυρισμένοι στο φως και στη δόξα του.

Περιοδικό «Ο Σωτήρ», αριθ. 2002

Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΝΤΩΣ ΒΑΘΥ ΡΗΓΜΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΜΑΣ; ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΕΓΙΝΕ "ΑΝΑΛΟΝ" ; ΜΗΠΩΣ ΔΗΛ. ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ;

ΤΡΊΤΗ, 25 ΙΟΥΝΊΟΥ 2013

ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΝΤΩΣ ΒΑΘΥ ΡΗΓΜΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΜΑΣ;

ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΕΓΙΝΕ "ΑΝΑΛΟΝ" ;

ΜΗΠΩΣ ΔΗΛ. ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ;

__________Στο υπ' αριθμ. 1978 φ. της 7ης Ιουνίου 2013 του "Ορθοδόξου Τύπου" αναγνώσαμε ένα βαθυστόχαστο άρθρο με τίτλο "ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ή ΤΗΣ ΠΑΣΟΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ", το οποίο αρχίζει με την εξής παράγραφο:

"Το λεγόμενον αντιρατσιστικόν νομοσχέδιον ανέδειξε το βαθύ ρήγμα, το οποίον υφίσταται εις την Ιεραρχίαν δια κρίσιμα ζητήματα. Εν τμήμα της Ιεραρχίας είναι ταυτισμένον με τα κελεύσματα της κεντροαριστεράς. Ενεργεί ως η κλαδική του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς εις την Εκκλησίαν. Υιοθετεί όλας τας υποδείξεις των κομμάτων της κεντροαριστεράς. Ενεργεί ως η «αριστερά του Κυρίου» εις την Εκκλησίαν, δια να θυμηθώμεν τα όσα έλεγον οι πολιτικοί καθοδηγηταί των σημερινών επισκόπων, της κομματικής και πολιτικής αυτής τάσεως, εναντίον του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Χριστοδούλου".

Το άλλο τμήμα της Ιεραρχίας, το οποίον υπερασπίζεται το ανόθευτον της Ορθοδόξου Πίστεως, την παράδοσιν, την ιστορίαν και αντιτάσσεται εις την πολυφυλετικότητα και την πολυπολιτισμικότητα της Ελλάδος, χαρακτηρίζεται από τους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ και της κεντροαριστεράς, ως χουντικοί, κεντροδεξιοί, γραφικοί, κομματάρχες της δεξιάς, ξεπερασμένοι, εκτός εποχής κ.λπ.

_________Με τά παραπάνω βαρυσήμαντα λόγια ο κ. Γ. Ζερβός, που υπογράφει το άρθρο, θέτει προς συζήτηση ένα πολύ σοβαρό ζήτημα: την ποιότητα των εκκλησιαστικών προσώπων, που συγκροτούν την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Εμμέσως πλην σαφώς, κατά καιρούς κι εμείς έχουμε θίξει το θέμα αυτό, πλην όμως με πιό ήπιο τρόπο.
________Δυστυχώς δεν μπορούμε να αντιπαρέλθουμε το πολύ σοβαρό αυτό ζήτημα, το οποίο έτσι κι αλλοιώς και υπάρχει αντικειμενικά και ατύπως συζητείται στους κόλπους της Ιεραρχίας! Με την ιδιότητα του παλαιού Μέλους της Ιεραρχίας, καθώς με την Χάριν του Αρχιποίμενος Ιησού Χριστού συμπληρώνουμε ήδη τριάντα επτά (37) έτη στην Αρχιερωσύνη, θα τολμήσουμε να "σχίσουμε τήν γάτα", να μιλήσουμε δηλ. δημοσίως και να στρέψουμε την κοινή γνώμη στο πολύ σοβαρό αυτό πρόβλημα.
________Το ερώτημα, λοιπόν, που τίθεται ενώπιόν μας, είναι: υπάρχει αριστερή απόκλιση στην Ιεραρχία; Εμείς δεν θα δώσουμε απάντηση. Απλώς καταγράφουμε και μεταφέρουμε εδώ το ερώτημα. Το θέτουμε υπό τήν κρίση των Σεβασμιωτάτων Ιεραρχών, αλλά και του πλήθους των ορθοδόξως σκεπτομένων πιστών. Αν όντως αληθεύει η παρατήρηση, τότε η κρίση, που διέρχεται σήμερα η Κοινωνία μας, πρέπει να θεωρείται πολύ πιό βαθειά, απ΄ ό,τι ενομίζαμε! Διότι άν ό λόγος του Κυρίου μας για το "αλάτι" ίσχύει για τον πιστό χριστιανό, πολύ περισσότερο ισχύει για μας τους Ιεράρχες, οι οποίοι είμεθα "εις τύπον καί τόπον Χριστού"! Εμείς πρώτα και πρίν απ' όλους πρέπει να είμεθα το "αλάτι" του Χριστού, το "αλάτι της γής" (Ματθ. 5, 13) Ώστε, λοιπόν,  "εάν το άλλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται; εις ουδέν ισχύει έτι, ει μη βληθήναι έξω και καταπατείσθαι υπό των ανθρώπων"! Δηλ. κατά τήν ερμηνεία του αειμνήστου καθηγητού Παν. Τρεμπέλα: "Αλλ΄ εάν το άλας χάση την δύναμίν του, με τι θα αλατισθή η Κοινωνία, ώστε να αποκτήση πάλιν την δύναμιν, που έχασε; Δεν χρησιμεύει πλέον εις τίποτε, παρά να πεταχθή έξω εις τους δρόμους και να καταπατήται από τους ανθρώπους. Εάν λοιπόν και σεις χάσετε την ηθικήν σας, δεν θα γίνετε άχρηστοι μόνον, αλλά και θα περιφρονηθήτε από τους ανθρώπους".
___________Αυτά τά τελευταία λόγια θά ήθελα να τα αφιερώσω στους εν Χριστώ Αδελφούς μου Αρχιερείς της νεώτερης γενηάς, οι οποίοι -παιδιά της εποχής άλλωστε είναι-, προκειμένου να κερδίσουν τις εντυπώσεις και την εύνοια της κοσμικής Κοινωνίας, αρκετά συχνά προβαίνουν όχι μόνον σε συνειδησιακές εκπτώσεις, αλλά καί σε πράξεις-δηλώσεις-ενέργειες διά των οποίων αλλοιώνεται το Ορθόδοξο φρόνημα! Θα τα επαναλάβω, λοιπόν, εδώ: "Εάν λοιπόν και σεις, Αδελφοί μου Αρχιερείς, χάσετε την ηθικήν σας, δεν θα γίνετε άχρηστοι μόνον, αλλά και θα περιφρονηθήτε από τους ανθρώπους"!!!!!
____________Θα συμπληρώσουμε τα παραπάνω λόγια, που απορρέουν από πόνο και αγωνία για το μέλλον της Εκκλησίας μας, με κάτι, που μας είπε πρίν από λίγες ημέρες ένας φίλος Ακαδημαϊκός Διδάσκαλος για ανώτατο Κληρικό, που συχνά διαμένει στην γειτονιά του, κάπου στην Αθήνα: "Αν δέν τον είχε αναθρέψει μια γνωστή μου ευσεβής γυναίκα, θα τον ......εκαθάριζα! Η εν γένει εμφάνισή του είναι προκλητική! Τον βλέπεις και ντρέπεσαι! Προκαλεί μελαγχολίαν! Η συμπεριφορά του γενικά είναι πέρα για πέρα απαράδεκτη! Έχει σκανδαλίσει ολόκληρη τη γειτονιά μας." (!!!!) Διερωτώμαι: μήπως αυτή η περίπτωση είναι μια εφαρμογή των παραπάνω λόγων για το "άναλον" αλάτι;
_________Ας συμπληρώσουμε το σημείωμά μας με τά λόγια του Κυρίου μας, όπως τα έχει διασώσει Ο Ευαγγελιστής Μάρκος:       "καλόν τό άλας· εάν το άλας άναλον γένηται, εν τίνι αυτό αρτύσετε; Έχετε εν εαυτοίς άλας και ειρηνεύετε εν αλλήλοις" (Μαρκ. 9, 50). Ο Καθηγητής Παν. Τρεμπέλας, αποδίδοντας σε ελεύθερη μετάφραση, τα παραπάνω λόγια, σημειώνει τά εξής:

" ......Έτσι και αι αρεταί, που κάνουν άλας τον πιστόν μαθητήν μου· η ακλόνητος πίστις δηλ. και η αυταπάρνησις, που οδηγεί εις πάσαν θυσίαν δια το καθήκον και η εγκαρτέρησις εις αυτό. Εάν αυταί αι αρεταί μεταστραφούν εις τας αντιθέτους κακίας, ήτοι εις την απιστίαν και την φιλαυτίαν και τον εγωϊσμόν, ο μαθητής μου πλέον αυτός χάνει το αλάτι του και γίνεται ανίκανος να προφυλάξη και εαυτόν και τους άλλους από της διαφθοράς του κόσμου και του εαυτού του...." (βλ. Έκδοσις "Ο ΣΩΤΗΡ" 1974, σελ. 179).

____________Κατά την ταπεινήν μας γνώμην στις τάξεις της νέωτερης Ιεραρχίας σιγά-σιγά, αλλά σταθερά, διαμορφώνεται ένα ρεύμα αυτοπροβολής, αυτοδικαιώσεως, εκκοσμικεύσεως, εκπτώσεων σε θέματα χριστιανικής ηθικής, διαμορφώσεως μιάς χαλαράς συνειδήσεως, συμβιβασμού με το πολιτικό γίγνεσθαι, αδιαφορίας ως πρός τις κοσμογονικές αλλαγές που συντελούνται σήμερα, ελλείψεως αγωνιστικού φρονήματος, συνειδησιακών υποχωρήσεων, ανεπιτρέπτων παραχωρήσεων, ενίοτε δε και μιάς πολυτελούς διαβιώσεως, καί άρα φιλαυτίας και εγωϊσμού, όπως σημειώνει ο Ευαγγελιστής Μάρκος. Ζητώ συγγνώμη για την τόλμη μου! Προσωπικώς είμαι ο αμαρτωλότερος όλων των Ιεραρχών! Με μια διαφορά, ότι με τις πτωχές μας δυνάμεις αγωνιζόμεθα, ώστε να μη αλλοιωθή το Ορθόδοξον Ήθος, η αγία Ορθοδοξία μας! Κατά την λειτουργική τάξη, όταν οι Πρεσβύτεροι συμμετέχουν στην τέλεση της αναιμάκτου Θυσίας, μνημονεύοντες του Μητροπολίτου των, παρακαλούν τόν Κύριον με αυτά τα λόγια: "Εν πρώτοις μνήσθητι, Κύριε, του Αρχιεπισκόπου ημών δείνος, όν χάρισαι τη αγία Σου Εκκλησία εν ειρήνη, σώον, έντιμον, υγιά, μακροημερεύοντα και ορθοτομούντα τον λόγον της Σης αληθείας". Σημασίαν έχει ο όρος "ορθοτομούντα". Προσκαλώ τους αγαπητούς μου εν Χριστώ Αδελφούς Αρχιερείς, ώστε όλοι μας να διερευνήσουμε και να διερωτηθούμε: με τον λόγον μας και την εν γένει συμπεριφοράν μας όρθοτομούμε τον λόγον της αληθείας; Κατά την άσκηση της ιεράς αποστολής μας αισθανόμεθα "ως λέοντες"; δηλ. ατρόμητοι; Ας μη λησμονούμε, ότι ο θρόνος του Αρχιερέως στη βάση του έχει δύο λιοντάρια!
_________Η Ορθοδοξία μας βάλλεται πανταχόθεν! Η Ελλάδα μας καταστρέφεται! Η κατοχική Κυβέρνηση της Τρόϊκα δεν ασχολείται μόνο με τα οικονομικά προβλήματα της Χώρας! Εμμέσως πλήν σαφώς δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια απο-ιεροποίηση της Χώρας. Η Παιδεία μας καθίσταται αθεϊστική ή έστω πανθεϊστική! Ο κ. Αλεξ. Τσίπρας, Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, διεκδικεί ήδη το δικαίωμα να κυβερνήσει την Ελλάδα! Αλλά αντί να υποκρύπτει την αθεΐα του, αντιθέτως την προβάλλει προκλητικά!

· Μετά τον πολιτικό γάμο και την πολιτική κηδεία, ο κ. Τσίπρας τώρα εισάγει και το πολιτικό "βάπτισμα"! "Εβάπτισε" το γυιό του χωρίς κολυμβήθρα, χωρίς παπά, χωρίς ανάδοχο! Μπορεί άραγε μία τελετή ονοματοδοσίας νά αποκαλείται "βάπτιση"; Αν μη τι άλλο, δεν είχαμε υποχρέωση να διαμαρτυρηθούμε τουλάχιστον για την χρήση του όρου; Δεν είχαμε υποχρέωση να διαμαρτυρηθούμε έστω και μόνο για να κατοχυρώσουμε τον όρο "βάπτιση";

Κανείς όμως από εμάς τους Ιεράρχες δέν αντέδρασε!

· Ο κ. 'Αλεξ. Τσίπρας επίσης ζεί με την γυναίκα του, αλλά δεν έχει τελέσει ούτε θρησκευτικό, ούτε και πολιτικό γάμο! Εμμέσως πλήν σαφώς προσβάλλει τα Δημόσια Ήθη! Διδάσκει και προωθεί την πορνεία!

Κανείς όμως από εμάς τους Ιεράρχες δέν αντέδρασε!

· Ο καταργηθείς Υπουργός κ. Αντώνιος Μανιτάκης της ΔΗΜ.ΑΡ., ο οποίος θεωρείται μάλιστα ως αποτυχών στο Υπουργείο του, στο βιογραφικό του, στη θέση "θρήσκευμα", έχει δηλώσει: "Εβραίος Σιωνιστής"!

Κανείς όμως από εμάς τους Ιεράρχες δέν αντέδρασε!Μπορεί άραγε ένας Εβραίος-Σιωνιστής να στηρίξει τα συμφέροντα της Ελλάδος; Μήπως το κατήγγειλε η Ιερά Σύνοδος;

· Ο Πρωθυπουργός κ. Γεώργιος Παπανδρέου "δρομολόγησε την υπαγωγή μας στην Τρόϊκα και το Δ.Ν.Τ. με όρους συνεπαγόμενους την εξαθλίωση του λαού και την εξόντωση της ελληνικής φυλής, αφού η απόκτηση τέκνων θεωρήθηκε διά νόμου τεκμήριο πλούτου" με πολλήν σοφίαν γράφει ο κ. Βασ. Κόκκινος, τέως Πρόεδρος του Α.Π. (βλ. Η ΑΞΙΑ, 22.06.2013, σελ. 3/21) Ώστε, λοιπόν, ο τέως Πρωθυπουργός, με την φορολόγηση των τέκνων, έδωσε την χαριστική βολή στο θεσμό της οικογενείας!

Κανείς όμως από εμάς τους Ιεράρχες δέν αντέδρασε! Κάποιοι Ιεράρχες δημόσια πια αποκαλούνται "Πασοκατζήδες" Αρχιερείς!!!!!

· Ας βγούμε τώρα λίγο από τα σύνορα της Πατρίδος μας. Εκεί κάτω στην Αγία Γη ένας Πατριάρχης έξη χρόνια τώρα χωρίς δίκη και χωρίς κάποια καταδίκη ευρίσκεται σε πλήρη απομόνωση! Είναι κλειδωμένος και απομονωμένος στο κελλί του! Δεν του επιτρέπουν καμμιά επικοινωνία με τον έξω κόσμο! Γιατρός έχει να τον εξετάσει πρίν από έξη (6) χρόνια! Τόσο απάνθρωπη συμπεριφορά από εκκλησιαστικούς παράγοντες! Τον αποκαθήλωσαν από τον Θρόνο Του εντελώς αυθαίρετα και συνεπώς παρανόμως, ήτοι χωρίς τις διαδικασίες, που ορίζουν οι Ιεροί Κανόνες: ήτοι την απαγγελία κατηγορίας, τις ανακρίσεις, την απολογία, χωρίς δίκη και καταδίκη! Έπειτα Τού εστέρησαν και την Αρχιερωσύνη! Τον υποβίβασαν στις τάξεις των Μοναχών! Και τέλος τόν έκλεισαν σε αυστηρή απομόνωση μέσα στο κελλί Του! 'Ολα αυτά έγιναν εντελως αυθαίρετα, χωρίς καμμιά νόμιμη διαδικασία! Οι Ιεράρχες της Ελλάδος γνωρίζουν το γεγονός, καθώς επίσης πολύ καλά γνωρίζουν και τον Μάρτυρα Πατριάρχην, τον Μακαριώτατον κ. Ειρηναίον!

Κανείς όμως από τους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος δέν αντέδρασε! Κανείς δεν εξέφρασε ένα λόγο συμπαθείας! Όλοι μας έχουμε κλείσει τά μάτια στην απάνθρωπη και εγκληματική αυτή συμπεριφορά, που αποτελεί μελανό στίγμα στην πορεία της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων!

________Αυτή λοιπόν είναι η κατάσταση σήμερα! Ο καθένας μας κοιττάζει τον εαυτούλη του. Ποιός, άραγε, θα υπερασπισθή το Ορθόδοξο Ήθος και την Ορθόδοξη Παράδοση, αν όχι οι Αρχιερείς; Εμείς όμως αδιαφορούμε! Τελικά, μήπως το αλάτι στις ημέρες μας έγινε "άναλον"; Αυτό είναι το τραγικό ερώτημα, που πρέπει όλοι μας να θέσουμε στον εαυτό μας!

· Παρά ταύτα ο χριστιανικός κόσμος αγνωνιά! Ο Δρ κ. Ιω. Κουλούρης, Μηχ/γος-Ηλεκτρολόγος ΕΜΠ σε επιστολή του, που δημοσιεύεται στην εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ (23.06.2013 σελ. 26) με τίτλο "Το Έθνος μας βάλλεται εκ των έσω"σημειώνει και τα εξής: "Κάνω έκκληση σε όλους τους Έλληνες...να θέσουν σε πρώτη μοίρα την Πατρίδα, την Οικογένεια και τον Πολιτισμό μας, για να γλυτώσει η Χώρα από την κακή μοίρα που τηνπεριμένει"!

Μήπως ακούσατε κάποιον από τους Ιεράρχες της Εκκλησίας μας να έχουν διατυπώσει μια παρόμοια κραυγή αγωνίας δημοσίως;

· Ο συντάκτης της παραπάνω εφημερίδος σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμά του και στη στήλη " Θαρραλέα" γράφει: "Κανένας τελικά δεν σκέφτεται την Χώρα! Για τη σωτηρία του εαυτούλη τους και για το μαγαζάκι τους μόνο ενδιαφέρονται...." (23.06.2013)

Μήπως πάλιν ακούσατε κάποιον από τους Ιεράρχες της Εκκλησίας μας να έχει διατυπώσει μια παρόμοια κραυγή αγωνίας δημοσίως;

________Με πόνο ψυχής, λοιπόν, σημειώσαμε τα παραπάνω. Με αίσθημα ευθύνης πρός την Μητέρα Εκκλησία μας και πρός την Μητέρα Πατρίδα μας, πρός την έως χθές Ελληνο-χριστιανική Ελλάδα μας, η οποία προδόθηκε πλέον εκ των έσω!

Αίγιον, 25 Ιουνίου 2013

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

********

Με αφορμήν το αντιρατσιστικόν νομοσχέδιον

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ Η ΤΗΣ ΠΑΣΟΚΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Μεγάλαι και τραγικαί αι ευθύναι του Αρχιεπισκόπου

Το λεγόμενον αντιρατσιστικόν νομοσχέδιον ανέδειξε το βαθύ ρήγμα, το οποίον υφίσταται εις την Ιεραρχίαν δια κρίσιμα ζητήματα. Εν τμήμα της Ιεραρχίας είναι ταυτισμένον με τα κελεύσματα της κεντροαριστεράς. Ενεργεί ως η κλαδική του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς εις την Εκκλησίαν. Υιοθετεί όλας τας υποδείξεις των κομμάτων της κεντροαριστεράς. Ενεργεί ως η «αριστερά του Κυρίου» εις την Εκκλησίαν, δια να θυμηθώμεν τα όσα έλεγον οι πολιτικοί καθοδηγηταί των σημερινών επισκόπων, της κομματικής και πολιτικής αυτής τάσεως, εναντίον του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Χριστοδούλου.

Το άλλο τμήμα της Ιεραρχίας, το οποίον υπερασπίζεται το ανόθευτον της Ορθοδόξου Πίστεως, την παράδοσιν, την ιστορίαν και αντιτάσσεται εις την πολυφυλετικότητα και την πολυπολιτισμικότητα της Ελλάδος, χαρακτηρίζεται από τους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ και της κεντροαριστεράς, ως χουντικοί, κεντροδεξιοί, γραφικοί, κομματάρχες της δεξιάς, ξεπερασμένοι, εκτός εποχής κ.λπ. Το τμήμα αυτό κατά σύμπτωσιν υπερασπίζεται την Εκκλησίαν και το ποίμνιόν της λαμβάνον θέσιν και δια τα σοβαρά προβλήματα της κοινωνίας, όταν το άλλο της Πασοκοκρατίας και της Κεντροαριστεράς έχει μεταβάλλει την Εκκλησίαν εις μίαν Μη Κυβερνητικήν Οργάνωσιν, η οποία φροντίζει να εκπληρώνη μερικάς από τας κοινωνικάς φροντίδας του χρεωκοπημένου Κράτους. Οι γραφικοί, οι χουντικοί, οι κεντροδεξιοί και οι δεξιοί Επίσκοποι φροντίζουν να εξασφαλίζουν συσσίτια εις αλλοδαπούς και Έλληνας και παραλλήλως παρέχουν πνευματικήν τροφήν, κάμνουν κηρύγματα, έχουν αντιαιρετικόν λόγον, ενισχύουν το ορθόδοξον φρόνημα, ελέγχουν την συμπεριφοράν όλων των παραστρατημένων εξουσιαστών (κατά το παράδειγμα των Μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας), υπερασπίζονται την ιστορίαν του γένους και του έθνους και αγωνίζονται δια την μη διαγραφήν της προσφοράς της Εκκλησίας εις το υπόδουλον Γένος. Οι Επίσκοποι αυτής της τάσεως αξιώνουν τον τερματισμόν του εξευτελισμού του λαού και της Χώρας από τους δανειστάς και προειδοποιούν τους πολιτικούς δια την πολιτικήν γενοκτονίαν έναντι του ελληνικού λαού, την οποίαν ακολουθούν, αλλά δεν προβάλλονται υπό της τηλεοράσεως και του ραδιοφώνου.

Οι άλλοι Επίσκοποι της Πασοκοκρατίας και της Κεντροαριστεράς προβάλλονται ως χαρισματικοί, ως προοδευτικοί, ως υπερασπισταί της πολυφυλετικότητος, της πολυπολιτισμικότητος, ως προοδευτικοί, οι οποίοι είναι καινοτόμοι, μεταπατερικοί, υπερασπισταί της αλλαγής της γλώσσης της Εκκλησίας, υπέρμαχοι της αλλαγής του μαθήματος των Θρησκευτικών και της συρρικνώσεως των ωρών διδασκαλίας του εις τας σχολικάς αιθούσας, ως ανεκτικοί έναντι της ομοφυλοφιλίας, αλλά και ως πρωτοπόροι εις το αίτημα της καταργήσεως του ράσου κ.λ.π. Ούτοι έχουν μεγάλην προβολήν από τα ΜΜΕ και τας αλλοθρήσκους εκείνας δυνάμεις, αι οποίαι εσταύρωσαν τον Χριστόν και τα διάφορα αποκρυφιστικά τάγματά των, λειτουργούνται εν Ελλάδι υπό διαφόρους μορφάς. Οι πλέον ανίκανοι και ακατάλληλοι εξ αυτών προβάλλονται υπό των ΜΜΕ ως μελλοντικοί υποψήφιοι Αρχιεπίσκοποι. Είναι αυτοί, οι οποίοι επιδίδονται συστηματικώς εις δημοσίας σχέσεις και συστρατεύονται ακόμη και με τας πλέον τυραννικάς δυνάμεις του εξωτερικού. Είναι υπερασπισταί της Νέας Τάξεως Πραγμάτων και της παγκοσμιοποιήσεως. Συμμετέχουν ενεργώς ακόμη και εις εκδηλώσεις, τας οποίας οργανώνει η Νέα Εποχή δια την προστασίαν της γης, του περιβάλλοντος κ.λπ. Το κήρυγμά των είναι «περιορισμένης ευθύνης». Αι δε δηλώσεις των υπέρ του πάσχοντος λαού μετρώνται εις τα δάκτυλα.

Οι συγκεκριμένοι επίσκοποι έδωσαν το συγκλονιστικόν των παρόν εις το λεγόμενον αντιρατσιστικόν νομοσχέδιον. Έβαλον εναντίον Επισκόπων, οι οποίοι διείδον ότι αυτό δεν έρχεται, δια να αντιμετωπίση απλώς την καλπάζουσαν άνοδον της Χρυσής Αυγής, αλλά και δια να καταπνίξη την φωνήν των Επισκόπων, του παπά και των Ενόπλων Δυνάμεων. Διείδον τον κίνδυνον αυτόν καθηγηταί Συνταγματικού Δικαίου και εγκληματολόγοι προερχόμενοι από την ΔΗΜ.ΑΡ. και τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν τον είδαν οι Επίσκοποι της Πασοκοκρατίας και της Αριστεράς της σοκολάτας και του μαύρου ουΐσκι. Αντέδρασεν ακόμη και το ΚΚΕ, το οποίον διείδεν ότι απειλούνται αι λαϊκαί ελευθερίαι και τα ατομικά δικαιώματα, αλλά οι Επίσκοποι της Κεντροαριστεράς εις την Εκκλησίαν έβλεπον ρατσιστάς, χουντικούς, δεξιούς, γραφικούς και εκτός εποχής επισκόπους. Οι Επίσκοποι της Πασοκοκρατίας και της Κεντροαριστεράς ηπερησπίζοντο την απαίτησιν του Παγκοσμίου Εβραϊκού Συμβουλίου δια την νομικήν κατοχύρωσιν του ολοκαυτώματος εις την Ελλάδα (όποιος το αμφισβητεί θα ευρίσκεται αντιμέτωπος με ποινάς και οικονομικά πρόστιμα), αλλά εσιώπησαν, όταν η γνωστή ιστορικός και καθηγήτρια Πανεπιστημίου κ. Μαρία Ρεπούση, βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ. εζήτησε να μη διώκωνται ποινικώς και με πρόστιμα όσοι αμφισβητούν την γενοκτονίαν του Ποντιακού Ελληνισμού.

Οι «προοδευτικοί» Μητροπολίται, οι κλαδάρχαι του ΠΑΣΟΚ και της κεντροαριστεράς εσιώπησαν. Θα μεταβούν όμως εις την Παναγίαν Σουμελά κατά την εορτήν της, δια να ομιλήσουν δια την σφαγήν του Ποντιακού Ελληνισμού (θρίαμβος της υποκρισίας). Η αυτή κατηγορία Επισκόπων ηκολούθησε την ιδίαν τακτικήν, όταν Έλλην (κατά τα άλλα) μουσουλμάνος βουλευτής της Θράκης, προειδοποίησε, δια δημοσίων δηλώσεων, ότι δεν θα ψηφίση τυχόν διάταξιν του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, η οποία θα προέβλεπε ποινικάς ευθύνας και διοικητικά πρόστιμα εις όσους πολίτας αμφισβητούν και δεν αναγνωρίζουν την γενοκτονίαν των Ποντίων. Ο μουσουλμάνος βουλευτής της κεντροαριστεράς εταυτίσθη με την ανακοίνωσιν του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, το οποίον εζήτει από την Ελλάδα να μην προβή εις ενεργείας εκ των οποίων θα προέκυπτεν η νομική αναγνώρισις της γενοκτονίας των Ποντίων. Οι «προοδευτικοί» και αντιρατσισταί Ιεράρχαι από ποίαν πολιτικήν δύναμιν έλαβον εντολήν και εσιώπησαν;

Αι ευθύναι του Αρχιεπισκόπου Αθηνών δια την εικόνα της Ιεραρχίας είναι μεγάλαι. Όλα δε ήρχισαν, όταν συνηντήθη μετά του Αρχηγού του ΠΑΣΟΚ κ. Ε. Βενιζέλου. Έδωσε την εντύπωσιν ότι ήναψε το πράσινον φως δια την κατάθεσιν του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Έως εκείνην την στιγμήν επεκράτει η άποψις ότι η Εκκλησία αντιδρά. Μία δήλωσίς του (ότι η Εκκλησία δεν είχεν αντιρρήσεις) εστάθη ικανή δια να επανέλθη εις το προσκήνιον η άποψις ότι είναι ο άνθρωπος του ΠΑΣΟΚ εις την Εκκλησίαν.

Ευθύνας, όμως, έχει και η Ιερά Σύνοδος, η οποία τελικώς είναι ένα διακοσμητικόν όργανον της Εκκλησίας. Απέφυγε να εκδώση ανακοίνωσιν με τας θέσεις της Εκκλησίας. Αντιθέτως, το 2011, όταν είχε τεθή παρόμοιον θέμα, είχε λάβει θέσιν και είχε διατυπώσει επιφυλάξεις. Σήμερον απέφυγε επιμελώς την λήψιν θέσεων. Ίσως, διότι οι εκπρόσωποι της Πασοκοκρατίας και της κεντροαριστεράς εις την Εκκλησίαν είχον άλλην άποψιν από το 2011.

Γ. ΖΕΡΒΟΣ

Υστερόγραφον: Λυπούμεθα δια τους χαρακτηρισμούς Μητροπολίται της Πασοκοκρατίας και της Κεντροαριστεράς, αλλά οι ίδιοι έδωσαν το δικαίωμα με την σύμπλευσίν των με τα κόμματα αυτά, αλλά και με τας επιθέσεις, τας οποίας εξαπέλυσαν εναντίον των «αντιπάλων» Ιεραρχών. Εκτός αυτού έμειναν άφωνοι, όταν στελέχη των προαναφερομένων κομμάτων εξαπέλυον επίθεσιν εναντίον των συντηριτικών και σκοτεινών κύκλων της Ιεραρχίας. Ένας δε εξ αυτών, ο οποίος έχει σημαντικήν ακίνητον περιουσίαν και έχει το «στίγμα» του αντιπατερικού, ετόλμησε να είπη δια «γραφικόν», «ακροδεξιόν» και «ρατσιστήν» Μητροπολίτην ότι επρόδωσε με τας αντιδράσεις του εις το αντιρατσιστικόν νομοσχέδιον τον Χριστόν. Ο Μητροπολίτης αυτός είναι και επίδοξος δια την «κατάληψιν» του Αρχιεπισκοπικού θρόνου. Λεπτομέρεια: Χάριν της επιρροής του γραφικού Μητροπολίτου και προδότου του Χριστού (ως τον εχαρακτήρισεν) έγινε Μητροπολίτης.

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΝ ΤΟΥ BLOG

Ο Μητροπολίτης, στον οποίο αναφέρεται τό παραπάνω Υστερόγραφο, ο κατηγορηθείς υπό ετέρου αδελφού του Ιεράρχου και χαρακτηρισθείς "γραφικός, ακροδεξιός και ρατσιστής", ο και συντελέσας στήν ανάδειξη του κατηγόρου του Αρχιερέως στον Θρόνο, που σήμερα κατέχει, (ο "και αρνητής του Χριστού!!!!!!΄;;;;;;") είναι ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος. 'Οσο γιά τόν άλλον Μητροπολίτη, ο οποίος τον εστόλισε με τα παραπάνω επίθετα, ψάξετε να τον ανακαλύψετε!

Δυστυχώς, αυτά είναι τα νέα ήθη στην σύγχρονη Ιεραρχία!

+ ο Κ και Αι. Α.

*******************

"ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ"

ΕΙΣ ΩΤΑ ΜΗ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ!

Ένα παράδειγμα της σιωπής των Ιεραρχών, ακόμη και όταν προκαλούνται, είναι το παρακάτω διάβημα ημών. Μέχρι σήμερα παραμένει αναπάντητον!

Αριθ. Πρ. 249 Εν Αιγίῳ τη 31^η Ιανουαρίου 2012

Προς

Την Διαρκή Ιεράν Σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος

Ιω. Γενναδίου, 14

115 21 ΑΘΗΝΑΣ

Μακαριώτατε άγιε Πρόεδρε,

Σεβασμιώτατοι εν Χριστώ Αδελφοί,

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ: Η Οικουμενική Κίνησις.

Εις την εκκλησιαστικήν μας ζωήν κατά τα τελευταία έτη εμφανίζεται συνεχώς ογκούμενον το φαινόμενον «Οικουμενισμός», ένεκα του οποίου οι πιστοί διαχωρίζονται εις δύο παρατάξεις: των οικουμενιστών και των αντι-οικουμενιστών, η των Ορθοδόξων και των Υπερ-ορθοδόξων!

Ως άμεσος συνέπεια του διαχωρισμού τούτου εμφανίζεται η συσπείρωσις ομάδων πιστών, οίτινες συγκροτούν Συλλόγους και Ενώσεις, και η κυκλοφορία σχετικών εντύπων.

Ούτω πως αι εκατέρωθεν σημειούμεναι υπερβολαί οδηγούν βαθμιαίως, πλην όμως με σταθερόν βήμα, εις ένα νέον Σχίσμα της Εκκλησίας.

Όταν γράφωμεν «εκατέρωθεν υπερβολαί» εννοούμεν πρωτίστως τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην κ. Βαρθολομαίον, ο Οποίος –δυστυ-χως- προβαίνει συνεχώς μεν εις αυθαιρεσίας εις τα ζητήματα της Ορθοδόξου Πίστεως, εν ταυτώ δε ευρίσκεται εις το απυρόβλημον, ένεκα της υπεροχικής του θέσεως! Ποίος άραγε εκ των Ιεραρχών του Θρόνου τολμά να Τον ελέγξη; Ουδεις εν τη Ορθοδοξία αλάθητος!

1. Εντίμως καταθέτω ενώπιόν Σας ενδεικτικώς μόνον συγκεκριμένα ολι-σθήματα του Πατριάρχου μας:

2. Την 28ην Οκτωβρίου 2009 επεσκέφθη την κεντρικήν εβραϊκήν Συναγωγήν της Νέας Υόρκης. Δια της εξόχως τιμητικής επισκέψεώς Του εις το Κέντρον τούτο του Εβραϊσμού απένειμεν, άνευ όμως μηδεμιάς εξουσιοδοτήσεως των Ορθοδόξων, «συγχωροχάρτιον» εις τους σταυρωτάς του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού Εβραίους και τους δια-χρονικώς πολεμίους της Ορθοδοξίας!

3. Την 29ην Οκτωβρίου 2009 επεσκέφθη το εργοστάσιον της Coca Cola εις την Ατλάνταν των ΗΠΑ, όπου Διευθυντής είναι ο Μουσουλμάνος κ. Μουχτάρ. Προς το πρόσωπον τούτο ο Παναγιώτατος προσέφερε ως δώρον το Κοράνιον, προφέρων τα, καθ’ ημάς, ανατριχιαστικά ταύτα λόγια: «Έχω ένα μικρό -μικρό αλλά και μεγάλο- ένθύμιο στη Δάφνη και τον Μουχτάρ. Είναιτο άγιο Κοράνιο, το ιερό βιβλίο των Μουσουλμάνων αδελφών μας».

Ωσαύτως την 27ην Οκτωβρίου 2011 ο Πατριάρχης μας μετέσχεν αυτο-προσώπως εις την Διαθρησκειακήν Συνάντησιν της Ασίζης Ιταλίας. Ταύτα πάντα ενδεικτικώς μόνον αναφέρομεν. Παραλείπομεν πολλάς άλλας ενεργείας του κορυφαίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, γνωστά άλλωστε τόσον εις Υμάς, όσον και εις το ευρύτερον κοινόν.

Και τώρα εντίμως Σας ερωτώ: Συμφωνείτε, Άγιοι Πατέρες και εν Χριστώ Αδελφοί μου, με τας ενεργείας ταύτας του Οικουμενικού μας Πατριάρχου; Εάν όχι, ήλεγξεν τις εξ υμών και ημών τον Παναγιώτατον δια τας αυθαιρεσίας ταύτας και μάλιστα 1) δια την «προσφοράν» αυτού τούτου του Κορανίου ως δώρον εκ μέρους ενός ορθοδόξου Πατριάρχου και 2) δια τον χαρακτηρισμόν του Κορανίου ως «άγιον» βιβλίον εις την Ατλάνταν; Υπάρχει άραγε μία απόφασις εκκλη-σιαστικού Οργάνου, ήτις να καταδικάζη τας τοιαύτας ενεργείας του Πατριάρχου; Μήπως λοιπόν η σιωπή ημών αναδεικνύει τους νέους «ήρωας και υπερασπιστάς» της Ορθοδοξίας;

Η σιωπή Υμών τε και ημών αναποφεύκτως διεγείρει τας συνειδήσεις των πιστών χριστιανών, όχι μόνον των φανατικών, αλλά και των υγιώς σκεπτομένων, παρέχει δε την ευκαιρίαν εις μερίδα των πιστών της Εκκλησίας τέκνων, κληρικών τε και λαϊκών, να συσπειρώνωνται εις Συλλόγους κλπ ως προανέφερον, ώστε τελικώς διαμορφούνται δύο Ομάδες: των Οικουμενιστών και των Αντι-οικουμενιστών. Η οργάνωσις Κοσμάς Φλαμιάτος, επί παραδείγματι, της οποίας τυγχάνω θύμα, είναι μία εξ αυτών. Η «Σύναξη Ορθοδόξων Ρωμηών “ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ”» είναι μία άκόμη κ.ου.κ.

Υπό τα δεδομένα ταύτα θεωρούμεν όλως αναγκαίαν -συγχρόνως δε και όλως επείγουσαν- την σύγκλησιν μιας εκτάκτου Συνελεύσεως της Ιεραρχίας με μοναδικόν θέμα την Οικουμενικήν Κίνησιν προς επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας της Ελλάδος εις τον Θεολογικόν Διαλογον, την συμμετοχήν της Εκκλησίας μας εις τα διάφορα Όργανα της Οικουμενικής Κινήσεως κλπ. Εις μίαν τοιαύτην Σύναξιν ως πρώτιστον θέμα δέον να τεθή η κριτική θεώρησις των πρωτοβουλιών και των ενεργειών του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ώστε να λάβουν έγκυρον απάντησιν σχετικαί απορίαι και μετεωρισμοί της συνειδήσεως του χριστεπωνύμου Πληρώματος. Δεν πρέπει, υπαιτιότητι ημών, να μονοπωλήται η Ορθοδοξία από εκκεντρικά τινά στοιχεία-Μέλη της Εκκλησίας, τα οποία κατέφυγον ήδη και εις την διαδικασίαν της «Αποτειχίσεως».

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Μεταπατερική Θεολογία.

Έτερον μείζονος σημασίας και σπουδαιότητος ζήτημα, το οποίον οσημέραι καθίσταται σοβαρώτερον, είναι η εκ Βόλου εκπορευομένη θεωρία της «Μεταπατερικής Θεολογίας». Ενδεχομένως να είναι ορθή η τε κίνησις και η ορολογία αύτη. Εν τούτοις ενώπιον των οφθαλμών ημών προβάλλει μόνον ως μία εγωϊστική πρόσληψις της Ορθοδόξου Θεολογίας και ως μία κίνησις δυναμένη να δυναμιτίση επίσης την ενότητα της Εκκλησίας.

Επί της κινήσεως ταύτης έχουν τοποθετηθή, εμμέσως μεν πλην σαφώς, οπωσδηποτε όμως κατά τρόπον θετικόν, τόσον ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης, κ Βαρθολομαίος, όσον και ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος. Εκ παραλλήλου όμως έχουν τοποθετηθή αρνητικώς Ιεράρχαι, Καθηγηταί της Θεολογίας και πλήθος Κληρικών τε και Λαϊκών. Κορυφαίον γεγονός των ημερών μας υπήρξε το υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς συγκληθέν Συνέδριον της 15ης Φεβρουαρίου ε.ε. εις το Στάδιον Ειρήνης και Φιλίας με θέμα «Πατερική Θεολογία και μεταπατερική αίρεση»!

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ: Χρήσις μεταγλωττισμένων λειτουργικών κειμένων εν τη θεία λατρεία.

Δεν είναι ανάξιον της προσοχής μας και το έτερον τούτο ζήτημα της χρήσεως δηλονότι μεταγλωττισμένων κειμένων κατά την τέλεσιν των ιερών ακολουθιών, όπερ εξεπορεύθη μεν ως νεωτεριστικόν ρεύμα εκ της ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης, επεκτείνεται δε οσημέραι ως πανώλης εις τους κόλπους της Εκκλησίας μας. Το γεγονός τούτο έχει ως αποτέλεσμα τινές των Σεβ. Ιεραρχών να θεωρούνται ως «προοδευτικοί», άλλοι δε εξ ημών ως «συντηρητικοί» δηλ. «μουχλιασμένοι», ανίκανοι να συλλάβωμεν τα μηνύματα των καιρών. Ημείς δια της από 20ης Ιανουαρίου 2011 αναφοράς μας είχομεν θέσει το πρόβλημα τούτο ενώπιον της Ιεράς Συνόδου, αλλ οὐδεμιᾶς μέχρι σήμερον ετύχομεν απαντήσεως.

Μακαριώτατε Άγιε Πρόεδρε,

Σεβασμιώτατοι Σύνεδροι,

Δεν είναι μόνον η ενσκύψασα οικονομική κρίσις, ήτις μαστίζει σήμερον την Ελληνικήν κοινωνίαν! Μεγαλύτερον κίνδυνον διατρέχομεν από την συνειδησιακήν κρίσιν! Ασθένεια της εποχής μας είναι η ελαστική συνείδησις, ήτις πλήττει μεν λαϊκούς τε και κληρικούς, αλλ’ η οποία εκδηλούται κατά τρόπον διαφορετικόν εις την οικονομικήν ζωήν και αλλέως πως εις την θρησκευτικήν σφαίραν. Η ελαστική αυτή συνείδησις εις τον εκκλησιαστικόν χώρον εμπεριέχει τον κίνδυνον δημιουργίας σχίσματος της εκκλησιαστικής Κοινότητος, όπερ καθίσταται ευχερέστερον υπό τα δεδομένα των συγχρόνων αντιλήψεων περί ελευθερίας και περί δημοκρατίας. Επικρέμαται, φρονώ ταπεινώς, υπεράνω της κεφαλής ημών η απειλή ουχί απλώς ενός σχίσματος, αλλά περισσοτέρων τοιούτων, καθ’ όσον άλλοι μεν θεωρούν ως αίρεσιν την λεγομένην οικουμενικήν κίνησιν, έτεροι δε την θεωρίαν της μεταπατερικής Θεολογίας, και άλλοι την μεταρρύθμισιν εις τα της Ορθοδόξου λατρείας.

Εις την ευαισθησίαν των καρδιών Υμών επαφίεμεν τα υπόλοιπα.

Ελάχιστος εν Χριστώ Αδελφός

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ: Σεβ. Μητροπολίτας της Εκκλησίας της Ελλάδος διά του ηλεκτρονικού των ταχυδρομείου (e-mail).

Αναρτήθηκε από ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΛΕΝΗΣ στις 9:00 π.μ.

Ετικέτες ΘΕΣΕΙΣ και ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ: Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΜΑΣ ΑΤΕΝΙΖΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ;